ชีวิตที่อยู่ในกรอบ
บ่อยครั้งเราก็
เสียเวลาไปเฉยๆ
เพียงแค่เพราะติดอยู่กับ
กรอบที่เราสร้างขึ้นเอง
-----

.
.
.
.
ผมนั่งลุกลี้ลุกลน
อยู่บนรถแท็กซี่
ทั้งที่จุดซึ่งรถจอดนิ่ง
อยู่ตอนนี้นั้นห่างจาก
เป้าหมายเพียงแค่
ไฟแดงเดียวแท้ๆ
.
.
แต่ก็ด้วยเพราะ
การจราจรที่แน่นขนัด
จึงทำให้มันดูราวกับว่า
ยังอีกไกลแสนไกลเหลือเกิน
กว่าจะถึง
.
.
ผมมองออกไปนอกกระจก
ครั้งแล้วครั้งเล่าพร้อมกับ
ความคิดที่จะลงจากรถ
แล้วเดินเอาน่าจะทำให้
ไปถึงที่หมายได้ไวกว่า
.
.
แต่ก็ด้วยเพราะกลัวร้อน
กลัวลำบาก คิดว่าอีกนิดเดียวแหละ
เดี๋ยวก็ถึงแล้ว จึงทำให้ในที่สุด
ผมก็ทำได้แค่นั่งอยู่อย่างนั้น
จนเวลาล่วงเลยผ่านไป
.
.
เชื่อมาตลอดกับคำพูด
ที่ว่าเวลาเป็นสิ่งมีค่า
และเหตุการณ์ครั้งนี้
ก็ยิ่งพิสูจน์ความจริงข้อนี้
ได้แจ่มชัดเข้าไปใหญ่
เพราะกว่าผมจะถึงที่หมาย
ก็สายเกินจนร้านค้า
ที่ตั้งใจจะไปนั้นปิดเสียแล้ว
มิหนำซ้ำค่าแท็กซี่ก็ยังแพง
ซะจนทำให้รู้สึกว่า
ตัวเองโง่เหลือเกินที่ไม่
ยอมลงเดินตั้งแต่แรก
.
บางทีเราก็ติดอยู่กับ
กรอบที่ตัวเองสร้างขึ้นมา
ติดอยู่กับเงื่อนไขที่จริงๆ แล้ว
มันไม่ได้ยาก ไม่ได้ลำบากเกินไป
แต่เพียงแค่เราไม่ยอมที่จะ
ก้าวออกมาจากมันเองมากกว่า
จนทำให้ต้องเสียเวลา
และเสียโอกาสอันมีค่า
หลายๆ โอกาสไป
.
…ในชีวิต…



บิว บันดาลใจ

SHARE
Writer
Bewbundanjai
Writer
Inspire ความคิด ให้ชีวิต Inspired แรงบันดาลใจสร้างได้ ด้วยการเริ่มแบ่งปัน FB : บิว บันดาลใจ

Comments