วงกลมที่ไม่จำเป็นต้องทับซ้อน
เราเป็นคนที่ไม่ศรัทธาในความรัก ไม่ชอบเรื่องแต่งงาน ทุกครั้งที่ถูกเชิญไปงานแต่งก็ได้แค่ทวิตว่า ‘เราไม่ศรัทธาในความรัก แต่เราก็มีความสุขที่ได้เห็นบ่าวสาวมีความสุข’ 

อาจจะเพราะเราเคยผิดหวังมา เราเลยปิดตัวเองและเชื่อว่าการอยู่คนเดียวก็ทำให้เราสุขสบายดี เพราะมันก็มีความสุขมาตลอด

จนกระทั่งวันหนึ่งที่มีเทอเข้ามา เริ่มจากการเป็นเพื่อน เพื่อนธรรมดาคนหนึ่งที่เรายังบ่นเรื่องความรักห่วยๆ เมื่อครั้งก่อน หวีดอปป้าไปด้วยกัน ไม่รู้ว่าตอนไหนที่คุยกันทุกวัน แต่มันไม่แปลก เพราะเราก็คุยกับเพื่อนคนอื่นๆ ทุกวัน

และไม่รู้ว่าตอนไหนที่มันกลายเป็นแบบนี้

แต่สุดท้ายเราก็ผ่านความสับสน ความน่ารำคาญในช่วงแรกไปได้

เราชอบที่จะได้คอลกับเทอบ่อยๆ ชอบที่จะได้กวนเทอ ชอบที่จะได้โต้ตอบกับเทอในวันที่เราสองคนอาจจะไม่ว่างหรือไม่สะดวกคอลกัน

ชอบที่ได้เป็นความสบายใจให้กัน

เทอทำงานเหนื่อยอยู่แล้ว เราไม่อยากให้การคุยของเราทำให้เทอเหนื่อยกว่าเดิม อยากให้มันเป็นความสบายใจที่ได้คุยกัน
เทอว่าแบบนั้น
และมันก็มากพอจะทำให้เรายิ้มได้ พร้อมกับคิดในใจว่า ‘ทำไมเทอน่ารักจังวะ’

รู้ไหมว่าเรารู้สึกโชคดีมากที่ได้มาเจอกับเทอในตอนที่เราทั้งคู่ต่างโตแล้ว มีทั้งวุฒิภาวะและสติพอที่จะไม่ทำอะไรเหมือนตอนเป็นเด็ก รวมถึงความคิดนี้ที่เราสองคนคิดเหมือนกันก็ด้วย 

เพราะเราเองก็อยากจะให้ความสัมพันธ์ของเราเป็นสิ่งที่เราทั้งคู่สบายใจ ไม่ใช่สิ่งที่มาทำให้เราหรือเทอเหนื่อย

เพราะฉะนั้นที่เทอบอกเราว่า ‘ถ้าเทอไม่พูดความจริง เราก็ไม่รู้หรอกว่าเทอคิดอะไรอยู่’

ใช่ เราถึงได้บอกกับเทอไปว่าอยากให้เราพูดความจริงกัน

เราสองคนก็นับว่าเป็นผู้ใหญ่แล้ว จะให้มาง้องอนเดาใจเหมือนเด็กๆ ก็คงไม่ใช่ แต่บางทีก็เป็นเราเองที่น้อยใจ ในเรื่องที่ปกติแล้วก็คงไม่ได้น้อยใจแบบนี้

และใช่ เราไม่อยากให้เทอต้องอึดอัดหรือรำคาญ ทุกครั้งที่เราน้อยใจ เราเลยนอนเงียบๆ และเปลี่ยนมุมมอง เปลี่ยนจากความน้อยใจให้เป็นความเข้าใจ

ซึ่งต้องขอบคุณที่เราคิดมันได้เพราะเราโตขึ้น ไม่อย่างนั้นความสัมพันธ์เราคงพังตั้งแต่ตอนแรก

เราที่ไม่เคยคิดจะมีใครเพราะคิดว่าอยู่คนเดียวก็สบายใจดีกลับเริ่มค่อยๆ เปลี่ยนความคิด ค่อยๆ ปรับมุมมองว่าการมีเทอก็ดีไม่เลว เทอกำลังค่อยๆ ปรับตัวเราให้รู้สึกดีที่มีเทออยู่ในชีวิต 

ถ้าจะให้เราเปรียบ เราสองคนคงเป็นวงกลมสองวงที่ไม่จำเป็นต้องเอามาซ้อนทับกัน ไม่จำเป็นต้องเอาส่วนในพื้นที่วงกลมมาแชร์กัน เราแค่เอาเส้นวงกลมของเราสองคนมาแตะให้รับรู้ว่ามีอีกฝ่ายอยู่ก็พอ 

อาจจะเพราะเราโตขึ้นเลยคิดแบบนี้ได้ อาจจะเพราะเราเคารพในพื้นที่ส่วนตัวเลยรู้สึกแบบนี้

แต่ก็นั่นล่ะ มันเลยกลายเป็นความสบายใจที่ได้คุยกันอยู่

เราเองก็แปลกใจว่าทำไมถึงคุยกันมาได้ ทั้งที่พอคุยกันจริงๆ แล้ว ความชอบเราไม่เหมือนกันเลย (ยกเว้นตำหอยดอง ยำมะม่วงปลากรอบ และขนมจีนน้ำยาป่า) เราซ้าย เทอขวา เราขึ้นดอย เทอไปทะเล เรากินอันนี้ เทอกินอีกอย่าง แต่มันก็กลายเป็นว่าเราสามารถบอกได้ถึงตัวตนเราจริงๆ เราที่เป็นผู้ใหญ่แบบนี้ เราที่งอแงบ้าง เราที่บางทีก็กวนตีนเทอบ่อยๆ เราที่มีบางมุมก็จริงจังในทุกๆ เรื่อง

เราคิดว่าควรจะเคารพและยอมรับในตัวตนของอีกฝ่าย ถ้าจะปรับก็ต้องปรับกันทั้งคู่ แต่นั่นมันก็จะไม่ได้เจอตัวตนอย่างที่ควรจะเป็นจริงๆ เทอที่กวนตีน เทอที่ไม่ชอบพูดอะไรหวานๆ เทอที่ไม่ค่อยชอบงอแง เทอที่พูดอะไรออกมาตรงๆ 

และบางครั้งเราก็ชอบเทอเวลางอแงใส่เรานะ มันก็น่ารักดี 😊
เราไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงต่อไป แต่เราสองคนก็มีความคิดว่าอยากมีอีกฝ่ายไปตลอด เพราะงั้นถ้าเป็นไปได้ เราก็อยากจะให้เทออยู่ในชีวิตเราไปตลอด

แล้วก็...ถ้ามากกว่านี้ก็จะกลายเป็นชอบมากๆ แล้วล่ะ

ขอบคุณนะ 🐽













SHARE
Written in this book
เทอ
เทอ เทอนั่นล่ะ เทอคือท้องฟ้าในเดือนมิถุนายน เทอคือเม็ดฝนในเดือนมิถุนายน เทอคือสายรุ้งในเดือนมิถุนายน เทอคือเดือนมิถุนายนของเรา
Writer
everlastingsky
a spec of dust in the galaxy
ชอบมองท้องฟ้า ไม่ว่าจะเป็นสีฟ้า สีเทา หรือสีพาสเทล

Comments