คุณคือดอกไม้
หยดน้ำหยดเล็ก ๆ เกาะกลีบดอกไม้หลังฝนตก
เหมือนกับใบหน้านวลของคุณยามร้องไห้มาหมาด ๆ
หยดน้ำตาบนขนตางอนที่เรียงกันเป็นแพช่างทำให้คุณดูบอบบาง
คราบน้ำตาบนแก้มนั้นทำให้อดที่จะดึงคุณมากอดไม่ได้
คุณนั้นดูน่าทะนุถนอมมากกว่าใคร

ริมฝีปากสีชมพูอ่อนของคุณเหมือนกับกลีบดอกไม้
จูบแสนหวานที่คุณมอบให้นั้นนุ่มนวลเกินกว่าจะหาใครเปรียบ
สัมผัสอ่อนโยนทุกช่วงจังหวะทำให้เราตกอยู่ในภวังค์
คุณช่างน่าหลงใหลเหลือเกิน
รู้ตัวบ้างไหม ดอกไม้ของเรา

ไม่ว่าคุณจะร้องไห้ หรือว่ายิ้ม
ขอแค่เป็นคุณ ก็สะกดสายตาเราไว้ได้เสมอ
แม้ว่ารอบตัวจะมีแต่ความมืดมิด
แต่คุณจะยังเป็นดอกไม้ที่ส่งกลิ่นหอมในยามราตรี

นิ้วที่สัมผัสแก้มคุณอย่างแผ่วเบายามที่คุณหลับสนิท
ไม่ได้เพื่อหวังจะปลุกคุณให้ตื่น
เพียงแต่ขอให้ความอบอุ่นนี้ได้ส่งผ่านถึงคุณ
ให้เป็นการปลอบโยนดอกไม้ที่ผ่านพายุ
ดอกไม้ที่ไม่คู่ควรกับความบอบช้ำ
เพราะไม่มีอีกแล้ว สักคนที่จะเหมือนคุณ



SHARE
Written in this book
Heartbeat Moments
Not good, not bad, just love.

Comments