เช้าวันจันทร์
ฉันรู้สึกตัวในตอนเช้า พร้อมๆกับที่แสงอาทิตย์อ่อนๆลอดผ่านม่านเข้ามา ฉันขยี้ตาอยู่แปบนึงก็พลิกตัวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา ' 07.31 ' แล้วเหรอเนี่ย ทุกคนคงออกไปทำงานหมดแล้ว ทิ้งไว้เพียงฉัน นักศึกษาจบใหม่ที่ยังคงนอนเตะฝุ่น - -
แต่ในขณะที่นอนเล่นโทรศัพท์อยู่นั้น ก็มีเสียงเคาะประตูห้องเบาๆสองสามครั้ง แล้วคนที่เปิดประตูเข้ามาก็คือ "พ่อ" ในชุดเครื่องแบบขาวที่ดูยังไงก็เหมือนพวกนักบิน(-.-) พ่อเดินมาพร้อมกับเงินในมือห้าร้อยบาท 'เอาพ่อให้ไว้กินขนม' ฉันทำลีลาบิดขี้เกียจไปหนึ่งที ก่อนจะยื่นมือไปรับไว้ 'ขอบคุณค้าบบบ' 

ฉันยังคงนอนเล่นต่อไปเรื่อยๆ พลางคิดว่าพ่อส่งเสียให้เรียนมาจนจบ แล้วยังให้เงินต่อเนื่องอีกเรื่อยๆ ถ้าฉันมีงานทำเมื่อไหร่ เงินเดือนก้อนแรกฉันจะให้พ่อกับแม่แน่นอน แต่ตอนนี้ฉันคงต้องคิดถึงการสอบ กพ.ให้มากๆ อีกไม่กี่วันแล้ว หวังว่าฉันคงไม่อยากพลาดไปสอบอีกทีปีหน้าหรอกนะ ..ชีวิตหลังเรียนจบมันจะเคว้ง..แต่สิ่งที่ขาดไม่ได้เลยคือ ก ำ ลั ง ใ จนึกได้แบบนั้น ตอนนี้คงทำได้เพียงให้กำลังใจตัวเองมากๆ ทุกอย่างมันมีโอกาสและจังหวะของมัน ถึงเวลามันคงมาในเวลาที่เหมาะสม แค่อย่า ห ยุ ด พัฒนาตัวเองก็พอ
เอ้า...ลุกขึ้นไปอ่านหนังสือได้แล้ว !

SHARE
Written in this book
ความคิด

Comments