ลูปที่หมดสนุกกับชีวิต...
เราเป็นผู้ชายคนนึงที่เรียนไม่จบปริญญาตรี...
ด้วยความที่ฐานะของทางบ้านกลางๆ จึงต้องออกจากการเรียนมาทำงานเป็นหนุ่มออฟฟิต
เพื่อที่จะหาเงินช่วยพ่อแม่ส่งค่าบ้าน..

เราทำงานอยู่ใน แผนก ไอที วันๆนึงงานก็ยุ่งอยู่เหมือนกันนะ ไหนจะเปลี่ยนหมึกเครื่องปริ้นที่หมดแล้ว ไหนจะคอยดูแลรักษาคอมพิวเตอร์ของบริษัท ไหนจะคอยรับอารมณ์กับพนักงานด้วยกันที่หัวร้อนกับเรื่องทั้งๆที่ตัวเองผิด ...

มันก็วนลูปแบบนี้ทุกๆวัน เช้าเข้างาน 08:00AM - 17:00PM
เราเป็นคนเงียบๆไม่สุงสิงกับใครนะถ้าไม่สนิทกันจริงๆ ยกเว้นเพื่อนๆ เราคุยกันได้ทุกเรื่องยันเรือรบเลยแหละ หลังเลิกงาน เรากับเพื่อนชอบชวนกันเล่นเกมส์ ชวนกันไปฟิตเนตบ้าง เรามักจะชวนกันเล่นเกมส์ออนไลน์ชื่อดัง กระโดดร่ม เก็บไอเทม แล้วอยู่รอดจากวงมรณะเป็นทีมสุดท้าย .. และอีกหลายๆ เกมส์เรียกได้ว่าเรากับเพื่อนติดเกมส์กันมาก เล่นกันยันเช้าก็มีแต่เราแยกได้นะเวลาทำงานกับเวลาผ่อนคลาย


เป็นช่วงเวลาที่โคตรมีความสุขเลยหว่ะเพื่อน

เวลาผ่านไป...จนลูปนี้เริ่มหยุดลงอย่างช้าๆ..ตั้งแต่เรามีเธอเข้ามา
ใช่ผมมีความรัก.. เธอเป็นสาว Reception ของบริษัทแห่งนี้
เรามักจะหากิจกรรมทำด้วยกันหลังเลิกงานตามประสาแฟนกัน

..........................
: เลิกงานเราไปหากินข้าวกันหลังบริษัทนะ

: ได้ครับ :)

..........................


เธอเป็นคนที่จริงจังกับชีวิตมาก เรื่องงานเธอเก่งมากในสายตาเรา เราคบกันมาก็นานพอสมควรนะจนเธอขอเข้ามาอยู่ในบ้านเราด้วย แต่ยังไม่ได้แต่งงานกันนะอยู่ด้วยกันฉยๆ เธอดูแลเราดีมากเรียกได้ว่าเป็นแม่ของลูกในอนาคตเลยแหละ ซักผ้า รีดผ้า งานบ้านเธออาสาทำให้หมด

......นานวันขึ้น จากตำแหน่งงานของเราที่เป็นลูกน้อง
เราได้ขึ้นมาเป็นหัวหน้าเพราะว่าหัวหน้าเก่าลาออกไป
เราต้องรับมีความผิดชอบมากขึ้น..
เราจะแอบหลับในออฟฟิตไม่ได้แล้วนะ

อื้ม..รสชาติกาแฟเป็นแบบนี้เองหรอ ?


เรากลายเป็นมนุษย์ที่บ้างานอย่างเต็มตัว จากที่เป็นคนไม่ดื่มกาแฟ เราจำเป็นจะต้องดื่มมัน
กลายเป็นว่าหลังเลิกงานเรามีเวลาอยู่ได้แค่กับแฟน เกมส์เราไม่ค่อยได้เล่นแล้ว....

21:00 PM
: นอนกันเถอะพรุ่งนี้ต้องเข้างานเช้านะคะ

: ยังไม่อยากนอนเลยอะ ขอเล่นเกมส์อีกแปบนึงได้ปะ ?

: ถ้าไม่มานอนก็ไม่ต้องคุยกัน !
: เราก็แค่เล่นผ่อนคลายปะ ?

: ......
                                                  " SHUTDOWN "


... บรรยาศในห้องเริ่ม..เงียบครึ่ม ได้ยินเพียงแค่เสียงจิ่งหรีด


Morning 08:00


: เราขอโทดนะเมื่อคืน

: ไม่เป็นไรเราบังคับเธอมานอนเองแหละ

: เราเลิกเล่นเกมส์แล้วนะ

: ทำไมล่ะเป็นเพราะเราหรอ ?
: เปล่าเราหมดสนุกที่จะเล่นมันแล้วแหละ :)

                                                                                                                                                     New Loop

....นี่หรอชีวิตของผู้ใหญ่วัยทำงาน

เราไม่โทษเธอที่เข้ามานะ
 ขอบคุณด้วยซ้ำที่ทำให้เราโตขึ้น

แต่ถ้าเราใช้เวลากับเกมส์ไม่ได้ เราเลิกให้เธอก็ได้ :)
เราแคร์เธอมากกว่า เมื่อถึงจุดนึงไม่วันนี้ก็วันหน้าเราโตขึ้นเราก็ต้องเลิกอยู่ดี


                                      " แต่เราไม่มีความสุขเลยหว่ะ "



คุณไอที
SHARE

Comments