(กลายเป็น)คนแปลกหน้า
เราไม่ได้เจอกันอีกเลยหลังจากวันนั้น
ระยะทางของเราทั้งคู่มันไกลกัน
พอๆกับใจ 
ที่ถูกกำหนดให้ห่างกันมาสักพักแล้ว
วันนี้จะได้เจอมั้ยนะด้วยโชคบางอย่าง
ทำให้วันนี้เราได้เจอกันอีกครั้ง
มันเป็นการเจอกันเพียงไม่กี่เสี้ยววินาที
จนฉันไม่แน่ใจเลยว่า
โชคนั้น
เป็นโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่

ในความชุลมุน
เสียงที่คุ้นเคยแว่วเข้ามาในหูของฉัน
ใช่ มันคือเสียงคุณ ฉันจำได้
เสียงคุณกำลังคุยกับเพื่อน
แต่คุณอยู่ตรงไหนกันนะ

ฉันเหลือบมองตามกระเป๋าเป้สีดำลายขาวที่ผ่านหน้าของฉันไปอย่างรวดเร็ว
ใช่ กระเป๋าของคุณ ฉันจำได้
กระเป๋าที่ฉันเห็นบ่อยๆตอนที่เราไปเที่ยวด้วยกัน
แต่ตอนนี้ฉันทำได้แค่มองมันจากข้างหลังเท่านั้น

ในขณะที่เพื่อนของคุณเข้ามาทักทายกับฉัน
คุณ ที่ฉัน เคยสนิทมากที่สุด
กลับเดินผ่านไปอย่างไร้เยื่อใย
เหมือนกับเป็นคนแปลกหน้าต่อกันไปแล้ว

ไม่สิ...
ตอนนี้
เราแม่งยิ่งกว่าคนแปลกหน้าของคุณด้วยซ้ำ







SHARE
Writer
itoodmaew
believer
(ไม่ได้)รอ(แล้ว)นะ

Comments