B e f o r e   W e   S t a r t s .
ช่วงเวลาก่อนเปิดเรียนมหาลัยของฉัน

   ไม่ได้มาเขียนเสียนานเลยค่ะ (ยิ้ม)

   กำลังวุ่นๆ กับการปรับตัวและเรียนซัมเมอร์ของมหาลัยค่ะ ในขณะที่คนอื่นลั้ลลาเที่ยวเล่น มหาลัยฉันกลับเปิดเรียนเร็วมาก แถมยังเก็บหน่วยกิตได้แล้วด้วย (ฉันก็ลงไปวิชาหนึ่งนะ)

   ยอมรับว่าช่วงแรกก็ตะกุกตะกักเพราะไม่ชินกับระบบตัวใครตัวมัน ตามหาห้องเรียนเอาเอง ตารางอันสับสนวุ่นวายต่างๆ แต่ก็รอดมาได้เพราะคนรอบข้าง เพื่อน รุ่นพี่ช่วยกันบอกช่วยกันเตือนค่ะ หวุดหวิดสุดๆ

   ช่วงเรียน Intensive Eng. บอกได้ว่าชิลสุดแล้ว เพราะอาจารย์ใจดี มีเรียนไม่กี่วัน ทำเอาเราสบายไปช่วงหนึ่ง แต่พอเราลงวิชาเก็บหน่วยกิต เราก็พบความลำบากของชีวิตขั้นเริ่มต้นค่ะ

   หนึ่งคืออาจารย์โหด (แม้เธอจะปากร้ายและค่อนแขวะเก่ง แต่ก็ไม่ยากที่จะสนิทนะ...มั้ง) ฉันใจตุ้มๆ ต่อมๆ กับคะแนนที่คิดว่าคงได้ประมาณ B+ ไม่คาดหวัง A เลยค่ะเพราะคิดว่าอาจารย์ทั้งหลายคงไม่ช่วย

   แต่สุดท้ายก็ได้ A มาครองค่ะ ขอบคุณอาจารย์ (ยิ้ม)

   ต่อมาคือช่วงเรียน Workshop ของคณะฉันค่ะ เป็นช่วงที่เราต้องมาเรียนพื้นฐานและรู้จักเพื่อนๆ ฉะนที่ไม่เคยเรียนก็ค่อนข้างยาก อาศัยเรียนจากเพื่อนบ้าง ใช้พรสวรรค์ส่วนตัวบ้าง ก็ไม่รู้จะออกหัวหรือออกก้อยนะคะ ฮ่า

   เพื่อนสนิทฉันมี 4 คนค่ะ

   เพื่อนคนแรกเป็นคนอ้วนแต่น่ารัก ดูเป็นคนง่ายๆ สบายๆ และพูดน้อย เป็นเพื่อนคนแรกของฉัน

   เพื่อนอีกคนก็ร่าเริง ตัวสูงมากๆ (170 เซนติเมตรได้) เป็นคนพึ่งพาได้ค่ะ วาดรูปสวยมาก

   เพื่อนอีกคนก็สูงและสวยค่ะ เป็นสาย Entertainer เลยล่ะ เป็นแม่ศรีเรือนที่เย็บผ้าทำงานฝีมือเก่งและทำอาหารเป็นค่ะ ฮ่าๆ

   คนสุดท้ายมาจากออสเตรเลียค่ะ เป็นลูกครึ่งไทย-สิงคโปร์ เก่งอังกฤษมาก ฉันกับเพื่อนมักไปนั่งเรียนสำเนียงกับเธอ มันสนุกและจำไปใช้ง่ายกว่าเรียนในห้องเครียดๆ เยอะ

   เราเรียนด้วยกัน กินด้วยกัน ไปทำงานจนดึกด้วยกัน มันสนุกมากๆ เป็นสังคมอีกแบบสำหรับมหาลัยเหมือนกัน

   ฉันชอบที่พี่ๆ บอกพวกเรานะ

   "พี่อยากให้พวกเราช่วยเหลือกันให้มากๆ อย่าหวงความรู้กัน คณะเราคนน้อย และงานแต่ละอย่างก็เป็นฝีมือตัวเอง ไม่มีใครทำเหมือนกันหรอกเพราะทักษะแต่ละคนต่างกัน ดังนั้นไม่มีใครลอกกันได้ รักกันให้มากนะ"

   ดังนั้นคณะเราจึงรักกันมาก ฉันรู้แล้วว่าเพราะอะไร

   ไม่เหมือนคณะอื่นที่ความรู้ได้เท่ากัน สอบเหมือนกัน ต้องชิงดีชิงเด่นกัน แต่คณะเราเน้นผลงานที่ออกมาจากความคิดแต่ละคน การจะเหมือนกันมันเป็นไปไม่ได้ เพราะฝีมือเราทุกคนไม่เท่ากัน ลายเส้นต่างกัน ความละเอียดลออและความถนัดต่างกัน

   เราจึงควรรักกันให้มากค่ะ

   เด็กสร้างบ้าน ;)

-----
SHARE
Written in this book
Book of the Life
บันทึกในหนึ่งชีวิตของเด็กผู้หญิงมึนๆ งงๆ คนหนึ่ง
Writer
Bambie
Somebody knows.
I don't like the rain, but when you gave me an umbrella with a smile... In that second, I fell in love with you. "พื้นที่นี้คือกระดาษและปากกาของเรา"

Comments