ไดอารี่น้องแพน #2 เพื่อน
น้องแพนมีเพื่อนไม่เยอะ

—- บอกแล้วไงว่าน้องแพนร้าย —-

แต่ก็ยังคงโชคดีที่เพื่อนจำนวนน้อยที่มีเป็นเพื่อนที่ดีของแพน 
มีเพื่อนคนหนึ่งที่แพนรักมาก แม้จะไม่ได้รู้จักกันนานที่สุด แต่ก็เป็นคนที่รู้ใจที่สุด สนิทที่สุด คุยกันได้เข้ากันที่สุด รสนิยมความสนใจตรงกันที่สุด ถ้าวันหนึ่งแพนแต่งงาน ก็จะให้คนนี้แหละเป็น maid of honor 
พวกเราอยู่ด้วยกันตลอดสมัยอยู่โรงเรียน แต่พอจบมา เราก็ห่างกันด้วยเรียนคนละมหาลัย ทำงานคนละที่ ความยุ่งวุ่นวายในชีวิตของเราที่ไม่ตรงกัน แพนเข้าใจ

แพนพยายามจะเข้าใจ

แต่บางทีแพนก็งง ตั้งแต่จบโรงเรียน เวลาที่แพนมีเรื่องเครียด มีเรื่องไม่สบายใจ
แพนไม่เคยปรึกษาเพื่อนคนนี้เลยสักครั้ง 
เพราะรู้สึกว่า เริ่มต้นไม่ถูก 
แพนแทบไม่รู้ชีวิตปัจจุบันเขาเลย และเขาก็แทบไม่รู้ชีวิตปัจจุบันแพนเช่นกัน จะคุยไปก็เหมือนเปิดหนังให้เขาดูกลางเรื่องแบบไม่มีเทรลเลอร์ ไม่มีอินโทร
ชีวิตของเราก็แตกต่าง ความสนใจเราก็ห่างออกไปเรื่อยๆ จึงไม่รู้จะชวนคุยเรื่องอะไร
ก็กลายเป็นว่าเงียบหาย เดี๋ยวนี้ได้เจอกันปีละสองครั้งถือว่าบ่อย
แพนพยายามชวนคุย ถ้าคุยติดลม ก็สนุก มีความสุข คุยจบแล้วอ่านแชทซ้ำหลายๆครั้ง 

แต่มันเว้นช่วงนานเหลือเกิน

สิ่งที่เพิ่งสังเกตได้คือ หลังๆมานี้ มีแต่แพนเป็นคนเริ่มคุยก่อน 
ทำไมเพื่อนไม่ชวนแพนคุยบ้าง 
ตอนนี้แพนเป็นอะไรกับเพื่อนแล้วเหรอ
แพนสำคัญแค่ไหน

เราเคยผ่านจุดที่คล้ายกันกับตอนนี้มาแล้วช่วงมหาลัย ต่างคนต่างคิดว่าอีกฝ่ายโกรธอีกฝ่ายตั้งใจห่างเหินจึงไม่กล้าทักก่อน

แต่กรณีปัจจุบัน ฉันพยายามไม่ทิ้งช่วงห่างเลย

แพนไม่คาดหวังหรอก แพนเชื่อในความรักที่เรามีนะ แพนเชื่อว่าเพื่อนคนนี้ไม่ทิ้งแพนหรอก
แต่...
ทักมาก่อนบ้างก็ได้นะ 
รักนะ 

SHARE
Writer
LaureaParma
Un-realist
All we can ever do is try

Comments