เหมือนเรากำลังตายช้าๆ
สวัสดี

ตอนนี้เวลาประมาณตีหนึ่งสิบนาที

เรากำลังฟังเพลงอุโมงค์เวลาของinspirativeอยู่

มันค่อนข้างหว่อง

ทั้งเพลง

และก็เรา

เรารู้สึกว่างานเขียนช่วงนี้เราดรอปลงไปมาก

เหมือนมันขาดอะไรบางอย่างไป

มันมักจะเป็นงานเขียนที่เขียนด้วยความรู้สึกในช่วงเวลานั้นๆ

พอเวลาผ่านไป

เรากลับมาอ่าน

เราลืมความรู้สึกตอนนั้นไปแล้ว

ไม่สิ

เราจำมันได้

แต่เราไม่ได้รู้สึกถึงมันอีกแล้ว

ตอนนี้เราเหมือนกับ

ไม่รู้ว่าตัวเองควรจะรู้สึกยังไง

ในทุกๆเรื่อง

เหมือนวันนี้เราแค่มาบ่น

555555

คงแค่อยากเขียนความรู้สึกแปลกๆนี้ไว้

เผื่อวันนึงเราหายหว่อง

แล้วกลับมาอ่าน

มันก็คงตลกดี

งานเขียนของเราไม่เคยเป็นเรื่องยาว

เขียนอะไรๆออกมาสั้นไปหมด

ความสัมพันธ์ที่ผ่านมาก็พลอยสั้นตามไปซะงั้น

เราคิดว่ากำลังจะเริ่มต้นใหม่

แต่การเริ่มต้นใหม่มันมักจะน่ากลัวเสมอ

เราต้องยอมเอาความรู้สึกของตัวเอง

ไปเสี่ยงกับความโคตรไม่แน่นอนของความสัมพันธ์

เราดูเป็นคนที่ผ่านความรักมาเยอะมั้ย?

เพื่อนเราชอบบอกเราแบบนั้น

มันก็พูดยาก

แต่ว่ามันไม่ได้ดูคูล

หรือดูเจ๋ง

เราคิดว่า

คนที่ผ่านความรักมาน้อย

แล้วรักษามันไว้ได้นานๆ

ดูคูลมากกว่าอีก

สรุปว่า

เราก็ผ่านมาเยอะ แต่ไม่คูล

คงพูดได้แบบนั้น5555555

พอได้เริ่มรู้จักแล้วก็ชอบใครซักคน

มันเหมือนเรามีโลกอีกใบ

โลกใบที่ทั้งสุขแล้วก็หวั่นใจ

เธอคนนั้นอยู่ในเพลงที่ฟัง

สตอรี่ที่เขียน

วันไหนเค้าหายไป

เราก็คงเศร้าเวลาฟังเพลงพวกนั้น

สตอรี่ก็คงกลายเป็นเรื่องเศร้าทั้งหมด

เราเคยบอกว่า

เราไม่ชอบเวลาทำให้ใครหายไปจากชีวิต

เอาจริงมันก็ไม่ใช่หรอก

มันเป็นเพราะคนๆนั้นคือเธอ

เราเลยไม่อยากให้หายไป

ตอนนี้ตีหนึ่งยี่สิบสองนาที

พรุ่งนี้เราจะไปดู be with you ที่ house rca

ได้ไปเที่ยวกับตัวเองบ้าง

ก็ดีเหมือนกัน

เราควรรีบนอน

บายจ้า




SHARE
Writer
SpocK
นักบินอวกาศ
ชอบถ่ายรูปไปเรื่อย เก็บไว้เป็นความทรงจำ ชอบมองท้องฟ้า ชอบกลิ่นฝน ชอบเธอ

Comments

SpocK
10 months ago
เนี่ยไอสัส ตอนเขียนก็ดูยาวนะ พอมาอ่านแม่งก็สั้นอะ
เวงเอ้ย
Reply
Plastique_
10 months ago
ยาวอยู่นะ5555
sleepy_pluto
6 months ago
น่าร้าก555
violetto_l3utpen
8 months ago
5555 เคาะ space bar เยอะๆ อาจช่วยได้ ล้อเล่นนะ สวัสดี;)
Reply
SpocK
8 months ago
ได้เหรอ555