08.08.2018

8/8/2018
09:40

เราเขียนเรื่องนี้ตอนที่กำลังนั่งบีทีเอสไปทำงาน
ไม่ได้มีอะไรมาก มันเป็นแค่วันธรรมดาหนึ่งวันเหมือนเมื่อวาน
เป็นวันธรรมดาที่เราเริ่มคุ้นชินในการมีเทอ
ให้ตายสิ! พูดกันตามจริง เราก็ไม่ชอบอะไรแบบนี้นะ

การคุ้นชินกับอะไรสักอย่างมันน่ากลัวเกินไป

เพราะเราอยู่คนเดียวมาตลอด...เออ สี่ห้าปีก็ถือว่านาน
เราคิดว่าคงไม่มีใครรับเราที่เป็นแบบนี้ได้
เป็นติ่ง
เป็นคนบ้างาน
เป็นคนไม่มีเวลา
เป็นคนขี้งอน ขี้น้อยใจ
เป็นคนคิดมาก แบบที่เทอชอบว่าคิดเองเออเองเก่ง
เป็นคน...ธรรมดาที่แม่งไม่มีอะไรพิเศษเลย
เป็นคนที่ไม่มีความมั่นใจตัวเองว่าจะดีพอให้ใครมาชอบ

เพราะงั้น แม้กระทั่งตอนนี้
เราก็ยังไม่มั่นใจว่าตัวเองจะดีพอให้เทอมาชอบ

เทอเคยบอกเราว่า ถ้าเรายังดีไม่พอ แล้วเทอจะเรียกว่าอะไร
สำหรับเรา เทอเป็นเทอแบบนี้มันดีพอแล้ว

เทอที่เป็นคนกวนตีน
เป็นคนขี้โมโห
เป็นคนพูดจาไม่หวาน
เป็นคนไม่โรแมนติก
เป็นคนเหมือนจะไม่สนใจ แต่เทอก็ขี้เป็นห่วง
เป็นคนที่แสดงความเป็นตัวเองออกมา
เป็นคนพูดตรงๆ 
เป็นคนที่พูดความรู้สึกตัวเองออกมา (ข้อนี้เราอิจฉามาก เพราะเราทำไม่ได้)

เราชอบเทอที่เป็นแบบนี้ เทอที่เป็นเทอแบบนี้

เพราะงั้นพอเรากลับมามองตัวเอง
เราเลยไม่รู้ว่าจะเอาข้อดีไหนของตัวเองมาให้เทอ

เราไม่รู้ว่าเราควรเปลี่ยนตรงไหน เพราะเทอก็คิดไม่ออกว่าอยากให้เปลี่ยนตรงไหน
เราได้แต่ขมวดคิ้ว เพราะเรารู้สึกว่าตัวเองยังต้องเปลี่ยน
ก็บอกแล้วไงว่าเราไม่มั่นใจตัวเองเอาซะเลย

เทอบอกว่าชอบเราที่เราเฟรนด์ลี่ ไนซ์
คิดว่าเราน่ารักดี จนไม่รู้เมื่อไรที่มันกลายมาเป็นความรู้สึกแบบนี้
เราเลยคิดว่าถ้าวันนึงความไนซ์ของเราหายไปล่ะ
เทอจะยังชอบเราอยู่ไหม
เห็นไหม เราบอกแล้วว่าเราคิดมาก 

เพราะไม่ว่าจะเมื่อไร เราก็ยังรู้สึกว่าเราธรรมดา เป็นคนธรรมดามากๆ คนหนึ่ง

เทอเองก็ธรรมดา แต่ว่าเราชอบความธรรมดาของเทอ

หรืออาจจะเพราะเป็นเทอต่างหากที่เราชอบ


17:35

บางครั้งเราก็รู้สึกว่าเวลาเดินช้าทั้งที่เวลามันก็เดินของมันเป็นปกติ
เคยเดินแบบไหนก็แบบนั้น
เมื่อก่อนเรายังบอกว่ามันเดินเร็วไปด้วยซ้ำ
ยังไม่ทันจะทำอะไรเสร็จก็หมดวันแล้ว

แต่พอมาเจอเทอ 
เรากลับรู้สึกว่าเวลาช่างเดินช้านัก
เราอยากเจอเทอ ทำไมเวลาถึงเดินช้านักนะ!

เราเคยหงุดหงิดจนไปงอแงใส่เทอ
ใช่ เราแค่อยากเจอเทอเท่านั้นล่ะ

แต่สุดท้ายเราก็คิดได้
เวลาน่ะ มันทำหน้าที่ของมันเหมือนเดิม
เวลาเดินตามปกติไปตามกลไกของโลก
มีแต่ใจเราที่เร่งด่วนไปเอง

ถ้าเราหยุดนิ่ง ปล่อยให้เวลามันไหลไปเรื่อยๆ
ปล่อยให้ทุกการกระทำ ทุกความคิด ทุกคำพูด ไหลผ่านไปด้วย
เก็บเกี่ยวความสำคัญของมันไปกับเวลาเหล่านั้น
เพื่อให้วันที่เราเจอกันมีความหมาย

เพราะปัจจุบันเป็นส่วนที่สำคัญสำหรับอนาคต

ถ้าหากเรามัวแต่โฟกัสกับอนาคต
เราก็จะลืมมองส่วนของปัจจุบันไป

ถ้าเรามองแต่อนาคต
เราคงไม่มีความสุขกับปัจจุบัน

เพราะเราไม่รู้และคาดเดาไม่ได้เลยว่าอนาคตของเราจะเป็นยังไง
ในอนาคตนั้น จะยังมีภาพเทออยู่ด้วยไหม

แต่ตอนนี้เรามีเทออยู่

นี่ล่ะ ปัจจุบันของเรา


เพราะฉะนั้นน่ะ...
เวลาก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของเวลาไปแล้วกัน























SHARE
Written in this book
เทอ
เทอ เทอนั่นล่ะ เทอคือท้องฟ้าในเดือนมิถุนายน เทอคือเม็ดฝนในเดือนมิถุนายน เทอคือสายรุ้งในเดือนมิถุนายน เทอคือเดือนมิถุนายนของเรา
Writer
everlastingsky
a spec of dust in the galaxy
ชอบมองท้องฟ้า ไม่ว่าจะเป็นสีฟ้า สีเทา หรือสีพาสเทล

Comments