It's too late.
งี่เง่า... ขี้หึง เอาแต่ใจ และอีกหลายๆปัญหาที่ถ้าเรามองจากมุมบุคคลที่สามเราจะคิดว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระ หลายๆปัญหามันมาจากความรู้สึกของเรา ที่บางทีอาจจะอยากได้ความสนใจ อยากให้รู้สึกว่าตัวเรานั้นสำคัญ 
 คุณเรียกร้องได้ คุณทำได้ ยังไงมันก็เป็นสิทธิ์ของคนรักกัน ถ้ารู้สึกว่ามันน้อยกว่าที่ควรก็เรียกร้องได้ ถ้าเข้าใจกันก็ไม่มีปัญหาอะไร คุยกันได้
 ...แต่มีอีกสิ่งที่สำคัญคือ ถ่าเกิดบางทีมันมากไปล่ะ พอเรามีสิทธิ์ที่จะทำอะไร ที่จะหึง ที่จะงี่เง่า แล้วเราใช้สิทธิ์นั้นมากไปล่ะ คิดว่าคนที่ทำก็รู้นะ ว่าเนี่ยคืองี่เง่า เนี่ยคือไร้สาระ แต่ไม่ยอมรับ รึอาจจะไม่รู้ตัว บางคนอาจจะเพิ่งมาคิดได้ตอนเล่าให้คนอื่น ให้เพื่อนฟังว่าอ่าวเออมันไร้สาระจัง ถึงตอนนั้นมันอาจจะสายไปแล้วก็ได้ เราอาจจะเสียอะไรไปแล้วก็ได้
 ที่จะบอกคือ พอถึงเวลาที่มันสายไปแล้ว กลายเป็นเราไม่มีสิทธิ์แล้ว มันทรมาน มันเจ็บ มันรู้สึกแย่มากกว่าตอนที่เราทะเลาะ ตอนที่เราทำตัวงี่เง่า น้อยใจ หลายเท่าเลย ในกรณีที่เรายังรักเค้า เราจะรับได้แค่ไหน ทนได้แค่ไหน ถ้าเกิดต้องเห็นเค้าไปชอบคนอื่น ยุ่งกับคนอื่น แต่เราไม่มีสิทธิ์ทำอะไรแล้ว เราได้แค่มอง ถึงเราจะยอมแค่ไหน บอกว่าจะไม่งี่เง่าไม่ทำแล้ว มันอาจจะสายไปแล้วก็ได้
แค่มีคนอยู่ข้างๆ ยังดีกว่าไม่มีเลย ไม่อยากให้เรื่องเล็กๆ อย่างงี่เง่า ไร้สาระ ต้องมาทำให้เราพลาดอะไรหลายๆอย่างไป เรื่องบางเรื่องเก็บไว้ก็ได้ คิดว่าคนที่งี่เง่า น้อยใจ ทุกคนเก็บได้แหละ ไม่แสดงออกได้แหละ แต่ทำไมถึงบอกว่าไม่ได้...อาจจะเป็นเพราะอยากให้เค้ารู้ ให้เค้าสนใจ ให้เค้าง้อ แต่ถ้าเกิดเค้าไม่รู้ล่ะ เราจะทำยังไงต่อ โมโห? แล้วโมโหแล้วเกิดอะไรต่อ ทะเลาะกัน? แล้วมันจะจบแบบไหนล่ะ...
 น้อยใจได้ แต่คิดดีๆว่าควรแสดงออกแบบไหน เราเก็บมันได้ไหวมั้ย ถ้าได้ ทำเถอะ แต่ถ้าเป็นเรื่องที่มันชัดเจนว่าเราเรียกร้องได้ ก็ให้ถาม ให้พูดกันดีๆ มันมีทางออกเสมอแหละ ถ้าเรายังรักกัน มันดีกว่าจบไม่ดีแล้วเราทำอะไรไม่ได้แล้วนะ
อย่าใช้สิทธิ์ที่มีแบบพร่ำเพรื่อ เพราะสิทธิ์ที่มีมันจะไม่มีค่า
 มีใครข้างๆมันดีกว่าจริงๆ...อย่าเอาเรื่องไร้สาระไปแลกกับอนาคตที่ไม่มีเค้าเลยมันแย่นะ

รักนะ...




SHARE
Written in this book
I want to share it.
Writer
Guess
Student
Nothing

Comments