เราต่างก็เติบโตขึ้นมาจากความเจ็บปวด
เราต่างก็เติบโตขึ้นมาจากความเจ็บปวด

เพราะเคยหกล้ม เราจึงวิ่งได้
เพราะเคยเปียกฝน เราจึงรู้จักพกร่ม
เพราะเคยถูกทิ้ง เราจึงรู้จักการดูแลรักษา
เพราะเคยได้แผล เราจึงรู้จักการถนอมตัวเอง
เพราะเคยโดนดูถูก เราจึงแสวงหาหนทางจนประสบความสำเร็จ

ขึ้นชื่อว่า ‘ชีวิต’
ไม่มีหรอกห้องเรียนที่สวยหรู แอร์เย็นฉ่ำ
มีเพียงแต่…
หยาดเหงื่อ น้ำตา ความอ่อนล้า ความเจ็บปวด ความทุกข์-ท้อ-ทรมานเกินจะทานทน
ที่ทยอยผ่านเข้ามาให้เราได้เรียนรู้
…เพื่อที่จะเติบโต

ต้นไม้ใหญ่
ต้องต่อสู้กับลมพายุนับกี่ร้อยลูก
ต้องเผชิญกับสภาวะอากาศที่เลวร้ายสักกี่พันหน
ต้องพบกับการคุกคามโดยธรรมชาติกี่หมื่นรูปแบบ
กว่าจะถึงวันนี้…?
เพราะอดทนต่อสู้กับความแปรปรวนที่ผ่านเข้ามา
…ต้นไม้จึงเติบใหญ่ใบหนากิ่งก้านสาขาเยอะแยะอย่างที่เราเห็น

การเติบโตทางความคิด
ต่างไปจากการเติบโตทางร่ายกายที่จะหยุดลงเมื่อคราววัยรุ่นตอนปลายมาเยือน
เพราะการเติบโตทางความคิด
จะยังคงดำเนินไปเรื่อย-เรื่อย
ตราบเท่าที่เรายังคงมีชีวิต

ยิ่งเราเติบโตขึ้น
โลกจะยิ่งเหวี่ยงความเจ็บปวดที่เพิ่มความดุดันมาให้เราเสมอ
เพราะเคยผ่านความง่ายมาแล้ว จึงได้พบกับระดับปานกลาง
เพราะเคยชินกับเลเวลปานกลางมาแล้ว จึงต้องเผชิญกับความยาก
เพราะพิชิตเรื่องยากได้แล้ว จึงต้องพิสูจน์ตัวเองกับเรื่องราวระดับเทพ!
โลกไม่ได้โหดร้าย
แค่เราเข้าใจมันอย่างที่มันเป็น
…ก็เท่านั้น

เราต่างก็มีแผลเป็น
แผลเป็น…
ไม่เคยบอกให้เราหยุดที่จะทำ
แต่กลับบอก
ให้เราเดินต่อไปข้างหน้าอย่างระมัดระวังตัวมากขึ้น

เพราะอย่าลืมสิ…

เราต่างก็เติบโตขึ้นมาจากความเจ็บปวด

#Photo_Teller
#Torfun
#เศษหนึ่งส่วนสี่
SHARE
Written in this book
#เศษหนึ่งส่วนสี่
ถ้าปลายทางชีวิตคือร้อย นี่ก็ผ่านมาเศษหนึ่งส่วนสี่แล้ว : ) #Photo_Teller #Torfun #เศษหนึ่งส่วนสี่
Writer
Photo_Teller
Writer, Traveller, Storyteller
ชีวิต คือ การเดินทาง และ ระหว่างทาง ก็มัก มีเรื่องราวน่าสนใจซ่อนอยู่...

Comments