คิดถึง (Homesick)


ชีวิตหลังเรียนจบ ไม่ง่ายเลย

การก้าวจากวัยเรียนมาสู่วัยทำงาน
มีการเปลี่ยนแปลงหลายๆอย่างเกิดขึ้น
จากเด็กที่ไม่รู้จักโต
ต้องพลัดพรากจากพ่อแม่พี่น้อง
บ้านเกิดเมืองนอน ที่เคยอยู่อาศัย
จากมาไกลคนละภาคกับบ้านเกิด
เวลาเดินทางกลับใช้เวลาเดินทาง 12 ชม.


หอบปริญญามาตามฝัน
มุ่งมั่นทำงานเพื่อสร้างชีวิต
ต้องรับผิดชอบเองทุกอย่าง
ค่าใช้จ่าย การอยู่-การกิน 
ต้องต่อสู่กับปัญหาที่เกิดขึ้นแต่ละเรื่องโดยลำพัง
ตื่นเช้า-ไปทำงาน
เย็น กลับห้อง-นอน 
วนไปแบบนี้ทุกๆวัน เพื่อผ่านไปแต่ละเดือน
จิตใจต้องเข้มแข็งแค่ไหน 
ต้องอดทนเท่าไหร่
เวลาอ่อนล้าได้แต่มองกลับไปหาบุคคลเบื้องหลัง เรายังตอบแทนได้ไม่ดีพอเลย

เราอ่อนแอได้ แต่ยอมแพ้ตอนนี้ไม่ได้

แม้หลายอย่างจะเปลี่ยนไป
มีคนเดินออกไปจากชีวิตเรื่อยๆ
ทั้งคนรัก เพื่อนร่วมงานคนที่ 1,2,3,4,5 ฯลฯ
แม้จะไม่มีใครอยู่ในการเดินทางร่วมกับเรา
เราก็จะเดินไปเรื่อยๆ

หากถึงจุดเหมาะสมที่ต้องเปลี่ยนเส้นทาง
เพื่อให้ถึงจุดหมายเร็วขึ้นกว่าเดิม
เราก็พร้อมจะเปลี่ยนแปลง

การเปลี่ยนแปลงที่ดี ย่อมนำสิ่งที่ดีกว่ามามอบให้เสมอ
กรรมลิขิตหรือสวรรค์ลิขิต
ให้ชีวิตต้องพลัดถิ่นมาไกลขนาดนี้
บางครั้งมันก็ดี
บางทีมันก็คิดถึง
อยากกลับไปอยู่ใกล้ๆอ้อมกอดแม่
เวลาเหนื่อยเวลาท้อ
จะได้กลับไปขอกำลังใจ
ไม่ใช่คุยโทรศัพท์ไป
แล้วนอนร้องไห้อยู่อย่างนี้


คิดถึง


ได้แต่ปลอบตัวเอง
อดทนอีกนิดนะ
เข้มแข็งอีกหน่อย
แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นเอง



Homesick 
29/7/61

SHARE
Writer
Feeler
loser
Memories never die. ฉันจะจดจำเเต่เรื่องที่ดีของคุณ ขอให้มีความสุขในทางที่ไม่มีฉันนะ ขอบคุณที่ระหว่างทางเราเจอกัน แม้ปลายทางจะต้องแยกกันก็ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ฉันอยู่ไหว

Comments