จดหมายถึงตัวผมในวัย 25 ปี
ถึง นายณxxx xxx
ในวัย 25 ปี
--/--/2022

สวัสดีนะนาย
เป็นยังไงบ้าง ตอนนี้ก็คงอายุ 25 แล้วสิ
ตอนนี้นายคงเข้าใจมันอย่างสุดซึ้ง
ถึงรสชาติของการเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว

เราไม่รู้ว่านายจำเราได้รึเปล่า
เราเขียนจดหมายฉบับนี้
จ่าหน้าตัวเองในวัย 25 ปี
ตัวเราที่กำลังเขียนถึงนาย
ก็คือตัวนายในอดีตนั่นแหละ

ก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าในอนาคต
ชีวิตของนายจะไปในทิศทางไหน
หลังจากที่เรียนจบมา หางานแรก 
ได้เงินเดือนก้อนแรก ออกไปสู่โลกกว้างครั้งแรก
นายคงคิดถึงเพื่อน ทั้งเพื่อนมัธยมและมหาลัย
ช่วงเวลาแห่งความสุขและความทรงจำอันล้ำค่า


ครั้งแรกมันน่ากลัวเสมอแหละ

แต่มันก็อนาคตแหละเนอะ
เราอยากเล่าถึงสถานกาณ์
ในตอนนี้ให้นายฟังในวัย 21 ปี
ช่วงอายุแห่งการเปลี่ยนแปลง
และปีแห่งบทเรียนราคาแพง

ในช่วงอายุที่ตัวเราและนายอายุ 18 ปี
เด็กผู้ชายคนหนึ่งที่คิดว่า
‘ตัวฉันนี่แหละ เอาชนะทุกอย่างได้’
‘ตัวฉันนี่แหละ ที่จะเอาชนะความกลัวทุกอย่างได้’
‘ตัวฉันนี่แหละ ที่ไม่ว่าศัตรูจะน่ากลัวสักเพียงใด’
‘ก็ไม่มีวันฆ่าฉันให้ตายได้’

มาในตอนนี้ ทุกอย่างมันกลับตาลปัตร
ตัวเราในตอนนี้ พ่ายแพ้ให้กับความกลัว
ตัวเราในตอนนี้ พ่ายแพ้ให้กับกำแพงในใจตัวเอง
ตัวเราตอนนี้ พ่ายแพ้ให้กับความยากลำบาก
ที่ดูเหมือนว่ามันจะไม่มีทางแก้ได้เลย

ตัวเราเองเป็นคนคิดมาก
และมีปัญหาในการลำดับความสำคัญ

น่าเสียดายที่เราปล่อยให้ความรัก
มีความสำคัญมากเสียจนลืมเรื่องราวต่างๆในชีวิต
และเรื่องอื่นๆไปเลย เราอยากให้นายรักตัวเอง
รักให้มากกว่าที่เราทำตอนนี้
ยอมรับข้อบกพร่องของตัวเอง
และสิ่งที่เคยทำให้นายต้องเสียน้ำตา

เรื่องความรัก
ตอนนี้ เรากำลังหันหลังให้ความรักอย่างไม่เต็มใจ
และกำลังฝืนคุณสมบัติของความเป็นมนุษย์
เราว่าเราควรจะพอได้แล้ว

น่าตลกนะ เราเองน้อยใจถึงขั้นที่ว่า
วางแผนเมื่อแก่ตัวไป จะใช้เงินที่เหลือ
ไปอยู่ที่ประเทศอังกฤษและแก่ตายอย่างเงียบๆ

ไม่รู้เหมือนกันว่าคิดแบบนั้นไปทำไม
แต่เรารู้สึกว่าเราเองมันไม่เอาไหนจริงๆกับเรื่องนี้
การตัดไฟตั้งแต่ต้นลม ก็น่าจะดีที่สุดแล้ว

แต่ถ้านายยังคงมีหวัง ในการเลือกที่จะมีชีวิตคู่
ถ้าเจอคนที่ใช่คนนั้น
คนที่รักนายซะมากกว่านายรักตัวเอง
อย่าพลาดที่จะบอกรักเธอคนนั้นนะ
อย่าปล่อยเธอหลุดจากวงโคจรไปหล่ะ
เพราะเธอคนนี้จะเปลี่ยนโลกของนาย
และทำให้ทุกๆวันของนายมีความหมายมากๆเลย

ถึงนายจะเข้าใจว่าการบอกรักใครซักคนนั้น
เป็นสิ่งที่นายไม่อยากทำมากที่สุด
เพราะเมื่อโดนปฏิเสธ ย่อมเกิดบาดแผลในใจ
แต่เชื่อเถอะ กัดฟันบอกเธอคนนั้นไปนะ
ไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร จะเจ็บอีกสักเท่าไหร่
จะต้องมีคนเห็นคุณค่าหัวใจของนาย
และสวมกอดมันอย่างเต็มใจ เชื่อเราเถอะ

แต่ถ้านายเลือกที่ใช้ชีวิตคนเดียว
หมดหวัง หมดศรัทธา และหันหลังให้ความรัก
เราอยากให้นาย ตามหาคุณค่าและความฝัน
ของตัวนายเองให้เจอให้ได้นะ

ขอให้นายเดินอยู่คนเดียวอย่างแข็งแกร่ง
และขอให้นายแสดงละครเวทีชีวิตของตัวเอง
ให้ออกมาได้ดีที่สุด และสุดความสามารถ
เราจะเป็นหนึ่งในผู้ชม ที่คอยปรบมือดังๆให้เอง

ถ้านายจะมองหาความรักจริงๆละก็
ไม่ต้องมองไปที่ไหนไกลเลย
อยากให้นายโทรไปหาที่บ้านบ่อยๆ
ไปเยี่ยม ไปหาพ่อแม่บ่อยๆ
ใช้เวลาร่วมกันกับพวกท่านให้ได้นานที่สุด
เพราะการจากลา เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่นายต้องเจอ
และนายก็ไม่รู้ว่าต้องเจอมันเมื่อไหร่

เรื่องเงิน
เราอยากให้นายเริ่มมีเงินเก็บแบบจริงจังได้แล้ว
จริงอยู่ ที่เงินซื้อความสุขไม่ได้
แต่ความสุขหลายๆอย่าง
ก็มีเงินเป็นส่วนประกอบเช่นกัน
ฉะนั้น บริหารเรื่องเงินให้ดีๆ
ชีวิตนายไม่ใช่เด็กๆอีกต่อไปแล้ว

เรื่องสุขภาพ
รักษามันไว้ให้ดีนะ เลิกนอนดึกได้แล้ว
ออกกำลังจนเป็นนิสัย เพราะนานวันไป
มันจะตามเช็คบิลเราทีหลัง
ทั้งสุขภาพกาย และสุขภาพใจ
ทั้งสองสิ่งนี้สำคัญมาก

ช่วงชีวิต ในช่วงอายุวัยนี้
เป็นปีที่เกือบจะฝังเราทั้งเป็น
เป็นปีที่อุปสรรคง่ายๆ
กลับแข็งข้อขึ้นมาอย่างมันไม่เคยเป็น

Every day, I lived as man's dying breath,
As my heart wailing and bleeding to death
The pains, all the miseries I bear all alone;
Heavy, no different than rocks and stones

A fatigued body and a fragile soul;
Bruised and injured as a whole
No purpose and no reasons for beings;
Why people think life is still worth living?

As the death lays his icy hands on me,
Comes to an end, so I could finally be free”

กลอนนี้เราแต่งให้ตัวเอง ในช่วงเวลาที่มืดมิดที่สุด
ไม่มีแม้แต่แสงเทียน หรือแสงจากดวงดาว
มีเพียงแสงอันริบหรี่จากหัวใจตัวเอง

ปีนี้เป็นปีที่เราเกือบที่จะหนีปัญหาโดยการคิดสั้น เหมือนกดปุ่มชัตดาวน์ 
แล้วเครื่องคอมพิวเตอร์ก็ดับลง


            ‘แต่เราก็ยังอยู่’


            ‘เหตุผลของการที่ยังมีชีวิตอยู่นะเหรอ?’


            ‘ก็เพราะ นาย ยังไงล่ะ’


เราอยากเห็นอนาคตของนายที่สดใส
รอยยิ้มของผู้ใหญ่อันสุขุมคนนั้น
ที่ถึงแม้ในใจจะมีบาดแผลเป็น 100 แห่ง
มือถือของพะรุงพะรัง และหลายๆอย่างที่ต้องแบก
หน้าที่ การงาน ค่าใช้จ่ายทั้งหลาย
แต่นายก็ยังหาความสุขในโลกใบนี้ได้

ถึงแม้ว่าเส้นทางตอนนี้จะเต็มไปด้วยลวดหนาม
และสะพานไม้เก่าๆที่เต็มไปด้วยรอยหัก
ถนนอันไร้แสงไฟ มีเพียงความมืด
ที่คอยปกคลุมทุกไปหย่อมหย้า

มีเพียงแสงไฟจากหัวใจของนายที่คอยนำทาง
ไปสู่ที่ๆนายอยากจะไป แต่ทว่ามันก็มีทีท่าว่าจะดับลง

เราอยากให้นายรักษาไฟที่ริบหรี่ดวงนี้ไว้ให้ดี
ดวงไฟจากหัวใจของนาย ไฟแห่งความสุข
ไฟแห่งความเป็นผู้ใหญ่ และไฟแห่งความฝัน
เราอยากให้มันกลับมาลุกโชดช่วงอีกครั้ง
เหมือนตอนที่เราและนายในอายุ 18 ปีนั่นเอง

จงอย่ากลัวที่จะใช้ชีวิต
จงอย่ากลัวที่จะเจ็บปวด
จงอย่ากลัวที่เติบโต

จงเติบโตเหมือนดอกไม้ที่เบิกบาน
ถึงแม้ว่าวันต่อไปจะร่วงโรยไปตามกาลเวลา
แต่วันต่อมาก็ยังคงกลับมาเบิกบานได้
เหมือนที่นายเคยเป็น

เราคิดถึงนายมากๆ
ถ้านายอยู่ตรงหน้า
เราอยากจะพานายไปเลี้ยงกาแฟสักแก้ว
หรือไม่ก็ไปเลี้ยงข้าวซักมื้อ
แล้วสวมกอดนายอย่างเต็มใจ

ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่ทำมา
และขอให้นายเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ
โดยทิ้งเราไว้ข้างหลัง

สุดท้ายนี้ ขอให้นายมีความสุข
ในโลกอันโหดร้ายนี้ให้ได้
มีความสุขกับสิ่งที่นายทำ
มีความสุขกับสิ่งที่ถูกต้อง
และมันทำให้นายรู้สึกดี

จงอยู่อย่างแข็งแกร่ง
และอยู่เหมือนตัวเราและนาย
ยังมีอายุแค่ 18 ปี

เด็กชายผู้ฆ่าไม่ตาย

ด้วยรักและเคารพ
จาก นาย ณxxx xxx
ในวัย 21 ปี
02/07/2018
SHARE
Writer
snupphat
An incomplete sentence
บุคคลผู้ล้มเหลวในทุกความสัมพันธ์

Comments

Charlotteft
11 months ago
เราว่านายใน25เก่งแล้วละ
Reply
snupphat
11 months ago
เราก็หวังว่าคงจะเป็นแบบนั้นนะ :)