LIVE & LEARN
ทำไมการลืมใครสักคนถึงเป็นเรื่องยากจังนะ
เรื่องราวของพวกเราต่างจบกันไปตั้งนานแล้ว 
ต่างคนต่างเดินออกไปตามเส้นทางของตัวเอง 
เธอก็มีคนของเธอ ฉันก็มีคนของฉัน
เราต่างมีคนใหม่เหมือนกัน แต่ยังมีสิ่งหนึ่งที่เราไม่มีทางเหมือน
ฉันไม่เคยลืมว่า...เคยรักใคร 
ไม่เคยลืมเลยสักวันว่าคนคนนั้นเป็นเธอ
เธอผู้เป็นหนึ่งเดียวในใจฉันมาตลอด 
แม้ยามอยู่กับใครอีกคน ภาพของเธอก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ
ซึ่งเธอคงไม่เป็นแบบฉันแน่นอน
หัวใจที่แข็งกร้าวของเธอไม่มีทางเอียงอ่อนจากเขาผู้ที่ถูกเธอเลือก
แต่หัวใจของฉันกลับอ่อนไหวง่ายซะเหลือเกิน 
เพียงแค่นึกถึงอ้อมกอดของคนตัวสูง ไออุ่นที่แสนคุ้นเคย แววตาชวนใจสั่นไหว
ดวงตาของฉันก็พร้อมระบายความเศร้าเสียใจออกมาตลอดเวลา

อ่อนแอจริงนะ ตัวเรา
อย่าลืมสิว่าความจริงของชีวิตเป็นเช่นไร
ชีวิตคือชีวิต เมื่อมีเข้ามาก็มีเลิกไป
มีสุขสมมีผิดหวัง หัวเราะหรือหวั่นไหว มันเกิดขึ้นได้ทุกวัน

อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน
อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน 
ในเมื่อมันจบลงไปแล้วต่อให้เรายังรู้สึก ยังเจ็บปวดอยู่มากเท่าไหร่
แต่อย่าลืมนะ ว่ายังมีใครอีกคนรอเราอยู่
รอวันที่เราจะหลุดออกจากอดีตไปเดินเคียงปัจจุบันกับเขา
หยุดลากคนไม่เกี่ยวข้องเข้ามามีส่วนร่วมในความเจ็บปวดครั้งนี้ด้วยกันอีกเลย 










SHARE
Writer
iamimuy
freedom
ฉันไม่มีเรื่องราวของความสุขมาเล่าหรอก..เพราะครึ่งชีวิตก็เต็มไปด้วยความเจ็บปวดแล้ว

Comments