รักษาคำพูด
เรารู้สึกว่าพ่อเราไม่เคยรักษาคำพูดที่เคยพูดไว้กับเราได้เลย

ตอนป.3 พ่อสัญญากับเราว่าจะมารับเราที่โรงเรียน เย็นของวันก่อนเขาพูด ตอนเช้าเขาก็พูด หรือตอนเลิกเรียนแล้วเราโทรหา เขาก็พูด เขาพูดว่าจะมารับ แต่ก็ไม่มารับ การทิ้งให้เรารอแล้วหวังว่าเขาจะมา แต่ก็ไม่มา สำหรับเราตอนนั้นมันเจ็บมาก

ตอนป.6 พ่อบอกจะให้เราเรียนดนตรี ใช่! เราอยากเรียน สักชิ้นแค่พอเล่นเป็นอะไรก็ได้ เขาแพลนว่าจะให้เราเรียนกับใคร แต่สุดท้ายมันก็เงียบแล้วหายไป

ตอนม.2 เขาบอกว่าจะเอาเงินค่าเทอมตามมาจ่ายทีหลัง แต่สุดท้ายเราก็ใช้เงินเก็บจากที่ตากับยายให้มาจ่ายค่าเทอมตัวเอง และก็ไม่ได้คืน

ม.4 ม.5 เราเริ่มที่จะเลิกเรียนพิเศษในที่ๆเคยเรียน เพราะรู้สึกว่าพ่อไม่สามารถส่งเราเรียนได้ แต่เขาก็ยังอยากให้เราเรียนสุดท้ายเราได้เรียนที่ๆหนึ่ง เรารู้ตัวเองว่าอ่อนวิชานี้มากและที่นี่จ่ายเป็นเดือน พ่อบอกว่าพ่อจ่ายไหว เราก็เรียนจนเรารู้สึกว่า การจ่ายค่าเรียนพิเศษในแต่ละเดือนมันทบๆล่าช้าเกินไปมาก เราเลยไปคุยกับที่เรียนว่าเราจะเลิกเรียนแล้วโดยไม่ได้ถามพ่อก่อน เราตัดสินใจของเราเอง เราก็อ้างไปเรื่อยๆ แล้วที่เรียนพิเศษก็โทรหาพ่อเรา ที่เรียนพิเศษก็ให้เราเรียนต่อ แถมโดนเจ้าของสถาบันว่าจนเราหน้าชา ทั้งๆที่ตอนนั้นเราค้างค่าเรียนประมาณ3เดือน กลับมาบ้านพ่อก็คุยกับเราบอกว่าส่งไหว แต่สุดท้ายเราก็ออกโดนการไลน์ไปขอโทษที่เรียนพิเศษและจะหาเงินมาคืนให้ เงินเกือบ8,000บาท ตอนนั้นสำหรับเรามันเยอะมาก แต่ก็หามาคืนได้จากเงินเก็บทั้งหมดของตัวเองและขอจากแม่เพิ่ม เพราะแม่รู้ว่าที่เรียนพิเศษเราโทรตาม

จริงๆมันมีอีกหลายเรื่องมาก แต่หลังๆมามันมักจะเกี่ยวกับเรื่องเงินๆทองๆจนเราต้องจ่ายเองหรือขอแม่ โดยการให้เราเป็นคนโทรไปขอแม่โดยที่ไม่ต้องบอกแม่ว่าพ่อให้โทรมาขอ(แต่แม่ก็รู้อยู่ดี)
SHARE
Writer
BlueGreenTea
Just...
แบ่งปันเรื่องราว ความคิด ความรู้สึก เขียนไปเรื่อยๆ

Comments

IEKU
2 years ago
ลองคุยกับพ่อจริงๆจังดูมั้ย สู้ๆนะคะ
Reply