07
เข้าสู่ครึ่งปีหลังแล้วเนอะ
พอมานั่งคิดเล่นๆก็ได้แต่อุทานในใจว่าแบบ ผ่านมาครึ่งปีแล้วเหรอเนี่ย
มันดูไวมากเลย เวลาเดินเร็วแล้วก็เดินไปเรื่อยๆ แต่ก็แน่ล่ะ เวลาทำหน้าที่ของมันได้ดีเสมอ



ผ่านมาครึ่งปีแล้วสินะ ครึ่งปีแรกหนักหน่วงพอตัวเลยนะเรา
แต่สุดท้ายเวลาก็พาให้เราผ่านได้แหละเนอะ





มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นเยอะแยะเลยจนนั่งถามตัวเองว่าเราผ่านมาได้ยังไงกันวะ
มันทั้งหนักหน่วง
ทั้งเสียใจจนเสียสติ
ทั้งมีความสุขจนแทบบ้า
ทั้งร้องไห้จนแทบขาดใจ











เก่งมากๆเลยนะตัวเรา ...











เราใช้เวลาในการนั่งหาเหตุผลว่าทำไมคนเราถึงยังต้องจม
อยู่กับความเสียใจเป็นเวลานาน



ใช่แล้วแหละทุกคนก็จะบอกว่า เวลาจะเยียวยาเราเอง







แต่สิ่งที่เราค้นพบหลังจากจมอยู่กับความเสียใจที่เพิ่งเกิดขึ้นเป็นเวลานานคือ 
ต่อให้เสียใจขนาดไหนแต่ก็ต้องมีเวลามีความสุขกับสิ่งรอบข้างเยอะๆนะ






ถ้าวันหนึ่งจะร้องไห้จนแทบบ้า ก็ต้องมีเวลาหยุดพักให้ตัวเองบ้างนะ










พาตัวเองออกไปรับอากาศบริสุทธิ์ข้างนอกบ้างนะ
พาตัวเองออกไปหาของอร่อยๆกินดู
พาตัวเองออกไปทำในสิ่งที่อยากทำสักครั้งในชีวิตดู


อย่างตัวเราเคยอยากพาตัวเองออกไปหลงทางในที่ไหนสักแห่ง ช่วงเวลาที่เราเสียใจเรานั่งพักแล้วลองพาตัวเองออกไปหลงทาง พาตัวเองไปในที่ที่คนรักสงบชอบไปนั่งเล่น


พอกลับมาแล้วก็รู้สึกว่าเออ มันก็โอเคนะ ถ้ามีเวลาให้ตัวเราได้พักบ้าง








"เสียใจได้ แต่อย่าเสียใจนาน"




ลองมองไปรอบๆตัว อาจจะเจอเรื่องราวน่ารักๆ
เยอะแยะรออยู่ก็ได้นะ





เงยหน้ามองท้องฟ้าวันนี้ดูหน่อยว่ามันสวยขนาดไหน
ลองนั่งมองพระจันทร์ดูหน่อยว่าคืนนี้มันออกมาส่องแสงสว่างให้เราเห็นไหม







เรารู้ว่าการลืมใครสักคนมันยากมาก แต่ถ้ามันยากขนาดนั้นก็ไม่ต้องลืมก็ได้นะ
แต่จำเขาในภาพของความทรงจำก็พอ



เสียใจให้พอเศร้าให้พอ แล้ววันที่พร้อมแล้วก็อย่าให้เขามามีอิทธิพลกับใจเราอีก


อย่าคิดว่าการไม่มีเขาแล้วเราจะไม่เหลือใคร
ไม่มีเขาก็ยังเหลือตัวเราอยู่นะ




ยิ้มให้ตัวเองเยอะๆ
หาความสุขให้ตัวเองเยอะๆ
แล้ววันหนึ่ง ความรักที่เหมาะกับตัวเราจะเดินเข้ามาหาเราเอง ...




SHARE
Writer
Babedolphin
writer
ถ้าหากเวลาจะทำให้เรื่องราวของคุณจางจากใจเราบ้าง

Comments