รักแท้ // แต่รักข้างเดียว... หรือเปล่า? ตอนจบ...?
เออสุดท้ายแล้วมั้งพาร์ทนี้ ก่อนอื่น... ขอบคุณมึงล่วงหน้าเลยตันสำหรับทุกอย่างที่ให้กัน รักมึงมาก ไว้เที่ยวด้วยกันอีก ขอโทษสำหรับทุกเรื่องที่ล่วงเกินหรืออะไรก็แล้วแต่ คำในหัวตอนนี้มีแค่ขอบคุณมากเว้ยมึง รักมาก มึงรู้ดี

อ้ะ ต่อ ถึงไหนฟะ

ผมกลับเข้าห้องมา พยายามข่มสติให้อยู่ เมาด้วย ใจเย็นๆนะเชาว์ ใจเย็นๆๆ อิห่าเย็นไม่ได้ ! 555 ทำไงดีวะ ใจแตกไปแล้ว มันเข้าห้องมา ยิ้มทีนึง แล้วนอนเลย ชุดมันตอนนั้นเหมือนจะไปเตะบอลอะ เสื้อบอลกางเกงฟุตบอลทั้งชุด แล้วผมแพ้อะไรแบบนี้มาก กูตายๆๆ นอนตาค้างอยู่ชม.นึง รอให้มันหลับสนิทแบบสุดๆไปก่อน ไปเลยครับ เขยิบไปใกล้ๆเลย กอดหมับให้ทีนึง 
(ใครเคยแอบรักแล้วไปกอดเขา... อารมณ์นั้นเลย กู รัก มึง มาก ถวายใจให้ไปแล้วแหละตอนนั้น)
แล้วหอมแก้มที นอนกอดอยู่สักพักมันพลิกตัว เลยถอนมือออก กลัวตื่น... เชี่ย ไม่อยากให้จบเลย นอนรอมันหลับอีกที แล้วกอดมันใหม่ เห้อออ ทำไงดีวะ

ผมทำอย่างงี้ทุกวัน กลัวมันรู้แหละ แต่มันติดใจอะ ถอนตัวไม่ออกจริงๆ

จนวันนึง มันไปเรียนก่อน ตื่นก่อน (ผมตื่นสายมาก โดดแถวกับมันตลอด) โทรหามันตอนขึ้นจาก MRT ไม่รับ สงสัย Homeroom แล้วมั้ง ไม่เป็นไร เดินเข้าโรงเรียนไป แล้วก็ไม่ได้คุยอะไรทั้งวัน จนเลิกเรียน มาหน้าลิฟท์ เลยถามว่าไม่รอกูเลยนะ ไม่ตอบครับ พยักหน้าอย่างเดียว เหี้ย! เอาละไง กูทำอะไรลงไป... มันลงลิฟท์ไปเลย ผมอะ โคตรไม่กล้าถาม กลัวรับความจริงไม่ได้ ว่ามันรู้แล้ว กลัวเสียเพื่อน กลัวทุกอย่าง ไม่อยากเสียมันไปเลย // วันนั้นไม่เท่าไหร่ จำได้ว่าก่อนเข้าห้อง วันถัดมา เชี่ย ทำใจไม่ได้อะ ผมไม่เข้าเลย เดินออกโรงเรียน กลับบ้านเลย ร้องไห้ วันรุ่งขึ้น ไม่กล้าเข้าเหมือนเดิม สวนกับมัน เดินจากอีกห้องเข้าห้องเรา ผมเดินหนีไปเข้าห้องน้ำ ร้องไห้หนักสัดๆเลยครับ หน้ากูมึงยังไม่มองเลยหรอวะ ไอเหี้ย กูขอโทษ เห้ออ กูทำเชี่ยไรไปวะเนี่ย

อาทิตย์นั้นไม่ได้คุยไม่ได้ text เลย โคตรอยากโทรหา อยากบีบีไปหา แต่กลัวไปหมด ไม่กล้าขอโทษมือสั่น นอนไม่หลับ สูบบุหรี่มวนต่อมวนเลย ดื่มก่อนนอนทุกวันที่พ่อไม่อยู่ down จัดๆเลย จนหมดอาทิตย์ ปิดคริสต์มาส มันกลับมาคุยกับผมใหม่ เหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น เพื่อนๆมาซ้อมวงกันปกติ นอนบ้านผมกัน 4 คนเลยช่วงปีใหม่ ผมไม่กล้านอนข้างมันเว้ยแรกๆ กลัวไปหมด แต่แม่งเจ็บใจจึ้กๆๆตลอดเวลา แปล๊บๆ เหมือนใจจะแตก เดินเข้าห้องน้ำไปซึมอยู่คนเดียว ไม่เอาละ กูไปข้างล่างละ ดูดบุหรี่มวนต่อมวน ร้องไห้อยู่ ไอ้อู​ (มือกลอง) เดินมาจับบ่า ไอเหี้ยมึงหนังดราม่าหรืออะไรวะ เลยบอกมันไปทุกอย่างเลย มันก็ไม่คิดอะไร ตกใจนิดหน่อย แล้วมันอะ เก็บความลับไม่ได้เลยยยย คนแบบ อย่าบอกอะไรกับมันเด็ดขาด55 แต่มันเป็นเพื่อนที่ดีมาก รับฟังตลอด แต่เผลอหลุดบอกไออ้วน (มือกีต้าร์) ไปหลังจากนั้นไม่นาน แล้วก็ปิดม.สาม ขึ้นม.สี่กัน 

ย้ายห้องครับ ผมเรียนสายวิทย์ พวกมันสายศิลป์กันหมด ไอตันกับไออูห้องเดียวกัน ก็เริ่มห่างๆแล้ว เศร้ามากครับ แต่มีโอกาสเจอกันบ้าง มาแต่งเพลงบ้านผมบ้าง ผมก็แทรกไปนอนข้างมันบ่อยๆ แต่ไม่เริ่มอะไรแล้วนะครับ // 

และก็มาถึงวันนั้นของเดือน​(?)อีกครั้ง วันที่เชาว์โดนขโมยใจไปอีกรอบ

คืนนึง หลังซ้อมวง ดื่มมาพอสมควร (กัญด้วยนิดนึง555) เบียดกันสี่คน นอนดูหนังกันปกติ ทีวีอยู่ริมซ้ายห้อง เตียงก็ชิดริมซ้าย ไอกัปตันอยู่ซ้ายสุด ตั้งใจดูหนัง​(จนหลับไป) ผมอยู่ถัดจากมัน เพราะก่อนไปนอนเอาไอพอดไปชาตปลั้กซ้ายเตียง เลยถือวิสาสะนอนข้างแม่งเลยแล้วกัน ไออูไออ้วนนั่งหน้าคอมเล่นกีต้าร์ แล้วค่อยมานอน...

เรียบร้อยเมาได้ที่ กำลังนอน ผมนอนไม่หลับ ขณะคนอื่นหลับหมดแล้ว ... เห้อ... ใกล้ชิดมึงอีกทีแล้วว่ะตัน ใจเต้นแผ่วๆ จึ้กใจเล็กน้อย คิดอะไรไปเรื่อย ใกล้หลับ... ทันใดนั้นไอตันหันมา กอดผมเฉยเลย... !!! เอาอีกแล้วกู กูแกว่งเท้าจริงๆ รู้สึกโคตรดีเลยนะตอนนั้น มันกอดผมเลยนะ กอดแบบจริงจังอะ มันหลับสนิทเลย แต่รู้ว่ามันจริงใจ (หลอกตัวเอง) ผมไม่หลับเลย ไม่อยากให้ความรู้สึกนี้หายไป น้ำตาแม่งไหล ไหลด้วยความดีใจ ชื่นใจ บอกไม่ถูก ง่วงก็ง่วง ตีห้าแล้ว ไม่ยอมหลับให้ได้ อยากตรึงความรู้สึกนั้นให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ รู้สึก... รัก... แท้ แค่ข้างเดียวก็ยังดี...
SHARE
Written in this book
ปัญหาเชาว์
อัตชีวประวัติของผู้เขียนในพาร์ทของ ปัญหา / ความรัก / ความทรงจำ
Writer
CHLARD
คุณเชาว์
sorry, i swear not to swear.

Comments