Stranger




เราเป็นคนแปลกหน้ากันครั้งที่สอง,





ความสัมพันธ์ที่ผมรู้ดีว่าต่อให้พยายามยัดเยียดตัวเองไปใกล้คุณแค่ไหนสุดท้ายมันก็ต้องจบลงที่จุดเริ่มต้นอยู่ดี





สำหรับผม คุณมีตัวตนชัดเจนในสายตาและความรู้สึก ทุกการเคลื่อนไหวของคุณเป็นผมที่คอยจ้องมองเสมอมา





ครั้งหนึ่งผมได้ทำความรู้จักคุณอย่างสุดกำลัง





ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน จากที่คุณเคยอดทนกับความน่ารำคาญของผมมาแสนนานตอนนี้มันไม่เป็นเช่นนั้นอีกต่อไป





การเว้นระยะห่างของคุณมันทำให้ผมรู้สึกอยากจะร้องไห้ขึ้นมาเสียดื้อๆ ผมคิดทบทวนอย่างดีการบังคับคุณให้รู้จักผมมันควรจะหยุดไว้แค่นี้





เราห่างกันจนกลายเป็นความเฉยเมย การเดินผ่านหน้าคุณแบบที่ผมต้องทำเป็นไม่สนใจ ไม่ยิ้มให้ ไม่ทักทายมันน่าอึดอัดเหลือเกิน





ผมทำอะไรไม่ได้หรือบางทีผมทำมันมากเกินไป
เราถึงเป็นแบบนี้, แบบที่คุณไม่รู้จักกับผมอย่างสมบูรณ์และแบบที่ผมต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้จักคุณเป็นอีกครั้ง





🌻





/เราแม่งไม่เคยรู้จักกันจริงๆหรอ


SHARE
Written in this book
red
Writer
biwxchi
blue+gray
Ask : @BWAXB

Comments