แด่วันวานที่ผ่านพ้น
เป็นไงบ้าง ไม่ได้พบกันนานเลยนะมันคงเป็นแค่คำเริ่มต้นสำหรับใครสักคนที่เราไม่ได้พบกันเป็นเวลานาน

แต่เธอ...
เธอคือช่วงเวลาที่ไม่มีวันหวนคืน
จะมีวันเวลาใดที่ฉันจะได้ทักทายเธออีกบ้าง

ฉันใช้ชีวิตมาเรื่อย ๆ ในทุก ๆ วัน ที่ล้วนผ่านไป ผ่านไป...
แต่เธอยังคงยืนอยู่ที่เดิม ณ ห้วงเวลาเดิม
ทำไมมัันช่างไกลเกินเอื้อมเหลือเกิน

ถึงเธอ ถึงวันวานวันนั้น
เธอช่างเป็นช่วงเวลาที่แสนอบอุ่น
เธอช่างเป็นช่วงเวลาที่แสนปวดร้าว
ถึงเธอ ถึงชีวิต

ถึงเธอ...
เธอคือความทรงจำอันแสนหวาน
เธอคือความปวดร้าวสุดรันทด
ถึงเธอ...

ความทุกข์ผ่านมา ความสุขผ่านไป
แล้วความสุขก็ผ่านเข้ามา
และมันก็ผ่านพ้นไป
ไปถึงเธอ... วันวาน

แต่แล้ว ฉันก็ได้รู้ เธออยู่ที่ใด

ในทุกห้วงเวลาที่ฉันอยู่กับตัวเอง
ในทุกห้วงเวลาที่ฉันอ้างว้าง
ในทุกห้วงเวลาที่ฉันปวดร้าว
ในทุกห้วงเวลา...

เธอจะเดินมาหาฉันเสมอ
เธอกอดฉันด้วยอ้อมกอดอันอบอุ่น
เธอจุมพิตฉันด้วยไอรักอันแสนหวาน

เธอคือความทรงจำเมื่อวันวาน
เธอคือวันวานที่ผ่านพ้น

เธอไม่เคยทิ้งฉันไปไหน

ฉันเข้าใจแล้ว
เธอเพียงไม่อยากรบกวนความสุขของฉัน

เพราะเธอรู้...
เธอรู้ว่า วันหนึ่ง ความสุขนี้ก็จะเลือนจากฉัน ไปอยู่กับเธอ
อยู่กับเธอ... วันวาน

เธอยังคงอยู่ตรงนั้น
ฉันยังอยู่ตรงนี้
แล้วเมื่อใดที่เราต้องการกันและกัน
เราจะกลับมาพบกัน

แด่เธอ
แด่วันวานที่ผ่านพ้น
SHARE
Written in this book
บทกวีและชีวิต : ใต้ผืนฟ้าแห่งอนิจจัง
ชีวิตคนเราอาจผ่านเหตุการณ์แตกต่างกัน แต่จะมีการเล่าเรื่องใด ที่จะเทียบเท่าความรู้ของการประจักษ์ ณ ขณะนั้น ก็ในเมื่อเราเป็นแค่มนุษย์ตัวเล็ก ๆ ใต้ผืนฟ้าแห่งอนิจจัง
Writer
SantiKaivalya
Thinker and Dreamer
มาเถิด พี่น้องและผองเพื่อน มาร่วมกันสร้างความฝัน เพื่อฝันนั้นปรากฏเป็นจริง

Comments