การไม่ตัดสินคนอื่น: คำพูดเมื่อสิบกว่าปีก่อนที่ฉันเพิ่งเข้าใจ
สมัยมัธยม เคยมีเพื่อนคนนึงบอกกับฉันว่า
 ‘ คนที่ถูกคนอื่นพูดถึง ว่าเป็นคนแบบนู้นแบบนี้ เค้าไม่เคยเชื่อสิ่งที่ได้ยินมาเลย จนกว่าจะได้รู้จักคนคนนั้นด้วยตัวเองเสียก่อน’ 

ฉันยังจำคำพูดนั้นได้จนถึงทุกวันนี้ แม้ว่าจะผ่านไปเกือบสิบปีแล้ว 

แต่ก็เพิ่งตระหนักถึงมันจริงๆได้ไม่นานมานี้เอง ว่าฉันไม่เคยทำแบบนั้นได้จริงๆเลย การไม่ตัดสินคนอื่นที่ภายนอก หรือจากการที่ได้ยินคนพูดต่อๆกันมา

หลายครั้งที่ฉันรู้สึกว่า คนนี้ดูแปลกๆนะ ดูน่ากลัว เลยไม่กล้าคุยด้วย ไม่อยากไปยุ่งเลย 
หรือคนนี้มีชื่อเสียงที่ไม่ดี อย่าไปยุ่งดีกว่า
บางทีก็มาค้นพบภายหลังว่าจริงๆแล้วเค้าเป็นคนดี ดีแบบมากๆๆๆๆ เป็นคนที่เสียสละช่วยเหลือคนอื่นขนาดที่มีคนยกย่องว่าเป็นนักบุญได้เลยทีเดียว

อาจจะจริงอย่างที่ว่า ‘ของจริงมักไม่พูดเยอะ’

ฉันรู้สึกผิดต่อคนเหล่านั้นที่เคยตัดสินเค้ามากแต่ก็ขอบคุณพระเจ้าที่ฉันไม่ใช่คนพูดมาก บางทีก็แค่คิดอยู่ในใจเท่านั้น เลยไม่ได้ไปทำอะไรที่ไม่ดีเอาไว้เท่าไหร่

ในทางตรงกันข้าม บางคนที่ฉันรู้สึกชอบมากๆ เค้ากลับทำบางอย่างที่ฉันคาดไม่ถึงเลยว่าจะทำ แต่ก็นั่นล่ะ การไม่ตัดสิน คือหัวใจสำคัญของเรื่องนี้ บางทีเค้าอาจจะมีเหตุผลบางอย่างที่ไม่ได้มีเจตนาไม่ดีเหมือนสิ่งที่เค้าทำก็ได้

ฉันตั้งใจว่า ต่อจากนี้ไป จะเป็นนักเรียนที่ดีของโลกใบนี้ จะไม่ตัดสินสิ่งต่างๆที่ภายนอกอีก แต่จะใช้เวลาค่อยๆเรียนรู้มัน เพราะสิ่งต่างๆในโลกล้วนย้อนแย้งอยู่เสมอ และนั่นอาจจะเป็นสเน่ห์อย่างหนึ่งของโลกใบนี้ก็เป็นได้


SHARE

Comments