ผิดหวัง
ความผิดหวังมาในหลากหลายรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นฝนที่ตกหลังจากใส่รองเท้าวิ่งเสร็จ รถเมล์ที่แล่นออกไปไม่นานหลังจากที่เราวิ่งไปถึงป้ายรถเมล์ ใบเกรดที่ปรากฎค่าคะแนนน้อยกว่าที่มันควรจะเป็น ใบประกาศรายชื่อผู้ผ่านการคัดเลือกที่ไม่มีชื่อเรา

ความผิดหวังมีระดับความรุนแรงแตกต่างกันไปในแต่ละคน ตั้งแต่ขั้นที่สามารถผ่านไปได้แบบสบายๆ หรือทำให้ฟูมฟายเป็นบ้าเป็นหลังแม้จะผ่านช่วงเวลานั้นมาแล้วก็ตาม

เรามีแผลของความผิดหวังอยู่ในใจของเรา มันอยู่ลึกลงไป และยังสดใหม่เสมอ 
แผลความผิดหวังจากการไม่เคยผิดหวัง
การไม่เคยผิดหวังนั้นมันทำให้เราทะนงตน สนใจแต่ตัวเอง ไม่ใส่ใจในหน้าที่ ไม่มีความมุ่งมั่น ไม่ทะเยอทะยาน แล้วไง? แน่นอนผลจากสิ่งเหล่านี้มันย้อนกลับเข้าเราเต็มๆ เรากลายเป็นคนขี้เกียจ ทำให้คนอื่นและตัวเองผิดหวัง  ทำให้เราโทษตัวเองซ้ำไปซ้ำมา ถึงเวลาจะผ่านไปแล้ว แต่ความรู้สึกยังคงเดิม ใบหน้า แขน ขา และปลายมือยังชาเหมือนเดิม ภายในหัวว่างจนไม่เห็นอะไร น้ำตาที่ไหลอยู่ในใจ มันยังเหมือนเดิมทุกครั้งที่นึกถึง

เราสัญญาว่าจะไม่หาแผลมาสะสมเพิ่มอีก แต่ในบันทึกจำนวนรอยแผลก็ยังคงมีเพิ่มมาเรื่อยๆ 

ถึงจะเลี่ยงไม่ให้เกิดแผลไม่ได้ แต่ก็ไม่เป็นไรนะ อย่างน้อยมันก็ให้อะไรเรามากกว่าแค่เจ็บ :)
SHARE

Comments