คุณครูของผม
เวลาได้ล่วงเลยมากว่า ๖ ปีแล้ว หลังจากที่ผมใช้ชีวิตปี ๑ ครั้งแรก ช่วงเวลานั้นมันช่างสวยงาม ทุกสิ่งรอบตัวล้วนแต่ดูแปลกตา ผมรู้สึกตื่นเต้นในทุก ๆ วันที่ผ่านเข้ามา แต่ครั้งนี้ ขอบันทึกเรื่องราวของครูคนหนึ่ง เป็นครูต่างชาติ ผมไม่รู้ว่า ใครจะประทับใจเหมือนผมบ้าง แต่เรื่องราวนี้คือ เรื่องราวที่ผมประทับใจไม่รู้ลืม แม้มันจะไม่ได้มีอะไรมากก็ตาม

ครูของผมคนนี้เป็นครูสอนภาษาอังกฤษ ตอนนั้นผมเรียนภาคเรียนที่ ๒ ก่อนที่จะซิ่วออกไป ผมเรียนวิชาภาษาอังกฤษพิ้นฐาน ซึ่งเป็นวิชาบังคับสำหรับปี ๑ ทุกคน ผมได้เรียนระดับสูงสุดเนื่องจากคะแนนโอเน็ตผมอยู่ในเกณฑ์สูงสุด 

วันแรกของการเรียนภาษาอังกฤษในภาคเรียนที่ ๒ ผมเดินเข้าไปพร้อมกับเพื่อนต่างคณะที่สนิทกัน พบครูผู้หญิง น่าจะเป็นคนไทย วัยกลางคน ยืนยิ้มอยู่ แต่ยังไม่ได้พูดอะไร จนกระทั่งเมื่อนักศึกษาเข้ามากันมากขึ้น เธอก็เริ่มชวนนักศึกษาคุย ทำให้ผมทราบว่าเธอไม่ใช่คนไทย แต่ดูเหมือนคนไทยมาก เพราะเป็นคนเอเชีย และน่าจะเป็นเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 

เธอแนะนำตัวว่า เธอชื่อ มาเบลล์ (เธอออกเสียงว่า เมอะ-เบลล แต่เราก็เรียกเธอ มาเบว) มิสมาเบลล์ มาจากแคนาดา เชื้อสายฟิลิปปินส์ เธอเป็นดอกเตอร์ด้านภาษา และเธอก็มีสัญชาติสวิสอีกด้วย  ลักษณะการพูดอ่อนโยน ทำให้ผมประทับใจตั้งแต่แรกพบ และเธอก็มาเมืองไทยเป็นครั้งแรก ผมในฐานะที่เพื่อน ๆ ยกให้เป็นผู้รู้ในด้านวัฒนธรรมและประเพณีไทย เวลามิสมาเบลล์ถามอะไร ทุกคนก็จะหันมาให้ผมตอบทุกครั้ง

มิสมาเบลล์ใส่ใจนักศึกษาทุกคน และแลดูจะเป็นห่วงเป็นใยเวลานักศึกษาไม่เข้าใจอะไรสักอย่าง กิจกรรมในห้องล้วนแต่สนุกสนานและได้ความรู้ ไม่เป็นการกดดันให้ทำงานมากจนเกินไป ทุกครั้งที่เธอเข้าห้องมา เธอจะมีเรื่องราวเกี่ยวกับวัฒนธรรมไทยมาถามทุกครั้ง ตั้งแต่การไหว้ การเคารพนบนอบ ไปจนถึงการบิณฑบาตของพระภิกษุสงฆ์ในยามเช้า

เธอแลดูจะสนใจในศาสนาของคนไทยเช่นกัน จากเท่าที่ฟัง เธอน่าจะเป็นคนในยุคฮิปปี้ ที่เปิดกว้างรับสิ่งใหม่ ๆ ได้พอควร และเธอคงจะไม่เคร่งศาสนามากนัก เธอสงสัยเกี่ยวกับการบิณฑบาตด้วยหลักการและเหตุผล ผมจึงอธิบายเธอไป เธอจึงถามว่า แล้วเธอจะสามารถไปใส่บาตรเหมือนอย่างคนไทยได้ไหม ผมจึงตอบไปว่า สามารถทำได้ และอธิบายถึงวิธีการ

อีกครั้งที่มิสมาเบลล์ประทับใจในตัวผมคือ การแสดงบทบาทสมมติ ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับแม่และลูกชาย ผมจำรายละเอียดไม่ได้มากนัก เพียงแต่มีการกล่าวถึงวันวานระหว่างแม่กับลูก ผมแสดงเป็นลูกชาย และผมได้แทรกบทตอบเป็นเสียงเพลง Yesterday ของ The Beatles ทำให้เธอประทับใจมาก คงเป็นเพราะเป็นเพลงในยุคสมัยของเธอ

จากนั้น ผมจึงกลายเป็นลูกรัก แต่เธอก็ยังใส่ใจนักศึกษาทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน

สิ่งที่ผมประทับใจในตัวมิสมาเบลล์ นั่นคือ การที่เธอเป็นชาวต่างชาติ พยายามปรับตัวและเรียนรู้ในความเป็นไทย ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยที่มีความเป็นครู เธอใส่ใจลูกศิษย์ทุกคน และพยายามจะทำให้ทุกคนได้เข้าใจในสิ่งที่เธอสอนโดยไม่มองข้ามใครไปเลย

มีครั้งหนึ่ง ช่วงสอบกลางภาค นักศึกษาในกลุ่มของผมจำนวนมากได้คะแนนบางส่วนน้อย เธอจึงรู้สึกผิด และกล่าวขอโทษนักศึกษาว่าเธอคงให้ความสำคัญในเรื่องนี้น้อยไป เธอจะพยายามทำให้ดีขึ้น ซึ่งนั่นทำให้พวกเรายิ่งรู้สึกผิดไปกว่าเธอ ที่ไม่ตั้งใจและทำให้เธอเสียใจ

เธอมีเรื่องราวดี ๆ มาเล่า แลกเปลี่ยนความคิดกับนักศึกษาทุกครั้ง เธอเปิดโอกาสให้ทุกคนได้แสดงทัศนะอย่างที่ต่างชาติแถบยุโรป อเมริกา ชอบทำกัน แต่กระนั้น ท่าที่ของเธอกลับอ่อนโยนและไม่แสดงความมั่นใจจนเกินเลย ท่าทีของเธอนิ่งกว่าฝรั่ง อาจเป็นเพราะมีพิ้นฐานของคนเอเชียมาเช่นกัน นั่นทำให้ผมยิ่งประทับใจในตัวอาจารย์

มิสมาเบลล์ทำให้ผมชอบเรียนภาษาอังกฤษขึ้นมา และทำให้ผมสามาถทำข้อสอบได้คะแนนดีขึ้น เธอไม่เคยเกี่ยงที่จะสอนนักศึกษาในสิ่งที่พวกเขาไม่เข้าใจ เพราะเธอรู้สึกว่า หากพวกเราไม่เข้าใจไปสักคน นั่นคือข้อบกพร่องของเธอ

แล้วเวลาก็ผ่านไปจนเกือบจะสิ้นภาคเรียน ช่วงนั้น ผมตัดสินใจลาออกเพื่อยื่นคะแนนเข้ามหาวิทยาลัยอีกแห่ง มิสมาเบลล์ไม่รู้มาก่อน จนกระทั่งพบกับผมที่โรงอาหาร เธอจึงถามถึงเรื่องที่ผมไม่ได้ไปเข้าเรียนในคาบสุดท้าย ผมจึงอธิบายให้เธอฟัง

มิสมาเบลล์ยิ้ม และดีใจที่ผมจะเลือกไปในเส้นทางที่ผมชอบ เธอได้อวยพรให้ผมพบกับชีวิตที่ดีกว่า และขอบคุณที่ได้สอนอะไรเธอหลาย ๆ อย่าง เธอได้เข้าใจเมืองไทยก็เพราะเรา

และตั้งแต่วันนั้น ผมก็ไม่มีโอกาสได้พบมิสมาเบลล์อีก ไม่รู้ว่าเธอยังอยู่ในประเทศไทยหรือย้ายไปที่ไหนสักแห่งแล้ว แต่ไม่ว่าอย่างไร ผมก็จะไม่ลิืมความประทับใจของครูคนนี้ แม้จะเป็นชาวต่างชาติ แต่เราก็ไม่เคยรู้สึกว่าเธอเป็นคนนอกเลย 

ขอบคุณครับ มิสมาเบลล์
SHARE
Written in this book
ทุกลมหายใจ
สะท้อนเรื่องราวที่อยากเล่า กลั่นมาเป็นตัวอักษร จากเรื่องราวชีวิตอันแสนธรรมดาของฉัน
Writer
LittleTeaCup
Thinker and Dreamer
มาเถิด มาร่วมกันฝัน เพื่อฝันนั้นจะเป็นจริง

Comments