คืนนี้ เสียงเพลง เงียบๆ คนเดียว คิดถึง
คืนนี้ กับงานที่คาดไว้แล้วว่า ในที่สุด ก็ต้องย้อนกลับมาให้รับผิดชอบ (แทน) หรือเปล่า

หลังจากเสร็จส่วนหลัก กระดาษแต้มสีแผ่นสอง แผ่นสาม ไหลออกจากเครื่องสาดสี

ก็เอาหูฟังครอบหัว อัดเพลงลงกระบอกหู ซอมบี้ อี่เย๊เย...

ความเชื่อ (หรือความชั่ว) วะ...

หยิบเกี๊ยวกรอบที่เริ่มเหี่ยวเข้าปากสามชิ้น เดินไปล้างมือ แล้วกระโดดๆๆๆ วิ่งๆๆๆ อยู่กับที่

อารมณ์ที่เหมือนไม่รู้จะโกรธใครดีไหลพรวดเข้ามา
 
เข้าใจเด็กที่พูดว่า "ไม่รู้จะโกรธใครดี" ทันที


ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ...

เจ๊ปุ่น กลับมากอดกันอีกสักครั้งได้ไหม

เหนื่อยว่ะ อยากคุยด้วย

อยากไปนั่งที่ห้อง อ้อนบ้าปัญญาอ่อน



ดึกแล้ว คนหลับกันหมด เหลือกูนี่แหละ

ร้องเพลงเงียบๆ คนเดียว ไม่ใช่เพลงพี่เบิร์ดนะ

แต่กูร้องแบบไม่มีเสียง เงียบๆ คนเดียว



"คิดถึง"...

ใครดีล่ะ "ซากุมิจัง" เหรอ

คงหลับอยู่ใต้ผ้าห่มสีม่วงไปนานแล้ว

"คิดถึงเธอแทบใจจะขาด...." นานแล้ว ที่เราไม่ได้เจอกันเลย



เสียงอีกาดำที่ว่าเอามีดกรีดแล้ว พอพี่หรั่งออกมา... ก็เอาจอบฟันหัวกุทิ้งเลย

หัวกุกลิ้งหลุนๆ ตาหรี่ปริบๆ มองมาที่หัวใจที่ปวดร้าว ในร่างที่ยืนอยู่



อยากไปเกะ ร้องเพลง กินเหล้า

เจ็บปวด แหกปาก ล้มลงบนตักใครคนนึง

เหมือนที่เคยร้องเพลงแล้วนอนลงบนตักเธอ

เหมือนตอนที่เมา แล้วเธอก็ลากกลับบ้าน

เมาแบบไม่ใช่ขี้เมา แต่เธอบอกว่าเราระบายให้เต็มที่ เธอจะพาเรากลับเอง

แล้ววันนั้น กุเอง ที่ "ทิ้งรักลงแม่น้ำ" ไปเอง
SHARE
Writer
LonelyShadow
ชีวิตกู ชีวิต
ชีวิตกู ชีวิต ใครๆ มันคงคล้ายกันบ้างแหละ เครียด สาระ บ้าบอ อินดี้ อินเหี้ย อินห่า

Comments