ความซับซ้อนของใจ
เธอและฉัน

เราพบกันในวันหนึ่ง เธอซึ่งเหมือนกับใครคนนึงที่อยู่ในความทรงจำ ทั้งหน้าตา รูปร่าง แม้กระทั้ง "ชื่อ"
น่าแปลกที่ความบังเอิญทำให้เราได้เจอ...

ความบังเอิญเช่นเดิม ทำให้เราได้สนิทกันจนทุกคนต่างตั้งความหวังให้เราเป็นคู่กัน เธอใส่ใจ คอยดูแล และให้ความหวัง "ถ้าอายุ 35 เรายังไม่มีใคร เราแต่งงานกันนะ"

แต่ความบังเอิญนั้นทำให้เธอได้เจอใครอีกคน คนที่พอใจ จนเธอถอยห่างจากฉัน ฉันยอมรับและขอถอยห่างจากเธอ เพราะเธอคงเลือกแล้วจริง ๆ

สุดท้ายใครอีกคนไม่เลือกเธอ ฉันผู้เป็นเพื่อนเธอ ได้แค่เพียงปลอบโยน ปลอบใจเธอ และเธอกลับมา พร้อมคำพูดเดิม "ถ้าอายุ 35 เรายังไม่มีใคร เราแต่งงานกันนะ"

ฉันผู้เข้มแข็งและคอยปลอบโยนเธอ กลับอ่อนแอ และ ไร้ซึ่งคำปลอบโยน เพียงเพราะคำ ๆ นั้นที่เธอได้พูดเสมอ

ฉันยังไม่ดีพอ สำหรับเธอ??
เธอไม่เคยสนใจฉัน??
หรือเราแค่ไม่คู่ควรกัน??

ฉันควรเอ่ยถามเพื่อเข้าใจมันอย่างชัดเจน หรือ เพื่อเสียเธอไป??




SHARE
Written in this book
ความซับซ้อนของใจ
ความในใจที่เราไม่เคยได้บอก

Comments