Color of the Sky [5]
ทำไมฉันต้องมาทำอะไรเพื่อคุณขนาดนี้ด้วยวะ? ไอ้บ้า

ฉันถามตัวเองหลังจากนอนตีสองตีสามติดกันสามคืน นอนพักหนึ่งคืนแล้วกลับมานอนตีสองตีสามอีกครั้งเพื่อนั่งทำงานงกๆๆๆๆ เพื่อคนอย่างคุณ 

จริงๆฉันไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้ ข้อมูลที่มีอยู่มันมากพอแล้วที่จะเขียนงานสักชิ้นนึง แต่ฉันก็ทำ ทำให้มันละเอียดขึ้น ทำให้มันง่ายขึ้นสำหรับคุณ ทั้งๆที่งานชิ้นนี้เป็นหน้าที่ของคุณที่จะต้องทำมันให้สมบูรณ์ในฐานะหัวหน้า/ผู้ควบคุม แต่ก็เพราะคุณเลือกที่จะทำตัวเป็นมือใหม่ เลือกที่จะแก้ไขงานแบบเฉพาะหน้าหลายครั้งจนฉันอดรู้สึกไม่ได้ว่ามันช่างไม่ professional เอาเสียเลย และทนไม่ได้ยิ่งกว่าที่ได้ยินคำนินทาลับหลังจากเพื่อนร่วมงานของคุณ 

มันทำให้ฉันยังอยู่ตรงนี้ ทำทุกอย่าง คอยช่วยเหลือคุณ (?) อยู่อย่างเงียบๆ คอยรับคำวิจารณ์ก่นด่าแทนคุณ คอยติดต่อประสานงานกับคนอื่นๆที่ฉันรู้ดีว่าไม่ได้นิยมชมชอบในตัวฉันนัก ออกจะเกลียดขี้หน้าเลยด้วยซ้ำ แต่ก็ทำทั้งหมดเพื่อคุณ เพราะมันดีเหลือเกินที่เราได้คุยกันทุกวันถึงแม้ว่าจะวันละประโยคสองประโยค เพราะคุณอยู่ห่างไกลฉันเป็นพันๆกิโลเมตรในตอนนี้ กำลังมีความสุข (?) อยู่กับสิ่งที่ชอบและเส้นทางชีวิตอันสดใส ส่วนฉันนั้นทำร้ายตัวเองด้วยการหักโหมทำงานหนักจนความป่วยไข้กำเริบขึ้นมาอีก เพื่อให้ได้ความสนใจจากคุณ 

อาจเพราะความรักเป็นความป่วยไข้อีกอย่างหนึ่งของฉัน ตามที่นักปราชญ์ชาวกรีกสักคนได้กล่าวไว้ เพราะความรักทำให้ดวงใจมืดบอด ทำให้การตัดสินใจผิดพลาดและทำให้คนเราเจ็บปวดจากการไม่สมหวัง คนเราจึงเป็นบ้าเพราะรัก เจ็บปวดเพราะรัก ลุ่มหลงงมงายก็เพราะรัก เป็นอาการทางจิตที่ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงหรือใช้เวลาเท่าไหร่จึงจะรักษาให้หายขาด นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นกันฉันในตอนนี้

เอาจริงๆฉันไม่แน่ใจหรอกว่าความรู้สึกที่ฉันมีให้คุณมันเรียกว่า ชอบ/รัก/หลง แต่มันทำให้ฉันเป็นแบบนี้ ทั้งทรมานและรู้สึกดีในเวลาเดียวกัน อยากจะบอกคุณมากๆแต่ด้วยสถานะของฉันและคุณ ฉันคงไม่อาจบอกคุณได้เลย ตลอดช่วงชีวิตนี้ คุณจะเป็นคนที่ฉันจะจดจำไปอีกนานแสนนาน และถ้าเส้นทางในอนาคตของฉันยังไม่เปลี่ยนไปไหน ฉันคงวนเวียนอยู่กับความรู้สึกนี้ตลอดเวลาที่อยู่ใกล้คุณ อาจห้าปี สิบปี หรือตลอดไปก็ได้ ใครจะรู้กันล่ะ

ตอนนี้เริ่มอยากด่าอะไรก็ตามที่ทำให้ฉันได้เจอกับคุณ เพราะมันเป็นวันที่สายเกินไปแล้ว สายเกินไปสำหรับคนอย่างฉัน ไม่เจอกันเลยเสียยังจะดีกว่า แต่มันก็ไม่ทันแล้วสินะ ... 

เจ็บปวดต่อไปเถอะ ถ้าคิดว่ามันคุ้มค่าที่จะแลกกับความสุขเล็กๆน้อยๆแบบนั้น ก็จงเจ็บต่อไป 

I know that I messed it up

Time and time again

I just wanna roll my sleeves up

And start again
#StartAgain #OneRepublic
SHARE
Writer
rosegoldviper
realistical human
Dreamer / Listenner / Steak lover

Comments