จดหมายฉบับที่ 1 : ถึงฉันในวัย 25 ปี
คำเตือน : เนื้อหาในจดหมายค่อนข้างบั่นทอนกำลังใจและเขียนในขณะที่รู้สึกว่าตัวเองเป็น Loser ไม่เหมาะกับการอ่านในขณะที่อยู่ในห้วงอารมณ์หดหู่ ท้อเเท้
ถึง ฉันในวัย 25  
 สวัสดี เป็นไงบ้าง ตอนนี้คงสบายแล้วใช่ไหม ไม่ต้องลำบากเหมือนตอนนี้แล้วสินะ ตอนนี้เราอายุ 13 อยู่ ม.1 สักวันเราจะเป็นนักบินให้ได้ เพราะเรารู้มาว่านักบินเดือนเดือนสูงมาก ๆ มากพอที่จะทำให้ครอบครัวสบาย สร้างบ้านอย่างที่อยากได้ ได้แต่งตัวเท่ ๆ ได้เที่ยวหลาย ๆ ประเทศ หลายจังหวัด เธอต้องเก่งภาษาและเท่มากแน่ ๆ เลย อ่อ ฟันสวยแล้วใช่ไหม น่าจะได้ดัดฟันแล้วสินะ ค่าใช้จ่ายในการดัดฟันมันแพงมากเลย แพงจนเราท้อ แต่เราก็คิดแหละว่าสักวันเราน่าจะได้ใส่เหล็กดัด ไม่ใช่เพราะอยากเท่ แต่อยากให้ฟันเรียงสวย เวลายิ้มจะได้มั่นใจ

ตอนนี้เราอยู่ ม.1 เราตั้งใจสอบให้ได้โควตาโรงเรียนประจำอำเภอเพื่อที่แม่จะได้จ่ายค่าเทอมแค่ครึ่งเดียว เราสัญญากับตัวเองทุกปีว่าจะตั้งใจเรียน และหวังว่าความตั้งใจเรียนของเราจะพาเราไปสู่อาชีพที่เงินเดือนสูง ๆ เธอจบจากคณะวิศวะใช่ไหม ตั้งใจสอบนักบินให้ได้นะ ขอบคุณที่ตั้งใจเรียน ขยันและพาอนาคตให้สดใสนะ

รอเราหน่อยนะ เรากำลังเดินตามเป้าหมายที่หวังไว้ เราจะเป็นเด็กดี ตั้งใจเรียน และพาตัวเองไปอยู่ในจุดนั้นให้ได้

เราสัญญา

จาก ฉันในวัย 13 ปี  
SHARE
Writer
Kimhunt
นักฝึกเขียน
passion ในชีวิตตอนนี้หลงเหลือแค่ passion fruit เท่านั้น

Comments