ห้องที่1
เป็นผมที่นั่งอยู่โต๊ะเดิมของร้านในทุกๆวันศุกร์
โต๊ะด้านนอกร้านที่ทุกคนได้อภิมหานันทนาการเป็นเบียร์จากทางร้านที่จะจ่ายเงินเราอีกทีเมื่อคำ่คืนนี้สิ้นสุด
ผมไม่เคยแตะต้องอภินันทนาการนั่นเลย
ด้วยความที่อายุของผมยังขาดไปอีกเกือบสามปี และผมไม่ได้มาเที่ยวเล่น
ผมมาที่นี่ไม่ได้เพื่อเงินอีกเหมือนกัน
แต่เพื่อประสบการณ์ที่ได้โอกาสมาแล้วก็ไม่อยากจะเสียมันไป
ผมคิดว่าก็คงจะเป็นวันศุกร์ธรรมดาๆอีกวันนึง



จนเธอเดินเข้ามา

เธอตัวสูงปานกลาง ผอมแต่ไม่เเห้ง ใส่รองเท้าสาน กางเกงขาสั้นสีกากีที่มีดีเทลโบผูกตรงเอว เสื้อยืดสีกรมคอกลมสูง กระเป๋าผ้าปักเขียนข้อความว่า "I will be fine and found."

แต่สิ่งที่ทำให้ผมหยุดแอบมองเธอไม่ได้ก็คือทรงผมยิกอย่างมากกับรูปหน้าที่มีเอกลักษณ์ ยิ่งเธอไม่แต่งหน้าด้วยแล้ว ทำให้สังเกตเห็นข้อบกพร่องบนใบหน้าได้ชัดเจน อย่างกระที่มีเสน่ห์มากๆนั่น



แต่น่าเสียดาย

ที่เธอมากับเขา
เขาที่สูงกว่าเธอนิดหน่อย ผมหยักโศกถูกปล่อยประละเลย หน้าตาธรรมดาๆ ดีเทลนอกเหนือจากนั้นผมไม่ได้สนใจ

ยังโชคดีที่ตำแหน่งที่เธอนั่งเป็นตำแหน่งที่จะเห็นผมได้ชัดเจนที่สุด

เพลงที่ผมเสนอพี่ๆถูกนำมาเล่นเป็นเพลงแรก
เพลงที่ผมหัดเล่นเป็นเพลงแรก
เพลงที่มีความหมายส่วนตัวกับผม


นิ้วมือของผมเตรียมพร้อมอยู่บนคีย์บอร์ดที่ไม่ได้เป็นของผม


เมื่อโน้ตตัวแรก ตัวที่สอง เดินทางผ่านอากาศภายในร้านไปสู่ผู้ฟังทุกคน รวมถึงเธอด้วย ผมเห็นนัยตาของเธอเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย สีหน้าเธอก็เปลี่ยนไป


ยังไม่ครบห้องเลย ทำไมถึงรู้ว่าเป็นเพลงอะไร


พี่ๆตามมาปิดรอยรั่วของผมในห้องที่2 และเพลงก็เริ่มที่จะพอรู้โดยคนที่ติดตามแจ๊สมาพอสมควรว่าเป็นเพลงอะไร


ผมถูกเตือนหลายต่อหลายครั้ง เพราะเล่นคร่อมจังหวะไปบ้างบางห้อง ทั้งๆที่โดยปกติสถิติของผมอยู่ที่ถูกเตือน1-2ครั้ง มันอาจจะเกี่ยวกับสมาธิของผมในคำ่คืนนี้ด้วยล่ะมั้ง


เมื่อเพลงจบ ทุกคนก็พร้อมใจปรบมือให้เราอาจเพราะชื่นชม หรืออาจจะตามมารยาท แต่จุดๆเดียวที่นัยตาของผมโฟกัสในตอนนี้ กลับไม่ได้ยกมือขึ้นมาปรบมือให้กับพวกเรา แต่กลับยกขึ้นไปปาดหยดนำ้สีใสบางๆให้หายไปจากแก้มของเธออย่างแนบเนียนไม่ให้ใครสังเกตุเห็น เธอกวาดตาเพื่อเช็คว่าไม่มีใครสังเกตเห็นมันจริงๆ จนเธอจับได้ว่ามีผมหนึ่งคนที่โมงเห็นความอ่อนแอนั่นของเธอ


มองเห็นนัยตาสีดำสนิทนั่นที่หนาแน่นไปด้วยปริมาณนำ้ภายใน


เรายังเล่นต่อกันอีกหลายเพลง ความสงสัยวิ่งวนภายในสมองของผมอย่างซุกซน หากแต่เพลงๆนั้นมันมีความหมายสิ่งใดกับเธอ จะมากมายเท่าที่มีกับผมรึเปล่า


แล้วโลก คงจะรำคาญ จึงช่วยให้ผมได้มีสิทธิรับรู้สิ่งที่ผมอยากจะรู้


มีเพื่อนผู้หญิงอีกคนนึงเข้ามาหาเธอและเขา ดูจากระยะห่าง ระยะความสัมพันธ์หรืออะไรหลายๆอย่าง ทำให้ผมรู้ว่า เขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเธอแบบที่ผมอยากจะเกี่ยวข้องแน่นอน

เขากับเธอ เธอที่มาทีหลังกลับกันไปพร้อมกัน ทิ้งเธอของผม เหมือนกับให้เธอได้รอ รอคำถามจากผม ผมรับรู้ถึงพลังงานดึงดูดบางอย่างระหว่างเรา จนผมมีความกล้ามากพอที่จะเข้าไปไขขอสงสัยในใจ


"นี่ 
เพลง Like Someone In Love หน่ะ"

เธอหันหน้ามาด้วยอาการที่เหมือนจะรู้อยู่แล้ว ว่าต้องเป็นผมที่มาเอยประโยคนี้ ที่นี่ ณ ตอนนี้

"อือ"
"มีความหมายอะไรรึเปล่า"



"แกจำเราไม่ได้จริงๆหรอ?"
SHARE
Written in this book
สคสพ
เสพความสัมพันธ์
Writer
gradarng
after rain waiter
กระด่าง ผู้รอคอยฟ้าหลังฝน กระด้างไม่อ่อนโยน กับกระบนหน้าที่เหมือนรอยด่างจากกรดอ่อนๆของหยาดเหงื่อ

Comments