จุดที่อยากจบกับโซเชียล
เพราะว่ายิ่งดูยิ่งบั่นทอนใจแหะ

โซเชียลในที่นี้คือแบบ เฟสบุ๊ค ไอจี หรืออะไรที่มันโพสเกี่ยวกับความคืบหน้าในชีวิตได้

ตอนเรียนคุ้นๆ ว่ามีงานวิจัยว่ายิ่งเล่นพวกนี้ยิ่งดีเพรสนะ แต่ตอนนั้นไม่ได้สนใจอ่าน เพราะรู้สึกว่าไม่เห็นจะมีความรู้สึกอะไรแบบนั้นเลย

แต่นั่นมันตอนเรียนไง แวดล้อมทุกอย่างมันเต็มไปด้วยความแฮปปี้และชีวิตเด็กๆ แม้แต่ในโซเชียล

วันๆ จะเห็นโพส ‘วันนี้กินข้าวเย็นที่xxx’ หรือ ‘ตี้ stat ข้ามคืน’ หรือ ‘เช้านี้เรียน...จ้า’ อะไรพวกเนี้ย ไม่ก็เป็นโพสงานอดิเรก

แต่ทุกวันนี้จบมาแล้วมันไม่ใช่อ้ะ...ทุกคนโต life style มันก็โตตาม เฟสมีแต่เรื่องงาน หรือโพสที่เกี่ยวกับการประสบความเร็จ หรือชีวิตดีๆ

แรกๆ อ่านไปก็แบบรู้สึกดีใจไปด้วย แต่ผ่านไปสักพัก มันไม่ใช่แบบนั้นแหะ

คือต้องเข้าใจว่าใจคนเรานี่มันชอบเปรียบเทียบอัตโนมัติ (น่าตีจริงๆ) แล้วเราอยู่ในจุดที่ทางเดินไม่เหมือนหลายคน เราไม่ได้ประสบความสำเร็จในแบบมาตรฐานสังคม ไม่ได้ไปเข้างานบริษัท ไม่ได้มีเงินดีๆ ผ่านมืือ ไม่ได้มีงานที่ดูเป็นหน้าเป็นตาอะไรแบบเนี้ย เรามันคนละสายกันชัดๆ คือแบบนี่ฟรีแลนซ์ ช่วงเงินดีก็มี ช่วงเงินแย่ก็มี แต่ที่สู้ๆ ไม่ได้แน่ๆ คือโปรไฟล์การงาน

แต่คนโพสความสำเร็จในชีวิตมันก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไรเลย เป็นอะไรที่เข้าใจได้ ก็คนภูมิใจอ่านะ ต่อให้บ้างเรื่องเป็นสิ่งเล็กน้อย

ที่ผิดนี่มันใจเราชัดๆ บางทีเข้าไปดู New feeds แล้วเกิดความสงสัยในตัวเองว่า ‘เห้ย! นี่เราล้มเหลวเปล่าเนี่ย? เราไม่มีความสำเร็จที่เหมือนคนอื่นเลย’

ป๊าดดด แค่เผลอเปรียบเทียบไปเองเท่านั้นแหละ พาเศร้าได้เลย ซึ่งพอรู้ตัวปุ๊บ จะปิดเฟสทันทีแล้วนั่งทบทวนกับตัวเองว่า ทุกวันนี้เราทำอะไร แพลนชีวิตเรามันเป็นแบบไหน และทุกวันนี้มีความสุขหรือยัง (ซึ่งความสุขเนี่ยเป็นเป้าหมายสูงสุดในชีวิตล่ะ) ทุกครั้งก็จะตอบว่า ‘มีความสุขแล้วสิ ทุกวันนี้ได้นอนเต็มอิ่ม มีเวลาได้ฝึกวาดรูป มีเวลาได้เรียนป.ตรีใบที่ 2 แล้วก็ยังมีงานให้ทำ กลับมาดึกๆ รอดูบอลโลก’

พอตระหนักได้ก็ว้าวเลย แล้วปิดเฟสไปทำอย่างอื่นดีกว่า ความสำเร็จของคนเรามันไม่เหมือนกันนี่เนอะ

สงสัยเราจะเป็นคนจำพวกนึงในงานวิจัยนั้นมั้ง ตอนแรกแอบคิดว่าเราแปลกเองเปล่าว้า แต่โทรคุยกับเพื่อนก็ว่าไม่หรอก ไม่งั้นจะมีงานวิจัยแบบนั้นเร้อ

แต่สุดท้ายก็ยังไม่ได้ไปตามอ่านเลยว่าในงานนั้นเขียนสาเหตุว่าอะไรบ้าง จะเหมือนของเราบ้างมั้ยน้า
SHARE
Written in this book
I love PSYCHOLOGY
This time I'll share your story And tell them how amazing you are
Writer
PearlPlank
Storyteller
PAST - psychology student. NOW - tutor, translator, partner of artist, and studying piano and 日本語.

Comments