ฉันกลับไปที่นั่น ทุกครั้งที่ฟังเพลงเศร้า
เคยมีคนกล่าวว่า ที่ที่คนที่ตายแล้วจะไป คือหัวใจของคนที่เรารัก

ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นคำกล่าวที่มีเจตนาเพื่อปลอบใจคนที่สูญเสียคนที่รักไป หรืออย่างไร
แต่สำหรับฉันเมื่ออ่านแล้วกลับรู้สึกว่า ที่จริงความตายก็คงไม่ได้น่ากลัวเท่าไหร่นัก หากตายแล้วได้ไปอยู่ในหัวใจของคนที่เรารักจริงๆ 
ได้กลับไปอยู่ในหัวใจของคุณอีกครั้งหนึ่ง
เพราะชีวิตจริง ฉันไม่ได้อยู่ในนั้นอีกแล้ว 
และคงไม่มีวันได้กลับไป

ทุกครั้งที่ได้ยินเพลงเศร้า นอกจากร้องไห้แล้ว
บางครั้งฉันจะทิ้งตัวลงบนโซฟา หลับตา และคิดถึงสวรรค์ในแบบของฉันเอง
สวรรค์ที่อยู่ในหัวใจของคุณ

ที่นั่นอบอุ่น เหมือนแสงแดดยามบ่าย ที่ส่องเข้ามาในหน้าต่างร้านกาแฟ ที่ที่เราเจอกันครั้งแรก
เราไม่ได้พูดคุยอะไรกันมากนัก เพียงแต่นั่งอยู่ข้างกันบนโซฟาริมหน้าต่าง
คุณเล่นเกมส์ของคุณ ที่ชอบเล่นอยู่ประจำจนนิ้วล็อก
ฉันก็นั่งอ่านหนังสือของฉันไป นานๆทีถึงจะยกแก้วกาแฟขึ้นดื่ม
คุณชอบบอกให้ฉันมานั่งด้วย มาคอยดุคุณให้อ่านหนังสือสอบเสียบ้าง
แต่พอฉันเตือน คุณก็จะหันมาประท้วงว่าขออีกเกมส์หนึ่งเป็นประจำ
อาจเพราะคุณชอบทำตัวแบบนั้น เหมือนเด็กๆที่ต้องให้คอยดูแลอยู่เสมอ
เลยไม่รู้ว่า ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ฉันเริ่มเห็นว่า 
ผู้ชายตรงหน้าที่สูงยิ่งกว่าคนตัวสูงอย่างฉันเสียอีก ดูน่ารัก และอยากจะดูแลคุณขึ้นมาจริงๆ

คุณที่นอนเหยียดยาวอยู่บนโซฟา เพราะเมื่อคืนปาร์ตี้จนนอนไม่พอ คุณที่เอ๋อๆโทรศัพท์มาตอนตีสามเพราะเมามาก คุณที่เป็นนักกีฬาดีเด่นและเข้ากันได้กับทุกคนและใครๆก็รัก คุณที่ดูชิวๆไม่สนใจ แต่ทุกครั้งที่มาเจอก็จะใส่เสื้อยืดตัวเก่งตัวเดิมๆเสมอ คุณคนที่พาฉันไปกินข้าวแบบที่อยากกิน คนที่แย่งกันช่วยถือกระเป๋าและงอนที่ฉันบอกว่าหนักไม่ต้องหรอก 

ฉันไม่เคยรู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่
บางทีนั่นอาจจะเป็นช่วงเวลาที่ฉันก้าวข้ามความรู้สึกนั้นไปโดยไม่รู้ตัว
และเมื่อความรู้สึกของคนหนึ่ง ไปไกลกว่าอีกคนหนึ่งมาก
ความสัมพันธ์จึงไม่อาจเดินไปด้วยกันได้

วันที่คุณบอกว่าความรู้สึกที่เคยมีต่อฉัน ตอนนี้คุณไม่รู้ว่ารู้สึกยังไงอีกต่อไป
ความสัมพันธ์ที่เคยมีก็จบลง
หรือบางที สำหรับคุณ มันอาจจะไม่ได้มีอยู่จริงจังตั้งแต่แรกแล้วก็เป็นได้





SHARE

Comments