Sylvia


"He was my North, my South, my East and West, 
My working week and my Sunday rest"
― W.H. Auden, Stop all the clocks


ฉันจดจ้องใบหน้าของเธออยู่เนิ่นนาน วาดภาพดวงตาสีน้ำตาลตรงหน้าไว้ในใจ โถ่ ซิลเวีย ชีวิตฉันนี้ ยังจะรักใครได้อีก นั่นคือสิ่งที่ฉันไม่ได้บอก ครั้งหนึ่งฉันเคยสารภาพรักอย่างจริงใจ ฉันรักเธอเหลือเกิน ซิลเวีย รักทุกตารางนิ้วของเธอ ฉันอยากจูบปากอันน่ารักของเธอแค่สักครั้ง ต่อให้ตายฉันก็ยอม ฉันตะโกนบอกเธอแต่เธอไม่ได้ยิน ใช่ว่ามันหายไปกับลม มันยังอยู่ตรงนั้นเสมอ แต่เสียงดนตรีกลบมันไปจนหมด แต่มันยังอยู่ตรงนั้น ฉันรู้ เพราะทุกครั้งที่กลับไปที่เดิม 

ซิลเวีย เธอเชื่อไหม ฉันยังได้ยินเสียงตัวเองในวันนั้น ณ ที่ตรงนั้น บนเนินเขาหัวโล้นที่เธอเคยหอบบรรดาเสื้อผ้าของแฟนเก่ามาทิ้งลงหุบเหว ฉันสงสัยเหลือเกินว่าวันนั้นเธอทิ้งหัวใจไปกับถุงเท้าลายสตาร์รี่ไนท์แสนรักของเขาไปด้วยหรือเปล่า เพราะอย่างนั้นใช่ไหมเธอถึงรักฉันไม่ได้?

เธอจำบทสนทนาของเราตอนคืนพระจันทร์เต็มดวงนั้นได้ไหม ที่เธอบอกว่าเธอไม่อยากอยู่แต่ก็ไม่อยากตาย ฉันตอบเธอว่า เหมือนกัน แล้วเราก็หัวเราะ เธอจำบทเพลงของพระจันทร์ที่เราร้องด้วยกันเงียบๆคลอคลื่นทะเลได้ไหม เธอบอกว่าเธอชอบบทเพลงที่มีคำว่าไมล์ ฉันเลยร้อง 500 ไมล์ขึ้นมา เธอยิ้ม แล้วเริ่มวาดฝันห่างไกลอย่างที่เราชอบทำ 

เธอบอกว่าเธออยากแต่งงานที่อินเดีย ฉันถาม มันร้อนนะ อินเดีย ไปแป๊บเดียวแค่แต่งงานไง ไม่ได้ไปอยู่เสียหน่อย เธอบอก แล้วฉันก็ถามเธอต่อว่า เธอจะแต่งงานกับใคร เธอหัวเราะ เราสบตากัน คำตอบของเธอทำใจสันเต้นผิดจังหวะ คนที่เหมือนเธอ เธอบอก เธอจะแต่งงานกับคนที่เหมือนฉันแต่ไม่ใช่ฉัน ฉับพลันฉันก็เศร้า ฉันไม่อยากเห็นเธอเป็นของคนอื่น คนที่สุดแสนวิเศษ มหัศจรรย์ขนาดนี้ หัวใจอันอ่อนโยนเปี่ยมด้วยอารมณ์อ่อนไหวตั้งขนาดนั้น ได้โปรดอย่ายกมันให้ใครเลย ฉันคิดในใจ แต่ถ้าเขาคนนั้นเป็นเจ้าชายล่ะ ถ้าเขาเป็นเทวดา เป็นสมมุติเทพ เป็นลูกพระอาทิตย์ ไม่ ไม่ว่าใครก็ไม่ควรคู่กับหัวใจดวงนั้นทั้งสิ้น 

ฉันเกือบเป็นไอ้บ้าโดยสมบูรณ์แบบ แต่เธอหยุดฉันไว้ได้ทัน แต่เราคงเป็นโสดไปตลอดชีวิต เธอว่าอย่างนั้น เธอช่วยชีวิตฉัน เธอฆ่าเจ้าชาย เธอไม่นับถือพระเจ้า เธอเป็นคอมมิวนิสต์สมัยใหม่ ฉันรักเธอจัง ฉันอยากจูบปากเธอ ให้รางวัลสำหรับประโยคอันไพเราะที่เหมือนเสียงดนตรีนั้น ฉันยิ้มออกมากว้างมากจนเธอถามว่ายิ้มทำไม ฉันโกหกไปว่าเริ่มกรึ่มๆแล้ว เธอตบหลังฉันออกปากไล่ให้ไปนอน 
 
อาจเพราะคืนนั้นฉันเมานิดหน่อย หรืออาจเป็นเพราะอากาศที่หนาวจนขนลุก เพราะเสียงคลื่นที่ซัดแรงกว่าทุกวันเพราะเป็นวันข้างขึ้น หรือไม่ก็เพราะพระจันทร์คืนนั้นมันโตเกินไป ฉันบอกรักเธอ ฉันรู้ว่าเธอกำลังฟัง แต่ก็ทำเป็นไม่ได้ยิน

เธอแค่มองหน้ากัน และไม่พูดอะไรอีก

คืนนั้นฉันถึงได้รู้ ไม่ได้มีเพียงฉันที่พูดกับสายลม เธอเองก็เหมือนกันหรือซิลเวีย เธอเองก็อยากรักฉันแต่ก็ทำไม่ได้หรือ แล้วฉันคนนี้จะช่วยเธอได้อย่างไร ซิลเวีย ฉันคนนี้ที่เธอรักไม่ได้จะช่วยเราได้อย่างไร

ซิลเวีย ทะเลที่นี่ตอนปลายเดือนกรกฎาสวยมากเลยเธอรู้ไหม ฉันนอนอยู่บนหาดทรายสีขาว อ่านหนังสือที่เธอทิ้งไว้ I'll give you the sun ตอนที่เธออยู่ ฉันไม่เข้าใจความลึกของประโยคนั้น เห็นมันเป็นเพียงวรรณกรรม coming of age ดาดๆ แต่พอเธอไป ฉันถึงได้รู้ เชื่อฉันเถิดนะ คนเราเมื่ออยู่ในห้วงรัก ที่บอกว่าไม่ว่าดาวหรือเดือนก็หามาให้ได้ ประโยคนั้นเป็นความจริงนะซิลเวีย

เธอรู้อะไรไหม ที่เกาะนี้ ถ้าอยู่ฝั่งนี้เธอจะไม่เห็นดวงอาทิตย์ขึ้น ถ้าจะดู ต้องไปดูที่อีกฝั่ง ตอนเธอยังอยู่ฉันนอนตื่นสายแทบจะไม่ทันอาหารเที่ยงด้วยซ้ำ แต่พอเธอไป ฉันต้องขับรถวันละสองชั่วโมงไปที่แห่งนั้น พอเธอไม่อยู่ฉันก็ทนมองอาทิตย์ตกดินไม่ได้ มันเป็นไปได้ยังไงนะซิลเวีย ที่ผ่านมานี้ เธอทำอะไรกับชีวิตฉันกันนะ

เธอจำเรื่องการเปลี่ยนแปลงทางเคมีและการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพได้ไหม เธอเข้าใจปรากฏการณ์ย้อนแย้งนี้แจ่มแจ้งหรือยัง? เธอรู้ใช่ไหมว่าเรื่องยุ่งยากต่างโลกไกลโพ้นออกไป เรื่องที่ว่าแม้แต่น้ำก็สามารถเอามันไปผ่านกระบวนการให้กลายเป็นออกซิเจนหล่อเลี้ยงคนทั้งอาณานิคมดาวอังคารก็ย่อมได้ แต่ของฉันมันเป็นอย่างแรก เธอรู้ไหมเรื่องง่ายๆอย่างนี้น่ะ คือการเปลี่ยนแปลงทางเคมีนะ เธอว่ามันเศร้าหรือเปล่าที่ฉันเป็นมะม่วงเน่าๆที่ไม่อาจกลับไปเป็นสีเหลืองได้อีกแล้ว

เธอจากไปแล้วซิลเวีย เธอผู้มีอายุยี่สิบปีตลอดกาล เธอจะชอบใจกับหลุมศพของตัวเองที่มันว่างเปล่าไหม? หลายครั้งที่ฉันมาหาเธอ แน่นอน ฉันเอาดอกทานตะวันที่เธอชอบมาให้เธอด้วยนะ แต่นั่นคงไม่สำคัญหรอก ฉันรู้ ถ้าเธอยังอยู่ ปีถัดไปเธอก็จะเปลี่ยนไปชอบอย่างอื่นอีกอยู่ดี แต่ฉันว่าเธอเหมาะกับดอกทานตะวันนะซิลเวีย มันคงเป็นเหมือนกับอีกหลายๆเรื่อง เธอในความคิดของเธอจะไปเหมือนกับเธอในความคิดของฉันได้อย่างไร อย่างถ้าเป็นเธอ ถ้าผีของเธอลุกขึ้นมาสลักแท่นหินของตัวเองได้มันคงเต็มไปด้วยประโยคสวยๆจากเพลงที่เธอชอบ ฉันรู้น่าว่า alex turner น่ะเป็นอัจฉริยะ ถึงฉันจะเป็นไอ้จอมขัดขา แต่เรื่องนี้ฉันไม่เคยเห็นแย้งกับเธอเลยนี่นา

แต่เพราะฉันเป็นฉัน ฉันจึงมองความว่างเปล่านั้น คิดไปถึงประโยคที่ฉันชอบ จินตนาการว่าเขียนมันลงไป เสียดายนะ เพลลิสต์ของเธอน่ะไม่อัพเดทอีกแล้ว ฉันเข้าไปฟังมันซ้ำๆจนเบื่อแล้วล่ะ นี่ถ้าเธอยังอยู่ เธอจะต้องชอบ Harvest Moon แน่ๆ ฉันชอบมันมากเลย ฉันอยากเต้นรำกับเธออีก อยากเต้นเพราะอยาก เพราะอยู่ในอารมณ์ ไม่ใช่เพราะต้องสอบในวิชาลีลาศ เราเป็นคู่หูสุดห่วยว่าไหม เธอมักเร่งจังหวะก่อนใคร และฉันก็เป็นไอ้เฉื่อยที่หน่วงจังหวะ เพราะอย่างนั้นเราถึงต้องไปสอบแก้อยู่ตั้งหลายรอบแหน่ะ

ฉันยังเก็บเพลงที่เธอเขียนให้ไว้อยู่เลย สักวันนะซิลเวีย ฉันจะแต่งทำนองให้เพลงของเธอ

ซิลเวีย เธอไม่น่ารีบร้อนเลยจริงๆ เธอรู้ไหมในบ่ายวันนั้น วันที่แดดจ้า น้ำทะเลใส คลื่นลมสงบ ฉันลอยตัวอยู่ในทะเล ฉันว่าฉันเข้าใจหมวดแดนนะ ความรู้สึกที่ว่าได้คืนดีกับพระเจ้าน่ะ ฉันว่าฉันเข้าใจมันนะ ไอ้ความสุขที่เขาว่ากันน่ะ ซิลเวีย ฉันพบหนทาง รู้อะไรไหม ฉันมั่นใจนะ ถ้าเธออยู่ตรงนั้นด้วย เธอกับฉัน เราจะรักกันได้

ฉันคิดถึงเธอจัง

ภายใต้พระอาทิตย์ดวงนี้ ไม่มีใครเลยที่จะเหมือนเธอ


Neil Young - Harvest Moon ; 
https://youtu.be/n2MtEsrcTTs


SHARE
Writer
Valiya
Partaker
“I desire the things that will destroy me in the end.” ― Sylvia Plath

Comments

Sunflower38
2 months ago
;----; ชอบบบบบ ชอบอันนี้
Reply