ช่วยโลกแบบง่ายๆ
สมมติคุณเข้าห้องสมุดหรือร้านหนังสือ แล้วพบว่าไม่มีการจัดหมวดหนังสือ บนชั้นเต็มไปด้วยหนังสือทุกประเภท คุณจะหาหนังสือที่ต้องการได้ง่ายมั้ย

ถ้าคุณทำงานแล้วเซฟข้อมูลลงคอมพิวเตอร์โดยไม่จัดโฟลเดอร์ รวมทุกอย่างในโฟลเดอร์เดียว คุณคิดว่ามันเป็นวิธีที่ดีมั้ย

ถ้ากูเกิลเกิดระบบรวนขึ้นมาและคุณต้องการหาข้อมูลเรื่องหนักรัก แต่ปรากฏว่า มันขึ้นมาทั้ง หนังสยองขวัญ หนังเศร้า หนังตลก คุณจะหงุดหงิดมั้ยที่ต้องมานั่งไล่หา

เชื่อว่าทุกคนคงหงุดหงิดถ้าเจอแบบนี้ อะไรที่ไม่เหมือนกันก็ควรจะจัดเป็นกลุ่มๆ จะได้แยกแยะง่าย ใช่ครับ มันก็ควรจะเป็นแบบนั้น แต่มีบางอย่างที่เกิดเรื่องแบบที่เขียนข้างบนนี่สิ นั่นคือ
การแยกขยะ
ประเทศไทยมีปัญหาการแยกขยะ เวลาเรากินอะไรเสร็จ เราก็โยนทิ้งลงถัง แต่ไม่ได้ดูว่าถังนั้นเป็นถังขยะประเภทไหน คุณอาจจะเดินกินส้ม ปอกเปลือกแล้วโยนลงถังขยะรีไซเคิล หรือ โยนขวดน้ำลงถังขยะเปียก (ขวดมันเปียกน่ะใช่ แต่มันไม่ใช่ขยะเปียก) พอเป็นแบบนี้จึงยากที่จะนำขยะไปจัดการต่อ

คุณอาจจะเคยได้ยินคำว่า โรงไฟฟ้าขยะ มาบ้าง โรงไฟฟ้าประเภทนี้มีขึ้นเพื่อช่วยลดปัญหาขยะในชุมชนแถมได้พลังงานมาใช้อีกต่อหนึ่ง โดยมันมีวิธีการผลิตไฟฟ้า 2 วิธี ครับคือ ใช้วิธีเผาหรือใช้กระบวนการหมักขยะอินทรีย์ (ทำเป็นปุ๋ย)

แต่ปัญหาโรงไฟฟ้าขยะของไทยยังผลิตไฟฟ้าได้น้อยเมื่อเทียบกับต่างประเทศ นั่นก็เพราะเราไม่มีการแยกขยะ

การใช้เตาเผาขยะจะเผาได้ง่ายก็ต่อเมื่อมีการแยกขยะมาแล้ว ถ้ารวมๆกันมาเผาทีเดียว ก็ต้องใช้เวลานานเพราะขยะแต่ละอย่างอุณหภูมิไม่เท่ากัน เหมือนเวลาเราเอากระดาษลงเครื่องทำลายเอกสาร ถ้าใส่กระดาษประเภทเดียวก็จะทำลายเร็ว แต่ถ้ายัดลงไปทั้งกระดาษ A4 กระดาษลัง แผ่นซีดี มันก็ต้องใช้เวลานานกว่า

การใช้วิธีหมักก็ไม่สามารถย่อยสลายได้ทุกประเภท จึงต้องมาแยกก่อนว่าขยะชิ้นไหนย่อยได้ ซึ่งเสียเวลาเข้าไปอีก

สมมติคุณหยอดกระปุก ถ้าใส่เหรียญทุกเหรียญลงไป แล้วพอจะนับ คุณก็ต้องมานั่งแยกอีกว่า อันนี้เหรียญสิบ เหรียญห้า เหรียญบาท แต่ถ้าคุณแยกกระปุกไปเลย กระปุกนี้เหรียญสิบ กระปุกนี้เหรียญห้า มันจะทำให้นับเร็วกว่าเพราะแยกมาตั้งแต่แรกแล้ว เช่นกันถ้าทุกคนช่วยกันแยกขยะตั้งแต่แรก เราก็จะช่วยลดขยะได้เร็วขึ้น (เพราะกำจัดง่ายขึ้น) ขยะเปียกก็เอาไปเผาหรือหมักเป็นปุ๋ย ขยะรีไซเคิลก็เอาไปรีไซเคิล

แต่ก่อนที่จะแยกขยะได้ ก็ต้องรู้ก่อนใช่มั้ยครับว่า ขยะแต่ละประเภทมันเป็นยังไง ผมไปเจอเฟซบุ๊กเพจที่น่าสนใจมาครับ ชื่อว่า“ลุงซาเล้งกับขยะที่หายไป” เป็นเพจที่แชร์ความรู้เกี่ยวกับขยะ พูดถึงวิธีการแยกขยะที่เข้าใจง่าย เป็นขั้นเป็นตอน และเราสามารถทำตามได้

อย่างเช่น ขยะเปียกเนี่ยมันคือขยะที่สามารถย่อยสลายได้ง่าย และถ้ามันย่อยสลายได้ มันก็ต้องมาจาก ซากพืช ซากสัตว์ หรือผลิตภัณฑ์จากพืช และสัตว์  

ใบไม้ที่ร่วงลงมา กองปีกแมลงเม่า เปลือกผลไม้ เศษอาหาร เหล่านี้เป็นขยะเปียก 
ที่เรารังเกียจขยะก็เพราะพวกขยะเปียกนี่แหละเพราะมันเหม็น ที่นี้พอเราเทขยะเปียกไปรวมกับขยะอื่นๆเช่นขยะรีไซเคิล (ที่มันไม่เหม็น) ก็เละกันหมดสิครับ คนแยกขยะก็ปวดหัวกันเลย
 
เมื่อเรารู้ประเภทขยะกันแล้ว ก็ต้องทิ้งให้ถูกถัง แต่ที่ผมรู้สึกงงๆก็คือ เจ้าถัง ขยะทั่วไป นี่แหละ อะไรคือขยะทั่วไปเลยไปค้นดู มันคือขยะที่ไม่คุ้มค่าที่จะนำมาใช้ใหม่ เช่น ถุงพลาสติกเปื้อนเศษอาหาร ถุงขนม โฟมเปื้อนเศษอาหาร เป็นต้น 
ก็ถือเป็นความรู้ใหม่ที่อาจจะคิดว่ารู้แล้ว แต่ถ้าโดนถามอาจจะตอบไม่ถูกก็ได้

ตอนนี้คนที่แยกขยะก็คงมีแต่คนที่ทำงานด้านนี้ แต่คนทิ้งขยะมีทั้งประเทศ ดูยังไงก็แยกไม่ทันแน่ๆครับ เรามาช่วยกันดีกว่า ได้ทั้งวินัยและช่วยสังคม ไม่เดือดร้อนใครด้วย คนอื่นยังไม่ทำไม่เป็นไร เริ่มที่ตัวเราก่อน 
 โลกจะสวยด้วยมือเรา แต่จะเละก็ด้วยมือเราเช่นกันครับ 

SHARE

Comments