หว่านแห
เราก็คงเหมือนคนทั่วๆไปที่ไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไร แต่ว่าในความงงงวย ความไม่รู้ เราโชคดีตรงที่เราสังเกตเห็นตัวเองว่าตัวเองสนใจอะไร

ประถม ชอบเต้น ชอบรำ ได้ทำกิจกรรมแล้วแฮปปี้มาก
ม.1 สนใจการถ่ายภาพ ซื้อหนังสือมาอ่าน ถามว่าเข้าใจมั้ย ก็ไม่ 5555
ม.2 เอากล้องดิจิตอลของที่บ้านมาลองถ่ายดู สนุกดี ก็คิดว่าตัวเองชอบแล้ว
ม.3 เริ่มเบนไปสนใจการตกแต่งภายใน งานฝีมือหลายแขนงมาก
ม.4 ทุกความสนใจที่มีโดนสกัด ก้มหน้าก้มตาเรียนพิเศษไป แต่ก็ยังอุตส่าห์มาเจอว่าตัวเองชอบอ่านหนังสือ ลองแต่งนิยาย หรือเขียนหนังสือดู ไม่รอดจ้าา
ม.5 สนใจการวาดภาพปกหนังสือ โปรแกรมต่างๆ การทำโฆษณา
ม.6 สนใจตัวเอง จะเรียนต่อทีไหนดี ปัญหาโลกแตก

ทุกความสนใจเราได้ทดลองทำ ลงมือทำ มีลงมือจริงจังบ้าง เล่นๆขำๆบ้าง ก็แล้วแต่ปัจจัยในช่วงนั้น และพบว่าเราทำได้หมดทุกอย่าง แต่ไม่เก่งเลยสักอย่าง

งานงอกของจริง 5555555555

เราก็คิดนะว่าสกิลพวกนี้มันมีติดตัว แต่สู้คนอื่นไม่ได้ คือไม่เก่งเลยแหละ แค่มีความรู้พอเอาตัวรอดได้ จนมาวันนึงโดนเชิญไปเป็นเพื่อนเจ้าสาว 

ช่างภาพอู้งาน ไม่เป็นไรเราช่วยถ่าย
ดอกไม้พัง อ๋อ...พอทำได้ เราจัดให้ใหม่
กระโปรงเจ้าสาวลากไฟจนแสงเพี้ยน งานงอกจริงๆแหละ จัดไม่เก่งนะ แต่คิดว่าที่เคยศึกษามาน่าจะประมาณนี้ ลองดู

และอีกหลายๆโอกาสที่พอมาทำงานแล้วหลีกเลี่ยงไม่ได้ เช่น งานแสดง การเขียนบทความ การเป็นพิธีกร วิทยากรต่างๆ คือต้องขุดทุกสกิลที่มีออกมาใช้ให้หมด อะไรที่ไม่มีก็ต้องทำให้มี

วันนี้เลยอยากของคุณตัวเองที่มีนิสัยอยากรู้อยากเห็น อยากทำ แล้วก็วิ่งชนมันทุกอย่าง ถึงแม้จะไปรอดบ้าง ไม่รอดบ้าง แต่ทั้งหมดทำให้เรามีพื้นฐานที่ดี แล้วเอามาต่อยอดได้อย่างไม่ลำบากมากนัก

ทุกวันนี้ก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไรนะ แต่ก็ชนไปเรื่อยเหมือนเดิม หวังว่าจะเจอสิ่งที่ตัวเองชอบและหลงใหลอย่างจริงจังในสักวันหนึ่ง
SHARE

Comments