ยืนด้วยตนเองให้ได้
ในช่วงเวลาที่เป็นมรสุมของชีวิต สิ่งที่เราต้องการคือการค้ำจุน ไม่ใช่การค้ำจุนอะไรภายนอก แต่เป็นการค้ำจุนจิตใจ ที่ช่วยให้เราผ่านเรื่องร้ายๆ ที่มาโดยไม่ได้รับเชิญไปได้อย่างง่ายดาย แต่ถ้ามองซ้าย มองขวา มองไปข้างหน้า มองไปข้างหลัง แล้วไม่เห็นใคร จิตใจมันก็อ่อนกำลัง ไม่มีพลังที่จะสู้ หรือคิดหาวิธีการแก้ไข ช่วงเวลานั้น ฉันจะทำอะไร? ใช่ มันเหลือตัวเราเพียงลำพังกับสิ่งที่เรายึดถือ ยึดเหนี่ยวไว้ในจิตใจ ก็ตามแต่ความเชื่อและความศรัทธาของแต่ละคน สิ่งที่ฉันเรียนรู้คือ ความสงบช่วยได้เยอะ การไม่คิดอะไรลบๆ การไม่โทษสิ่งนี้ สิ่งนั้นที่กำลังเกิดขึ้นว่าเป็นความผิดของใครอื่น มันเป็นสภาพของการยอมรับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น โดยเฉพาะความไม่เข้าใจ ความไม่ยุติธรรม ฉันต้องให้กำลังใจตนเอง ในที่สุดแล้ว ไม่มีใครที่จะช่วยเราได้จริงๆ แม้จะมีผู้คนมากมายอยู่รายล้อม ถ้าเรายังคิดให้ดีไม่ได้ มันเป็นสิ่งที่ดีที่เราไม่มีใคร เป็นเวลาที่เราได้คุยกับตนเอง ฟังเสียงตนเอง ฟังความต้องการและรับรู้ถึงความรู้สึกที่เกิดขึ้น แล้วในที่สุดเราก็จะได้คำตอบและการแก้ไข ซึ่งเราก็ต้องยอมรับว่าผลลัพธ์อาจจะออกมาดีหรือไม่ดี แต่สิ่งที่เราต้องมีคือความรู้สึกดี
ความโกรธ ความไม่พอใจ ไม่เคยช่วยให้อะไรดีขึ้น มีแต่ความเสียหายที่ไม่สามารถประเมินได้ เพราะมันเรื่องของความรู้สึกข้างใน แผลของนอก หายและลบเลือนได้ แต่แผลภายในจิึตใจใช้เวลาในการเยียวยา มันขึ้นอยู่กับว่าเราได้พึ่งพิงหรือมีการคาดหวังมากแค่ไหน
ในความจริง เป็นสิ่งที่ดีที่เราจะได้เป็นอิสระ การยืนอยู่ได้ด้วยตนเอง กลับมาเห็นคุณค่าในตนเอง และปล่อยวางจากความต้องการที่ไม่ได้อยู่ในมือของเรา ไม่ต้องวิ่งตามเงาของใคร กลับมามีเป้าหมายในชีวิตของเราเอง

มรสุม เป็นเพียงสถานการณ์ที่มาเพื่อทำให้เราได้รู้ว่า เราต้องเปลี่ยนแปลง เราต้องเข้มแข็งและหยัดยืนให้ได้อย่างไร
SHARE
Writer
JaYaSaGiTa
เรียนรู้และแบ่งปัน
มีทุกสิ่งให้เราเรียนรู้และเติบโต

Comments