maybe i love you more than that i think
ความสุขของผม คือ เค้า
ความสุขของเค้า คือ ผมบ้างหรือปล่าว

ทุกครั้งที่เจอเค้า ผมก็นั่งมองหน้าเค้า ยิ้มคนเดียว เขินคนเดียวตลอด 
เวลาผมอยุกับเค้า มันเหมือนผมได้ลืมทุกอย่างไป มีสิ่งเดียวที่คิดคือ ทำเวลาตอนนี้ให้ดีที่สุด

ผมยืนมองเธอเดินจากไป จนไกลลิบตาด้วยความเป็นห่วง 
จนผมเห็นเธอเป็นแค่เสี้ยวเล็บ ผมก็ยังพยายามมองหาเธออยู่ 

ผมชอบเธอมากขึ้นทุกครั้งที่เห็นหน้าเธอ ได้ยินเสียงเธอ จนแทบจะตกหลุมรักกับความน่ารักของเธอที่ไม่มีใครเคยได้เห็น
ผมตกหลมรักทุกอย่างที่เป็นเธอ รวมถึงเธอด้วยประโยคสุดท้ายที่เราคุยกันก่อนเธอจากไป คือ กลับบ้านดีๆนะ
ผมและเธอต่างเขินกันและกัน แต่ผมน่าจะมากกว่านะ

ทำไมเธอถึงน่ารักทั้งๆ ที่เธอไม่ได้มีอะไรพิเศษนะ 
บ้าเอ้ย 



ตอนนี้ผมเขินในทุกอย่างที่เป็นเธอ
ตาของเธอ ปากของเธอ จมูกของเธอ นิสัย ความขี้อ้อน ความน่ารักแปลกๆ ความสดใส การเอาแต่ใจ การงอแง และความดื้อที่เป็นนิสัยของเธอ 

ผมมองข้อเสียของเธอออก แต่ผมกลับลืมข้อเสียพวกนั้นไปจนหมด
บางที ผมก็ชอบเธอมากกว่าที่ผมคิดซะอีก
:)


SHARE
Writer
ppannnn
06/09
เธอจะลืมพระจันทร์ตอนพระอาทิตย์ขึ้นหรือป่าว เธอจะลืมพระอาทิตย์ตอนมีเมฆบังหรือไม่ [twitter : @mhuemimhue]

Comments