ห้องแชทเรายังว่างอยู่🌿
   เป็นไงกันบ้างทุกคนสบายดีไหม? ถามไปงั้นๆแหละ! คงไม่มีใครตอบคำถามคนแปลกหน้าอย่่างเราหรอก มันเป็นเรื่องปกติของสังคมใครเขาจะคุยกับคนไม่รู้จักกันละ ว่ามั้ย!
  เราจึงชอบเขียน ชอบเล่า ชอบระบายความรู้สึกอะไรต่อมิอะไรผ่าน Storylog  หรือหน้าฟีดของโซเชียล ทั้งเฟสฯ ทวิต และIG ย้ำว่าหน้าฟีดจริงๆ เพราะเป็นแค่การบอกเล่าทางเดียวเท่านั้น
   จริงๆแล้ว เราก็อยากสนทนามากกว่าการเล่า แต่เหมือนที่บอกไว้ข้างต้น ใครเขาจะคุยกับคนไม่รู้จักกันละ! ขนาดคนรู้จักเขาก็ยังไม่คุยไม่สนทนากับเราด้วยซ้ำ แม้เฟส ทวิตและIGที่เพิ่งมีห้องแชทขึ้นมาไม่นานนี้ ก็ยังว่างเหมือนเดิม

    แม้โซเชียลเชื่อมโลกเข้าหากันมากขึ้น เราก็หวังจะใช้ประโยชน์ คิดหวังว่าจะมีโอกาสได้คุยได้สนทนากับคนที่ไม่รู้จักมากคิด แต่มันก็เปล่าประโยชน์ สำหรับเราแล้วเหมือนเดิม 

   บางครั้ง... ปัญหามันไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่ารู้จักหรือไม่รู้จักหรอก บางคนชอบไปกำหนดความสัมพันธ์หรือให้สถานะมันมากกว่าเพื่อนคุย คนที่มีคู่รักแล้วก็ไม่กล้าสนทนากับคนต่างเพศกลัวจะเกิดปัญหาขึ้น

    คนคุยกันไม่ได้แปลว่าต้องเป็นแฟนกันทุกคนนะโว้ย!!! คนชอบเที่ยว ชอบภาพวาด ชอบอะไรๆที่เหมือนกัน หรือมีความรู้สึกอะไรๆในบางอารมณ์ที่เหมือนกัน เขาแค่อยากคุยกับคนที่เข้าใจ

   บางเรื่องบางราวการคุยกับคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จัก เราว่ามันก็มีมุมดีๆนะ! ไม่รุ้จักเพศ ไม่รู้อายุ หน้าตารูปพรรณก็ไม่เห็น คุยกันแบบชิวๆ ไม่ต้องกำหนดสถานะทุกคนก็เป็นเพื่อนคุยกันได้ป่ะว่ะ?

    มันมีบางเรื่อง ที่ใครหลายคนก็บอกคนรู้จักไม่ได้ ไม่ว่าเรื่องโดนเพื่อนแกล้ง โดนสาวหลอก เรื่องแอบชอบใคร หรือแม้แต่เรื่องที่เราไปทำอะไรๆไม่ดีมาก็ตาม แต่เราก็อยากคุยอยากเล่า และคนที่เราไม่รู้จักเรา เขาจะหวังผลประโยขน์อะไรจากเราได้ นอกจากเสียงหัวเราะหรือโศกเศร้าไปกับเราจริงๆ

" ห้องแชทวันนี้มันถึงมีความว่างเปล่าแทบทุกแอปฯ ทุกเวอ่์ชั่นและทุกๆยุคสมัยกับผช. บ้าบอแบบเรา "
SHARE
Writer
PleeNajuak
Cr:บอยอน้อย🐊
อักษรศิลป์ จินตอุดมการณ์

Comments