ถ้าโลกนี้ไม่มี...

---
(ไม่ใช่รีวิว เป็นการพูดถึงเรื่องที่คิดได้หลังอ่านจบ)
---
1
ไม่ได้อ่านหนังสือแบบรวดเดียวจบนานแล้ว เรื่องนี้เขียนได้น่าติดตาม กระชับมาก ๆ เขียนคล้ายบทภาพยนตร์ เน้นให้คนอ่านอยากติดตาม แทรกด้วยความคิดต่าง ๆ อย่างลงตัว จังหวะดี ชอบ (คนเขียนทำงานภาพยนตร์)

2
อ่านจบแล้วคิดหลายอย่าง
สิ่งแรกคงเป็นเรื่องของความตาย ที่ตัวเอกกล่าวไว้ดีมาก ๆ

"ความตายเป็นเรื่องโศกเศร้าของคนรอบข้าง"

ซึ่งก็เป็นเรื่องจริง แต่เจ้าตัว(คนที่ตาย) ไม่อยากตายเพราะเสียดายมากกว่า เสียดายที่จะไม่ได้ทำอย่างนั้นอย่างนี้อีกต่อไป

3
ความเสียดายก็เป็นอีกประเด็น

"มนุษย์มักเสียดายในเส้นทาวที่ตนเองไม่ได้เลือก"

เรามักเสียเวลามานั่นคิดว่า

"ถ้าเราเลิกอีกอย่างจะเป็นอย่างไร"

เสมอ ๆ เฝ้ามองคนที่เลือกตรงกันข้ามแล้วไปต่อได้ และไปได้ดี จากนั้นก็จะเริ่มครวญครางไม่พอใจในสิ่งที่ตนเองมี คงเพราะไม่รู้นี่แหละว่าเป็นอย่างไร เราเลยนึกว่าอีกทางที่เราไม่ได้เลือกมีโอกาสดีกว่าทางที่เราเลือกเสมอ

4
ความรักของครอบครัว

ความตายเป็นเรื่องโศกเศร้าของคนรอบข้าง คนเหล่านั้นก็เป็นครอบครัวเรานั่นแหละ ย้อนมองมาเมื่อวันที่เราโศกเศร้าจากการเสียคนสำคัญไปนั้น มันคือความทรมารอย่างถึงที่สุดเสมอ แม้คนที่เจอเรื่องร้าย ๆ ตลอด ก็ยังเจ็บปวดกับสิ่งที่เจอเสมอนั่นแหละ แม้จะชิน แต่ก็ยังเจ็บ

5

ทำให้คิดขึ้นมาได้ว่า ก่อนที่ใครคนใดคนหนึ่งจะหายไปจากชีวิตเรานั้น (หรือเป็นตัวเราเองที่หายไป) เราทำดีต่อรอบข้างที่เรารักมากแค่ไหน

เราจับมือพ่อแม่ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร
อาบน้ำให้หมาที่เราเลี้ยงตอนไหน
แม้กระทั้งทำอะไรดี ๆ สักอย่างให้ตัวเอง

6
พูดถึงเนื้อเรื่องกันบ้าง (สปอยล์หน่อยๆ )

เท่าที่ดูนั้นสิ่งที่ตัวเอกเจอนั้นอาจเป็นเพียงจินตนาการของเขาเองก็ได้ การมาของปีศาจ การหายไปของสิ่งของต่าง ๆ รอบตัว ซึ่งเท่าที่เห็นเป็นเพียงสิ่งสมมติ ครั้นพอถึงบทที่ตัวเอกต้องให้สิ่งมีชีวิตหายไป ก็ดันเลือกอีกข้าง

และบทสรุปก็ไม่ได้บอกว่าตัวเอกตายหรือไม่ตาย

คิดว่าตรงนี้ดีนะไม่ใช่ไม่ดี

เปิดโอกาสให้ตีความเรื่องราวที่เกิดขึ้น ว่าทั้งหมดอาจเป็นการทบทวนบางอย่างในชีวิตของตัวเอกเอง ทุบทำลายบางอย่างในหัวออก เพื่อเดินต่อไป เพื่อตระหนักถึงความสำคัญของสิ่งรอบกาย

และส่งผลให้เราหาเวลาว่างใคร่ครวญเส้นทางเดินของเราด้วย

"เพราะสิ่งที่เราเป็นไม่ได้มาจากสิ่งที่เราคิด
มันมาจากสิ่งที่เราทำ
"

7
มองนิยายเรื่องนี้เชิงอำนาจนิยม

คิดว่าเรื่องนี้สะท้อนภาพการปกครองแบบเผด็ชการได้ดี
การที่ผู้มีอำนาจโผล่พรวดออกมาเสนอทางเลือกที่บอกว่าดี ให้เลือก (ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้ต้องการ และคำว่าดีก็ไม่ได้ดีเพียงแต่ไม่เลวร้ายขั้นสุด) อีกทั้งหากไม่ทำตาม บทสรุปมีเพียงอย่างเดียวคือตาย

เห็นการลำดับขั้นตอนของอำนาจ จากเบื้องบนนามพระเจ้า ที่สรรค์สร้างทุกอย่าง มาถึงปิศาจที่มาบังคับตัวเอกให้เลือกบางอย่างที่ดูเหมือนว่าเบือกแต่ มันถูกเลือกมาแล้วต่างหาก

ต้องกระทำบางอย่างให้สิ่งที่อยู่รอบข้างถูกทำให้หายไป เป็นสิ่งของที่อยู่ในอำนาจต่ำลงไปหายไป

ครั้นบทสรุปที่ต้องทำลายสิ่งมีชีวิต คุณธรรมที่ผุดขึ้นมาก็กลับทำร้ายผู้ถือครอง

--ต้องบ้าอำนาจและไร้ความคิดเบอร์ไหน ถึงหน้าด้านอยู่ต่อไปได้โดยสั่งให้บางสิ่งที่สำคัญหายไป การเดินต่อไปโดยไร้ความทรงจำ (หรือเบลอภาพเหล่านั้นด้วยสมองอันน้อยนิด) มันทำให้ชีวิตมีความสุขขนาดไหนกัน และที่น่าหัวเราะ คือสิ่งที่หยิบยื่นให้คนอื่น

ถูกเรียกว่าความหวังดี--

8
พูดถึงแมวที่จากไป

ทำให้คิดถึง หมา ที่เคยเลี้ยงแล้วจากไปตัวแล้วตัวเล่า ความเศร้าที่ถูกโยนเข้ามาในชีวิตหลาย ๆ ครั้ง ก็ทำให้นึกขึ้นมาอีกว่า

ชีวิตเรามีสิ่งอื่นให้นึกถึงมากกว่าเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน

9
คิดถึง ความรู้สึกของการเป็นผู้ปกครอง (การเลี้ยงสัตว์)

เป็นความรู้สึกที่เราส่งมอบไปฝ่ายเดียว การคิดเองเออเองว่าสิ่งที่เรามอบให้นั่นดีแล้ว เพียงพอแล้ว

ตลกคำด่าของเเมวที่ด่าตัวเอกว่า อาหารที่ตัวเอกตั้งใจทำให้นั้น มันเป็นเพียงการนำของเหลือมาขยำรวมกับแค่นั้นเอง

ทำให้นึกอย่างลึกซึ้งว่า สิ่งที่เราทำให้ผู้อื่นนั้น นอกจากเราทำด้วยใจแล้ว ต้องคำนึงถึงด้วย ประโยชน์เหล่านั้น ส่งผลดีต่อผู้รับด้วยหรือไม่

เช่นเราเอาเสื้อผ้าไปบริจาค เราไม่คัดแยกหรอก ให้เขาเลือกเลย มีบางตัวที่มันใช้ไม่ได้จริง ๆ เราก็ยกให้ไป พลางคิดเข้าข้าวตัวเองว่า "เผื่อ" เขาได้ใช้ แต่เหตุผลที่หบบอยู่ภายใน อาจเป็นเพียงเเค่เราขี้เกียจและอยากกำจัดขยะออกจากบ้านแค่นั้นเอง

การทำอะไรให้คนอื่น ถึงแม้จะไม่รู้จัก แต่หากตั้งใจจะทำแล้ว ควรทำให้ดี ยิ่งทำกับคนที่รักแล้ว ยิ่งต้องทำให้ดีที่สุด

10
เพื่่อน

ตัวเอกมีเพื่อนคนเดียวมั้ง ชื่อ Tsutaya ซึ่งตัวเอกเข้าไปคุยด้วยเพราะเห็นว่าเขาไม่คุยกับใคร...

ต่อด้วยการบอกตัวเองว่า เรานี่ดีเหลือเกินที่เข้าไปทำให้เพื่อนหายเหงา ทั้ง ๆ ที่ความจริงแล้ว การดึงดูดคนบางคนให้เข้ามาเป็นเพื่อนนั้น มันคือการที่ตัวเราเรียกร้อง หรือ ร้องขอให้คนอื่น ๆ มาช่วยปลดความเดียวดายของเราต่างหาก

"เขาไม่มีเราเป็นเพื่อนเขาไม่ตาย เราต่างหากที่จะตาย"

11
เช่นกันกับความรัก (และแมวในเรื่อง)

ที่หลายครั้งเราโยนเศษความห่วงใยให้ใครบางคนเเล้วป่าวประกาศว่าเรามอบสิ่งดี ๆ ให้เขา เพื่อให้เขามีชีวิต

(เราทำราวกับเรามีบทบาทและอำนาจที่เหนือกว่าเสมอ)

แต่ในความจริง เราเป็นเพียงมนุษย์โง่คนหนึ่งที่จัดการกับความรักและคนที่มีค่าต่อตัวเองผิดไป

สิ่งที่เราควรมอบให้กับคนที่เรารักคือสิ่งที่ดีที่สุด ในสถานะเดียวกัน เพราะบางที คนนั้นเขาไม่เป็นอะไรเลยถ้าขาดเรา แต่อาจเป็นเราที่จะตายเพราะขาดคน ๆ นั้น

12
--การได้สิ่งหนึ่งย่อมเสียสิ่งหนึ่งเสมอ--

เป็นอีกแก่นที่เรื่องนี้เขียนย้ำตลอด ชี้ชัดว่าการที่เราจะเลือกรับหรือไม่รับอะไรนั้น มันจะมีอีกอย่างที่อยู่ตรงข้ามเสมอ

ก่อนเลือกเอาสิ่งไหนเข้ามาในชีวิต (รวมถึงตัดสินใจอะไร) สิ่งที่ควรทำมาก ๆ คือคิดให้เยอะ ๆ ถึงผลที่ได้และเสีย

และเมื่อเลือกแล้ว ก็อย่า 'เสียดาย' อีกอย่าง

เอาเวลาเสียดายนั้น มามุ่งทำหรือ เอาใจใส่ ในสิ่งที่เลือกแล้วดีกว่า
#Bookster

14.7.18
SHARE
Writer
imonkey7
นักเขียนไม่เสร็จ
มีเรื่องมากมายจะเขียนแต่ก็เขียนไม่เสร็จ Blog : https://imonkey.blog/ และ https://bookster.blog/

Comments