to: you
และในวันนี้เรายังคงชอบคุณมากกว่าพระจันทร์:-(   ไม่เคยเสียใจที่เคยมีคุณมาอยู่ในความทรงจำ 
วันแรกที่คุยกันเราไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่าเป็นคุณที่เข้ามาเป็นข้อยกเว้นต่างๆ ขอโทษที่เป็นแฟนกันผ่านตัวอักษร ขอโทษที่ตอนนั้นเด็กเกินที่จะไปเดินจับมือข้างๆคุณ ขอโทษที่ยังคงเป็นคุณที่เราชอบอยู่เสมอ และคงเลิกขอโทษไม่ได้เพราะเราชอบคุณ กลับมาได้ไหมคุณ? สัญญาว่าจะอ้าแขนกอดแบบไม่ถามเลยว่าทำไม
  ที่ใจยังโหวงๆอยู่คงเพราะคุณหายไป  คนใจแข็งอย่างเรามาเจอคุณคงเรียกได้ว่ามวยถูกคู่
จะโทษโชคชะตาที่อยากให้เรารู้สึกเจ็บก็คงไม่ได้ คงต้องโทษตัวเราเองที่ดื้อด้านชอบคุณแบบไม่ยอมเผื่อใจแล้วยังต้องเสียคุณไปอีก เหมือนทุกอย่างในชีวิตมันลงล็อค ทุกๆเหตุการณ์ที่สำคัญมันมักจะมีคุณอยู่ในนั้นเสมอ 
              บางทีเราก็สงสัยนี่คุณตั้งใจให้จำ              หรือเราตั้งใจที่จะไม่ลืม  มีเพลงเพลงนึงที่คุณเคยให้เราฟังแต่เราไม่ชอบเพราะมันไม่ใช่แนวที่เราฟัง จนกระทั่งได้กลับมาฟังอย่างไม่ได้ตั้งใจในวันที่เราเลิกกันไปแล้ว เราถึงได้รู้ว่าเพลงรักที่ไม่มีคุณนี่มันเศร้าอย่างนี้นี่เอง สะอื้นจนฟังไม่รู้เรื่องเลย ช่วยกลับมาอธิบายความหมายของเพลงนี้หน่อยได้ไหม

คงเป็นความคิดถึงที่ไปไม่ถึงจริงๆ
SHARE
Written in this book
23:23 (+you)
มันน่าเศร้าที่พระจันทร์อยู่ไกลเกินเอื้อมถึง
Writer
howicandoit
teller
i miss you :-(

Comments