Day20
คือสี่วันที่หายไปนอกจากลืมเขียนแล้วยังยุ่งๆไม่ว่าคือสี่วันที่หายไปนอกจากลืมเขียนแล้วยังยุ่งๆไม่ว่างอีกด้วย บวกกับลบแอพทิ้งไปด้วย ตอนนี้เขียนในคอมอยู่

ช่วงระหว่างนั้นก็แค่เตรียมของกลับไทย บินกลับไทย เจอพ่อแม่กอดกัน แล้วก็กินข้าวว่าไป แต่1กรกฎาเป็นวันที่ยากมากเลยนะ แต่ก็ผ่านมาได้ ตอนนี้โอเคแล้ว


วันนี้ตื่นเช้ามาไปไหว้ศาลหลักเมืองกับแม่ ศาลเจ้าพ่อเสือด้วย เสร็จแล้วก็เดินไปพิพิธภัณฑ์ราชดำเนินต่อ ตอนนี้มีงานexhibitionsอยู่นะ ชั้น2เป็นงานthesisของนศ.ป.โทของศิลปากร ชั้นสามจะเป็นเกี่ยวกับอาเซียน  ใครอยู่แถวนั้นหรือว่างๆก็แวะไปดูด้วยนะ ฟรีด้วย สวยดี 

เราเสี่ยงเซียมซีได้ใบที่18 แต่เนื้อความไม่ดี เขาบอกว่าเราจะเสียมิตรสหาย เราระแวงใจมาก เรารักเพื่อน

เสร็จแล้วก็นั่งรถกลับมาหาพ่อที่อารีย์์ ไปกินฟูจิ วันนี้เป็นอะไรไม่รู้ กินอะไรไม่ค่อยลง หิวแต่กินไม่ลง แบบว่าเห็นแล้วก็ไม่อยากกินอะไรทำนองนั้น อยากหายไวไวจัง

เสร็จแล้วก็นั่งรถกลับบ้าน ตอนอยู่ฟูจิพ่อไม่ได้กินอะไร เลยแวะไปคาเฟ่กินข้าว อยู่ใกล้ๆตลาดเรือบินมั้ง เราก็กินโมฮิโต้น้ำผึ้งมะนาว อร่อยดี ชอบๆ

กลับบ้านมาก็สิงห้อง นอนคุยกับเพื่อน ไม่ได้ทำอะไรพิเศษ กลับมาย้อนอ่านสตรลที่ค้างไว้ แล้วก็เล่นกีต้า 

ใครสักคนเคยบอกไว้ว่าชอบคนเล่นดนตรี แต่ไม่รู้ว่าใครบอก ขอบคุณนะ มันทำให้เราอยากกลับมาเล่นดนตรีอีก เรากลับมาเล่นดนตรีแล้วนะ


มีคนบอกว่าเราร้องเพลงเพราะเราก็มีความสุขมากเลย อยากจะร้องให้ฟัง แต่เพราะอะไรถึงร้องน่ะสิ


ไม่มีอะไรพิเศษ แค่วันธรรมดาที่ไม่หวือหวา


not so special day, just one normal day that usually be

ขอบคุณที่เชื่อใจกันอยู่ ขอบคุณที่ยังคิดว่าเรามีความหมาย

💛💫🌻🌾
SHARE
Written in this book
lemmikki oma diary
ชีวิตประจำวันโง่ๆ
Writer
sinulemmik
your kidneys
exchange year stories, wired feelings and stupid stuffs

Comments