รักแท้ // แต่รักข้างเดียว... หรือเปล่า? ตอนสอง
อะมาต่อ...
ห้องผมไม่ใหญ่มาก มีทีวีจอแบน เพลย์สาม ไอแมค กีต้าโปร่งตัว ไฟฟ้าตัว แอมป์ แล้วก็เตียง งานอดิเรกผมดูหนังครับ ใส่แผ่นหนังเข้าคอม ต่อเข้าทีวีให้เป็นโปรเจคเต้อ บางทีก็เพลย์สาม แต่แผ่นบลูเรย์สมัยนั้นโคตรแพงไม่ไหว555 นอนดูหนังก่อนนอนทุกวัน มันชอบมาก ดูหนังยาวเลย (ตอนนี้มันจบฟิล์มแล้วนะ ขอบคุณกูสิ้55555) แล้วก็หลับ ผมลุกไปปิดทุกอย่าง นอน สารภาพเลย แม่งนอนไม่หลับจริงๆอะ ใจหวั่นไหวมาก รู้ตอนนั้นเลยที่เขาบอกใจแปล้บๆเป็นยังไง มันตามตัวเลย ใจเต้นแรง ไอบ้า! รักมึงว่ะเห้ย อยากบอก...​ แต่ไม่ // เตียงเราจะเป็น king size ฮะ อย่าเรียกเตียงเลย เรียกฟูกดูดวิญญาณ ใครมาบ้านผม ตื่นเช้าแค่ไหนก็ขี้เซาได้ เป็นฟูกวางพื้น หนาอยู่ แล้วใหญ่มาก เนี่ย! ปัญหามึงอยู่ตรงเนี้ยะ มึงใหญ่ไง เลยไม่ได้ใกล้กัน โว้ย (ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นเตียงเดี่ยวเรียบร้อย ด้วยเหตุผลนี้ มะช่าย!) ผมก็ต้องเนียน เขยิบๆๆ ไปใกล้ๆ ขอโดนตัวนิดเดียวก็ยังดี โอกาสยังงี้จะมีอีกรึเปล่าวะยังไม่รู้เลย สรุป หลับไปอย่างงั้นแหละครับ ใกล้ๆแต่ไม่โดนตัวมัน โว้ะ! 

รุ่งขึ้นไปโรงเรียนด้วยกัน บ้านผมดีตรงที่ติด BTS เลย 500-600 เมตรถึง สมัยนั้นยังไม่มีส่วนขยาย บางจาก-แบริ่งเลยนะ ไปโรงเรียนคือไปลงอโศกแล้วขึ้น MRT ไปโรงเรียนกัน ง่ายสบายมาก ตกเย็น

ภายใน / ตึกเรียนชั้น 8 หน้าลิฟท์ / 15:50
เหล่านักเรียนกำลังยืนกันอยู่ในลิฟท์รอลงกันอย่างวุ่นวาย ตันเอ่ยปากบอกเชาว์ว่า
กัปตัน "วันนี้กูไปนอนบ้านมึงอีกนะ"
เชาว์ไม่รอให้ตันพูดอะไรต่อทั้งนั้น
เชาว์ "มาดิกูเหงา"
แล้วอึ้งไปเล็กน้อย น้ำตาแทบไหล หัวใจหยุดเต้นพร้อมมือสั่น
...
ใจ. ผม. ได้. แตก. ไป. แล้ว. ครับ. T__T มาโว้ยๆๆๆๆ

คือบ้านมันอยู่แนว BTS เหมือนกันแต่ตอนนั้นยังสร้างไม่เสร็จมั้ง เมื่อก่อนก็จะไปทางเดียวกัน ผมลงก่อน แล้วพวกมันก็ไปลงอ่อนนุชแล้วต่อรถกันไป

ทีนี้ ไปง่ายมาง่าย แดกฟรี มีเกมมีหนังให้ดู กีต้าร์ให้เล่น ไม่มีคน มีแค่ผมกับพ่อ แล้วพ่อก็ไม่ค่อยอยู่บ้าน กลับแป๊บๆก็ไปใหม่ 4-5 วัน แยกห้องชัดเจน ตัดสลับไปบ้านมัน คนเยอะ บ้านคนจีน นอนห้องเดียวกับพี่ กลับยาก // ให้คุณเลือกอยากอยู่บ้านใคร... ไม่ต้องคิด หลังจากนั้นแม่งมาทุกวันเลยครับ เอาชุดนักเรียนมาแขวนไว้เลย กินนอนด้วยกันเลยเหมือนผัวเมีย

และแล้ว... ถึงวันที่ใจแตกร้าวแล้วให้มันเก็บไว้อย่าง 100%
เราเพิ่งเล่นเกมกันเสร็จ เตรียมจะนอน ออกไปสูบบุหรี่ที่ระเบียงห้องพ่อ วันนั้นพ่อไม่อยู่บ้าน เอาเหล้าพ่อมาชงกินกัน กำลังจะอาบน้ำ ไม่รู้ผมคิดอะไรอยู่บอกว่า "เดะไปอาบห้องพ่อนะ มีอ่าง" แค่นั้น แล้วผมก็ไปแช่ เปิดไอพอดฟังเพลง ประมาณ 20 นาที สักพักมันมาเคาะ แล้วบอก 
"อาบด้วยคนดิ้"
"ไม่มีล็อคครับ" เหี้ยยยยย ตอนนั้นใจหายแว้บ กูจะได้เห็นจู๋มึงแล้วใช่มั้ย ใจเต้นแรงมาก อิห้องน้ำ ensuite ห้องพ่อก็เป็นใจ เป็นประตูเลื่อน ล็อคไม่ได้ กูขอบคุณณณณ
"อาบฟักบัวนะ เดี๋ยววันหลังค่อยให้แช่555" พูดแบบขำๆ ในใจนี่แบบ เห้อ. แตกทั้งใจทั้งอย่างอื่น
"นานสัดอะมึงอะ" แล้วแก้ผ้าขนหนูเลย เห็นแต่ตูด แอบเห็นจู๋นิดๆ5555 แล้วเดินเข้าตู้กระจกไปอาบฟักบัว
เหมือนในหนังเลยอิเหี้ย คิดในใจ โด่เด่จนทนไม่ไหวรีบออกมาให้ไวที่สุด (ทุกวันนี้คิดแล้วโมโหนิดนึงทำไมกูไม่อยู่ต่อโว้ยยยย)

โอเคมันยาวไปอีกแล้วอะ55 ขออีกพาร์ทละกัน T T"









SHARE
Written in this book
ปัญหาเชาว์
อัตชีวประวัติของผู้เขียนในพาร์ทของ ปัญหา / ความรัก / ความทรงจำ
Writer
CHLARD
คุณเชาว์
sorry, i swear not to swear.

Comments