ลูกบิดความคิด
"ความคิด"

เป็นสิ่งที่อาจจะง่ายที่สุด และยากที่สุดที่จะเดาได้
แล้วแม่งก็เป็นอะไรที่อาจจะง่ายและยากที่สุดที่จะเปลี่ยนแม่ง ถ้ามึงทำมันไม่ถูกวิธี 

เคยมีพี่คนนึงเป็นนักดนตรีร้านของแม่กูเอง ที่เข้ามาในชีวิตกูแล้วบอกไว้ตอนกูประถมปลายว่า
"แอลรู้มั้ย แอลเก่งนะเว้ย"
กูก็แบบ........เหี้ยไรเนี่ย(ในใจเบาๆ)
"ไม่อะพี่" 
จริงๆ กูคิดแบบนั้นจริงๆ ไม่ได้จะแอคถ่อมตัว มือก็เล่นรูบิค3x3ไปด้วยแก้เขิน
"ทำไมคิดงั้นว้า"
 ยัง ยังไม่หยุด
"พี่ คนเก่งกว่าผมมีตั้งเยอะตั้งแยะ ถ้านับจริงๆผมมันก็แค่ระดับกลางๆค่อนต่ำของคนทั้งโลกแหละ ไม่มีใครเห็นผมแล้วจะมาบอกว่า อ๊ะ ไอหนูนี่เก่ง แบบพี่หรอก" กูยังคงยืนยันคำเดิมอย่างหนักแน่น
"เนี่ย เอาแต่เดาความคิดคนอื่นไปก่อน ยังไม่ได้โชว์อะไรให้เขาเห็นเลย เขาจะมองว่าเราเจ๋งได้ไง" เห้ยมีเหตุผล
"แล้วผมโชว์อะไรให้พี่เห็นอะ" 
เออ นั่นดิ
"นี่ไง แอลก็เล่นลูกบิดอยู่เนี่ย ทำได้ตั้งแต่ป.6 พี่โตเป็นควายละยังทำไม่ได้เลย"
พี่โง่เองมากกว่ามั้ง(คิดขึ้นมาเบาๆในใจอีกครั้ง)
กูนิ่งไป ไม่ได้ซึ้งนะ กูแค่คิดว่า แค่เนี้ยนะ? แค่ลูกบิดโง่ๆเนี่ยนะ จนถึงตอนนี้กูก็ยังไม่รู้จริงๆนะ ไม่ได้กวนตีน ว่าการเล่นไอลูกบิด3x3ได้นี่แม่งเก่งเหรอวะ มึงก็แค่จำสูตรให้ได้ แล้วบิดตามเดิมไปเรื่อยๆ มึงก็ทำได้ละไง ถึงใครจะมาบิดให้มันมั่ว มึงก็แค่ค่อยๆเริ่มทำจากหน้า1ใหม่ แล้วเข้าสูตรเดิมๆ เหมือนมึงเทน้ำจากเหยือก ลงไปในแก้วให้เต็ม ละมีคนเทกลับเข้าเหยือก มึงก็เทลงแก้วน้ำอีกรอบ แค่เนี้ย
--------------------------------------
กูก็อธิบายให้เขาฟังไปตามข้างบน(ด้วยภาษาซอฟท์ๆแบบเด็กประถม) ด้วยความเหนื่อยใจ กูก็เดาไว้ในใจว่า พี่แม่งจะต้องบอกว่า เออว่ะ ก็จริง แล้วก็เลิกเซ้าซี้กู แต่ลึกๆในใจ.......กูยังอยากให้เค้าคิดว่ากูเก่งต่อไปนิดๆ
แล้วพี่แม่งก็พูดคำพูดที่มันจะเปลี่ยนความคิดของกูไปตลอดชีวิต
"แอลอยากเปลี่ยนความคิดของคนให้มาชอบเรา ชื่นชมเราปะ?"
วอท? อะไรวะ? ช่วงสะกดจิตกับทางบ้านเหรอ?
"เอ่อ อยากก็ได้" ตามนั้นแหละ กูอยากก็ได้เอ้า มาขนาดนี้แล้ว
"ไม่ยากเลยเว่ย"
"ความคิดคนเราแม่งก็เหมือนลูกบิดที่แอลเล่นอยู่ มันก็กระจายกันไป เป็นสีๆ ด่างๆ จุดๆ มันคือคนที่เขามองแอลด้วยความคิดต่างๆ ต่างคนก็ต่างสีสัน ต่างมุมมอง แต่วันที่แอลเก่งพอ เก่งพอที่จะจัดการกับลูกบิดลูกใหญ่ที่เรียกว่าความคิด ซึ่งแม่งคงยากกว่าที่อยู่ในมือแอลเป็นพันๆเท่า และไม่มีสูตรตายตัว แต่แอลต้องค่อยๆทำ ทำให้พวกเค้ารู้ ทำให้สีทั้งหมดเรียงสวยงามกันเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ให้พวกแม่งคิดเหมือนกันให้หมด ว่ามึงเจ๋ง มึงเก่ง เห็นปะ? มันทำได้ แค่แอลต้องอาศัยเวลา ความกล้าที่จะแสดง และความพยายาม เหมือนตอนแอลหัดเล่นไอลูกเนี้ยใหม่ๆ แล้วซักวัน ลูกบิดความคิดของคนที่มองมา จะสวยงามเอง"
...................
เชี่ย.....เท่เหี้ยๆ ในหัวของเด็กป.6ที่แม่งหน่ายโลกและคิดว่าการจะไปทำตัวเองให้เป็นที่รักของใครแม่งยาก แม่งน่าเบื่อ ความคิดกูพลิก แบบพลิกคว่ำอะ กลับลำเลยแหละ แบบเห้ย วิธีคิดนี้แม่งคูลแบบคูลสัสๆ คิดได้ไงวะ กูนี่อึ้งไป5วิฯได้ ก่อนที่ปากกูจะพูดออกไปว่า
"แต่.....ถึงลูกบิดมันจะเริ่มต้นที่หน้าไหนก็ได้แต่มันก็มีเซ็นเตอร์ให้ทุกสี ทุกด้านนะพี่ ถึงมันจะจุดเดียวก็เหอะ"
มันก็จริง มันคือจุดที่เราไม่สามารถไปทำอะไรมันได้(ถ้ามึงไม่พังลูกบิด)ไม่สามารถเปลี่ยนมันได้ ไม่สามารถทำให้แม่งขยับได้ไม่ว่ามึงจะหมุนยังไง จุดนั้นจะอยู่ตรงกลางเสมอ
"อะไรวะ นี่ไม่ได้ฟังตั้งแต่แรกไง?" กูทวนแปป
"ฟังดิพี่....มั้งนะ" ไม่มั่นใจเหี้ยๆ กูตกหล่นตรงไหนไปวะ?
"พี่บอกไปแล้วไง ว่าพี่ชอบในสิ่งที่แอลทำได้ สิ่งที่แอลเป็น มีพี่แล้วนี่ไงเป็นเซ็นเตอร์ ถึงจะแค่จุดเดียว แต่อย่างน้อยก็เป็นเซ็นเตอร์ให้ได้ล่ะวะ พี่นี่แหละที่จะไม่เปลี่ยนความคิด ว่าแอลแม่งเจ๋ง เริ่มจากพี่ได้แล้วนี่ไง แต่ทีนี้ความคิดคนอื่นแอลก็ไปค่อยๆบิดประกอบสีเอานะ"
ไอเหี้ย กูร้องไห้ได้มั้ยอะ? คือเป็นพี่ที่รู้จักกันแค่แปปเดียวและไม่เคยเจอกันอีกเลย แบบเคยเจอกันแค่2ครั้ง ครั้งละ30นาทีไม่น่าเกินนี้ แล้วก็ไม่เคยเจออีกเลยจนทุกวันนี้ กูไม่รู้ว่าเค้าพูดจริง หรืออาจจะแบบ พูดไปงั้นอะ ชมเด็กมันหน่อย อะไรแบบนี้ แต่ตอนนั้นความเชื่อมั่นแม่งโคตรมา คนๆนึงที่แม่งเชื่อมั่นในตัวเราอะ และประโยคสนทนาเหล่านี้แม่งติดตรึงแบบ ตรึงค้างไว้ในใจกูเลย กูคิดว่า ซักวันต่อให้กูอัลไซเมอร์ กูก็อาจจะไม่ลืมเรื่องนี้นะ คำพูดของคนแปลกหน้าที่ขนาดชื่อกูยังจำไม่ได้ แต่กูจำคำพูดเค้าได้ และจะจำตลอดไป
พอพิมพ์เสร็จตอนนี้กูก็คิดว่า
------------------------
แล้วลูกบิดความคิดที่เขาฝากไว้ให้กูทำ.......วันนี้กูทำมันไปได้ถึงไหนแล้ววะ? สีเพิ่มขึ้นบ้างมั้ย? เต็มทุกด้านรึยัง? หรือยังเละเทะเหมือนเดิม? หรือยังเหลือแค่ของเค้าจุดเดียว? หรือลูกบิดนั้นกูทำหายไปแล้ววะ? แม่ง......โคตรแย่
------------------------
ไม่มีไร พิมพ์ให้อ่านเฉยๆ เผื่อใครอุตส่าห์ทนอ่านจนจบ อาจจะได้ไปลองคิดเล่นๆดู สำหรับวันนี้ก็ลาไปก่อน สวัสดีครับ

#ณัฏฐ์พัชร์ #Reallife
SHARE
Writer
TH3R1DZ
Student
Lเอง

Comments