โลกแห่งความจริงที่ดูสับสน



ทุกครั้งที่เรามีเรื่องต้องให้คิด
สิ่งที่ทำได้ในตอนนั้น คือ เลือกอยู่กับตัวเอง
สิ่งที่ระบายออกมาได้ คือ ร้องออกมาแล้วมันก็หายไปพักใหญ่....


เรายังมีชีวิตอยู่เริ่มต้นใหม่ได้ อย่ามองอดีตที่มันผ่านมา จงอยู่กับปัจจุบัน....บทความหลายประโยคที่เราได้ฟัง ได้อ่าน
เคยรู้สึก สัมผัส ได้ถึงความจริงใจที่มากับประโยคเหล่านั้นใช่ไหม?
หลายช่วงเวลาคือกำลังใจ
ทุกครั้งที่เหนื่อยและท้อ ทำให้เราลุกเดินต่อ
ครั้งไหนที่ลุกไม่ไหว ก็นอนมันตรงนั้นแหละ
ไหวเมื่อไหร่ค่อยลุก..
แต่สุดท้ายแล้วยังไงเราก็ต้องลุกอยู่ดี..



คุณเคยจดจ่อกับอะไรที่เป็นไปได้ยากไหม?
หลายสิ่งที่เราคิดแต่ไม่เป็นไปอย่างที่คิด 
เรามองมันแค่ด้านเดียว ซึ่งมุมมองของตัวเราเอง อยู่บนความคาดหวังที่เป็นไปไม่ได้เลย

หลายๆครั้งที่เราเผลอลืมไป อยู่กับความคิดที่สับสนเรียบเรียงมันออกมาไม่ได้
สิ่งที่ควบคุมได้ยากคือความคิด คำพูด เพิ่มขึ้นมาคือใจคน

หลายอย่างที่เราเป็นผู้ให้ และคาดหวังว่าเราได้รับมันกลับคืนมาเหมือนกัน...
แต่ความเป็นจริงมันต่างจากที่เราคิด..
เพราะเราหวังแบบผิดๆ...

สังคมที่เราเจอทุกอย่างมันดีหมดจริงๆเหรอ?
คำพูดที่เราได้ยิน คือ มันดีมาก 
อ้อ...นั้นมันต่อหน้าเรา...;)
มีคนเคยบอกเราว่าบางครั้งเราต้องใส่หน้ากากบ้าง แต่เราทำไม่เป็น...
โชคดีที่เราใส่ใจกับสิ่งเหล่านั้นน้อยลง...
แต่ยังอยู่ในความจำ ที่ยังดีอยู่..

คนชอบพูดในสิ่งที่คนอื่นไม่ชอบและไม่อยากตอบ
ซึ่งห้ามไม่ได้ เพราะความอยากรู้ของคนนั้นเอง...


ความรักก็เหมือนกัน...
ถ้าไม่รักคือไม่รัก ไม่ชอบคือไม่ชอบ
เราฝืนความรู้สึกไม่ได้ อย่าฝืนถ้าไม่รู้สึกอย่างนั้น
เราไม่ชอบให้ใครมาเล่นกับความรู้สึกเรา..
กลับกันเค้าคงไม่ชอบเหมือนกันถ้าเราไปเล่นกับความรู้สึกเค้า....
มันไม่มีการลองรัก ลองชอบ ลองคบ
มันไม่ใช่เรื่องสนุก...
ดึงตัวเองกลับมาอยู่กับความเป็นจริงและปัจจุบัน


SHARE
Written in this book
ความรู้สึก
Writer
Sunshineday_
Life
Everything is goona be alright 🍂🍁

Comments