เกณฑ์ที่สูงเกินเอือม
ปกติฉันจะไม่ค่อยโกรธใครง่ายนัก หรือถ้าโกรธก็โกรธแต่ไม่พูดจากล่าวว่าร้ายใครใดๆ จะปล่อยเบลอกับทุกครั้ง ครั้งนี้ก็ด้วย

แต่ครั้งนี้ คนที่ฉันโกรธ คือ ตัวอาจารย์ที่สอน คนที่เป็นเจ้าความคิดเรื่องเพิ่มเกณฑ์คะแนนที่ผ่าน

ฉันสอบผ่าน 

เกณฑ์ที่อาจารย์ตั้งไว้ครั้งแรกคือ 28 เต็ม 50

ถ้าเหตุผลคืออาจารย์อยากให้ทุกคนมีคะแนนเก็บมากขึ้น จึงเพิ่มเป็น 28 ฉันจะไม่ว่า เพราะอาจารย์ก็แจ้งไว้ตั้งแต่ก่อนสอบแล้ว

ฉันไม่ได้หมายความว่าถ้าอาจารย์ตั้งไว้ 28 ก็จะทำแค่ 28 เสียหน่อย ก็ทำเต็มที่ทุกครั้ง แต่มันคือการแจ้งเตือนล่วงหน้า 

แต่ ก็มีคนเจ้าความคิด 'เอาผ่าน 30 ไหม จะได้คะแนนเยอะๆ'

?
???
?????

อะไร

แล้วคนที่ผ่านแบบเหยียบเส้นพอดีแบบฉันต้องมาแก้ เพราะเกณฑ์มันเพิ่มขึ้น ตอนหลังสอบเหรอ?

ฉันไม่ได้บอกว่าการเหยียบเส้นพอดีมันไม่ได้น่าภูมิใจอะไรนัก แต่ก็ต้องดีใจกว่าคนที่ไม่ผ่านสิ ความรู้สึกที่เหยียบเส้นพอดี มันเหมือนยกภูเขาออกจากอก แต่ตอนนี้ก็มีคนผลักฉันลงไปก้นผาแทน

ฉันตอนที่รู้ว่าเหยียบเส้นพอดี ก็ดีใจหนักมาก เตรียมตัวไปพักผ่อน 

แต่ต้องหันกลับมาแก้ 10 ครั้ง โดยที่ นั่งทำทุกครั้ง ก็มีแต่คะแนนจะน้อยลงทุกครั้ง 

ไม่ใช่เพราะฉันเดาส่งๆ ไปนะ

ฉันเหนื่อยใจ ใจจะให้สอบทุกวิชา ก็ตกทุกวิชาเลยเหรอ 

เห็นคะแนนตัวเองว่าไม่ผ่านทุกวิชามันน่าดีใจเหรอ

ก็อาจจะมองในมุมว่าเกณฑ์คะแนนมันสูงไป แต่ทุกๆครั้งที่ทำ ฉันกลับทำได้น้อยลงทุกครั้ง คะแนน มันลดลงพร้อมๆ กับกำลังใจในการทำงาน

ฉันก็น้อยใจนะ 
ฉันก็อยากจะพักผ่อนนะ
ฉันก็อยากออกไปจากวังวนนี้นะ
ฉันก็ไม่อยากโดนหาว่าแค่วิชานี้ยังสอบไม่ผ่านหรอกนะ

ฉันเหนื่อย เหนื่อยทั้ง ใจ ทั้ง กาย
มันหมดแรงจะสู้ต่อ.

.

.
.
.

ขอให้พ่อคุณมึง Hp หมด 🙃

SHARE
Writer
madeenaja
study
กำลังหาบางอย่าง ที่ไม่ทำให้เบื่อ

Comments