952 Days วันนี้ผมเป็นทะเลของพี่
ผมกดโทรหาเบอร์เดิมที่คุ้นเคย หลังจากที่เพิ่งวางไปได้ไม่ถึงครึ่งชม.
วันนี้เราทะเลาะกันอีกแล้ว
ตู้ด.. ตู้ด..

" ฮัลโหล .. " เสียงจากปลายสายดังขึ้น

" อื้อ "

ในหัวผมมันโล่งไปหมดแล้วตอนนี้ รู้สึกร้อนผ่าวๆที่ตา เพราะเหมือนน้ำตาเริ่มจะไหลออกมาอีก

" ให้โทรกลับไหม "

" อื้อ "

ตู้ด..



ผมกดรับสายพี่เค้า เราสองคนเงียบกันอยู่สักพัก ผมก็เป็นคนเริ่มบทสนทนา

" เมื่อคืนเจอเพลงนึงนะ อยากให้ฟัง แต่ยังไม่ได้ส่งให้เลย ถ้าเปิดให้ฟังจะได้ยินไหม "
นิ้วผมเลื่อนไล่ลงไปเรื่อยๆ จนถึงแทร็กเพลงที่บอกไว้ 


  92914 - Okinawa


ผมกดเล่นเพลงนั้นแล้วค่อยๆหลับตาลง


I want to stay by the sea..
Watching turn into red..


ไม่มีบทสนทนาใดๆเกิดขึ้นระหว่างเรา
ผมได้แต่หลับตาแล้วพยายามนึกว่า ถ้าเราสองคนได้อยู่ด้วยกันจริงๆแล้วจะมีความสุขแค่ไหนกัน
ผมใช้มือข้างนึงของตัวเองมากุมอีกข้างเอาไว้แน่น ตอนนี้ผมกลั้นน้ำตาไหวไม่อยู่แล้วจริงๆ

ทะเล เป็นที่ที่พี่เค้าบอกว่าอยากจะไปตั้งแต่เราเริ่มคบกันใหม่ๆ
เราคบกันมาเกือบจะสามปีแล้ว แต่ยังไม่เคยได้เจอกันเลย
เพลงยังคงเล่นไปเรื่อยๆจนเกือบจบ ผมค่อยๆกดหรี่เสียงลง

" มึงได้ยินไหม มีเสียงคลื่นทะเลด้วยนะ "

เค้าเป็นพี่ผมก็จริงนะ เราห่างกัน4ปี แต่ด้วยความที่เรารู้จักกันในฐานะเพื่อนมาก่อน ก่อนจะตกลงคบกัน ผมจึงใช้สรรพนามแบบนี้กับเค้า แต่ก็มีบางที่ที่ผมเรียกเค้าว่า พี่ แต่นั้นมันก็ต้องเป็นโอกาสพิเศษจริงๆ ไม่ก็เพราะผมอยากจะอ้อนเค้า

ปลายสายเงียบไปครู่นึง ผมได้ยินเสียงสูดน้ำมูกฟุดฟิดดังขึ้นมาเบาๆ
เค้าเองก็คงรู้สึกไม่ต่างจากผมในตอนนี้

" ได้ยินสิ " เค้าตอบด้วยน้ำเสียงที่เหมือนกำลังยิ้มจนแก้มจะแตก

" ฟังเพลงนี้แล้วคิดถึงมึง คิดถึงตอนที่เราอยู่ด้วยกัน " ผมตอบ

" ฟังแล้วคิดถึงหรอ .. ลบเลย "

" เอ้าทำไมอ่ะ ทำไมต้องลบด้วย "

" ก็ไม่อยากให้คิดถึงเยอะนี่ คิดถึงเยอะแล้วจะเศร้านะ " พี่ตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วลง
 
" ฟังแล้วคิดถึงทะเลนะ อยากไปทะเลด้วยกัน " ผมตอบ

" ไม่อยากไปแล้วทะเลน่ะ "

ผมอึ้งอยู่พักนึงกับสิ่งที่ได้ยิน รู้สึกเจ็บแปล๊บที่ใจ คิดมาตลอดว่ายังไงก็อยากจะไปด้วยกันสักครั้ง
แต่จู่ๆคนที่ทำให้หวังก็ดันมาพูดแบบนี้

ปลายสายเงียบไปครู่นึง ก่อนจะตามด้วยเสียงสะอื้นเบาๆ

" กูไม่อยากไปทะเลแล้ว "

" ทำไมล่ะ " ผมขมวดคิ้วนึกหงุดหงิดในใจขึ้นมา

" กูอยากไปที่ที่มีมึงมากกว่า "

ผมได้แต่เงียบแล้วคิดในใจว่า ทำไมล่ะ ทั้งๆที่ตอนคบกันแรกๆ
ทะเลมันเป็นที่ที่พี่เค้าบอกเองว่าอยากไปที่สุด

" ที่ไหนก็ได้ ฮึก.. ที่มีมึง " พี่เค้าสะอื้นเหมือนจะร้องไห้โฮออกมาอีกครั้ง

ผมนึกตลกขึ้นมา เลยแกล้งถามเค้าไปเล่นๆว่า

" ทำไม อย่าบอกว่านะว่า กูกลายเป็นทะเลของมึงไปแล้ว คิกๆๆ "

ผมหัวเราะอยู่ครู่นึง ..

แต่ช่วงขณะนั้นก็เหมือนโลกของผมหยุดหมุน

ทะเลหรอ..
หรือผมจะเป็นทะเลจริงๆ

" มึงกูเหมือนทะเลหรอ " ผมถามออกไป

" หรือจริงๆแล้วกูคือทะเล "

" ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ " พี่ถามกลับ

" ก็ตัวกูน่ะ เวลาใครอยู่ด้วยก็ชอบบอกว่าสบายใจ อยากคุยอยากพูดอะไรก็ได้
เหมือนทะเลที่ทุกคนจะนึกถึงเสมอเวลามีเรื่องไม่สบายใจแล้วอยากจะไปพักผ่อน
แล้วไหนจะเรื่องอารมณ์อีก เวลาที่กูโกรธทีไรก็จะเงียบ เงียบหายไป
แล้วค่อยระเบิดบูมออกมาทีเดียว เหมือนก่อนเกิดสึนามิเลย " ผมยิ้มและตอบเค้าไป

" ก็จริงนะ ทะเลมันกว้างใหญ่ ลึกด้วย ดูมีอะไรให้น่าค้นหา เหมือนตัวมึงเลย " พี่ตอบ

" คึๆ ถึงว่า วันนั้นที่กูถามว่าทำไมมึงถึงบอกว่ากูถึงแตกต่างจากคนอื่น
มึงถึงได้ตอบกูว่า เพราะท้องฟ้าของกูมันไม่ใช่แค่ท้องฟ้า มันมีก้อนเมฆด้วย " ผมตอบ

" แล้วถ้ากูเป็นทะเลแล้ว มึงจะเป็นอะไรล่ะ " ผมถามต่อ

" อืม.. นั่นสิ เป็นอะไรดี "

" หาดทรายไง "

" ทำไมต้องหาดทรายล่ะ ไม่อยากเป็นหาดทรายเลย เป็นขวดน้ำพลาสติกได้ไหม "

" ทำไมต้องขวดน้ำพลาสติกด้วยล่ะ ขวดใส่ฉี่หรอ ฮ่าๆ "

พี่หัวเราะเบาๆ พร้อมกับเสียงสะอื้นที่ลดลงไปมากตรงข้ามกับอารมณ์ที่ดีขึ้น

" งั้นถ้าวันไหนหล่อๆก็เป็นหาดทราย แล้วถ้าวันไหนนิสัยไม่ดีก็เป็นขวดใส่ฉี่! " ผมพูดต่อ

" ไม่เอาาา ทำไมต้องขวดใส่ฉี่ด้วยล่ะ ตลก ฮ่าๆ "

" คิกๆ อื้อ.. งั้นยายล่ะ ยายจะเป็นอะไร ท้องฟ้าไหม " ผมถาม

" ไม่อ่ะ ยายเป็น.. ปลาวาฬ ส่วนแม่มึงกับคนนั้นก็เป็นเหาฉลาม "

" ทำไมต้องปลาวาฬอ่า "

" เอ้ะ.. แต่ก็นะจริงนะ เพราะที่ยายยังอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะกูใช่ไหมล่ะ ก็เหมือนปลาวาฬ ถ้าไม่มีทะเลก็อยู่ไม่ได้ แต่แม่กับไอผู้ชายคนนั้นทำไมต้องเป็น เหาฉลาม ด้วยล่ะ น่าจะเป็นชาวประมงมากกว่า ที่มาหาผลประโยชน์จากปลาวาฬกับทะเล "

พี่เงียบไปครู่นึงก่อนตอบขึ้นมาว่า " สองคนนั้นเป็นเหาฉลามน่ะดีแล้ว ว่ายน้ำตามปลาวาฬ เกาะกินจากปลาวาฬ ไม่ได้ทำประโยชน์อะไร เสร็จแล้วก็ขี้ใส่ทะเล "

" อื้อ  "

" งั้นแล้วตาล่ะ ตาจะเป็นอะไร " ผมถามต่อ

" อืม.. ตาหรอ ท้องฟ้าไง เพราะตาชอบมองอยู่ห่างๆ แต่ก็ค่อยช่วยนั่นนี่ ถ้าทะเลกับปลาวาฬไม่มีท้องฟ้า ก็คงอยู่ไม่ได้ "

" คิกๆ งี้ถ้ามีลูกด้วยกันนี่เอาไปเล่าเป็นนิทานก่อนนอน เรื่องกำเนิดทะเลให้ฟังได้เลยนะเนี่ย "

" แบบกาลครั้งนึงมีปลาวาฬตัวนึง กับท้องฟ้า แล้วก็.. " ผมหยุดคิด

" ท้องฟ้าก็ให้น้ำกับปลาวาฬ เหมือนตาให้น้ำยาย ฮ่าๆๆ " ปลายสายหลุดหัวเราะออกมาเสียงดัง

" ไอบ้า ให้น้ำยายอะไรเล่า เสียบรรยากาศหมดเลยเนี่ย ไม่คุยด้วยแล้วนะ " ผมหัวเราะ

" แต่กูว่ามึงก็เหมือนหาดทรายจริงๆนะ คนอื่นอาจจะมองว่าผืนทรายเนี่ย มันแข็งแกร่งเหลือเกิน แต่คนที่อยู่ใกล้มันที่สุดอย่างเช่นกูเท่านั้น ที่จะรู้ว่าความจริงแล้ว มึงบอบบางและละเอียดอ่อนมากแค่ไหน " ผมพูดต่อ

พี่เงียบไปสักพัก ก่อนจะตอบว่า ..

 
  ทรายกับน้ำทะเลก็ดูเหมือนจะเข้ากันได้ดี แต่ความจริงก็มีบางส่วนที่เข้ากันไม่ได้
ก็เหมือนทุกคนบนโลกแหละ ไม่มีใครในโลกนี้หรอกที่จะเข้าใจกันไปหมดทุกเรื่อง "


" จริงด้วยนะ คึๆ :) "

" เอ้ะ.. แล้วงั้นป๊อบจะเป็นอะไรล่ะ แท่นขุดเจาะน้ำมันไหม " ผมถาม

" หึ.. ไม่หรอก อย่างมันก็เป็นได้แค่เศษขยะลอยน้ำรอวันเปื่อยเท่านั้นแหละ " พี่ตอบด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ที่ผมเอ่ยถึง

" ที่ป๊อบเป็นเครื่องจุดเจาะน้ำมันก็เพราะว่า เค้ามาหาผลประโยชน์จากทะเลไง พยายามขุดพยายามเจาะ เข้าไปให้ถึงแก่นกลางลึกข้างในใจ พอได้ประโยชน์ไปจนหน่ำใจแล้ว พอเห็นว่าน้ำมันในทะเลใกล้หมด ก็ค่อยๆถอนทุ่นทิ้งไป นอกจากจะไม่สร้างประโยชน์แล้วยังทิ้งแผลไว้อีก "

ปลายสายเงียบไปเหมือนไม่ต้องการให้เอ่ยถึงคนในบทสทนาที่แล้วอีก

" คึๆ เอองี้ถ้ากูเป็นทะเลแล้วไอไนท์อ่ะ จะเป็นอะไร " ผมถามต่อ แต่ในใจก็คิดว่าไนท์อาจจะเป็นทะเลเช่นเดียวกันกับผม

" อากาศไง "

" หื้ออ ทำไมต้องอากาศ "

" ก็เพราะว่าอากาศ สัมผัสกับทะเลได้แค่บนผิวเผินเท่านั้น  "

" อ๋ออ.. อื้อ นี่ถ้าเอาเรื่องที่เราคุยกันวันนี้ไปเขียนเป็นบทความคงมีคนอ่านเยอะเลยเน๊อะ "

" ใช่ คงมีทะเลแบบมึงอยู่อีกเยอะเลย แต่ทะเลก็แตกต่างกันไปนะ บางที่น้ำใส บางที่น้ำขุ่น บางที่ก็มีสาหร่ายเยอะ บางที่ก็มีแต่ขยะ "

" แบบนั้นมันขึ้นอยู่กับถิ่นที่กำลังกำเนิดไง คึๆ เหมือนคนเราเลยเน๊อะ แต่พอเปรียบเทียบแบบนี้แล้วเห็นภาพชัดจัง เข้าใจตัวเองง่ายขึ้นเยอะเลย "

" คงเพราะความรู้สึกของมนุยษ์มันเป็นนามธรรมมากไป เลยเข้าใจได้ยาก
พอเอามาเปรียบแบบนี้แล้วมันดูเป็นนามธรรมขึ้นมา เลยเข้าใจได้ง่าย "

SHARE

Comments