รอยยิ้ม

รอยยิ้มของเธอแค่ครั้งเดียว
ทำฉันให้ลืมเรื่องราวที่ผ่านเข้ามา
ทำให้ได้รู้ว่า อะไรที่สำคัญกว่า
สิ่งใดจะมาทดแทน

“เราชอบรอยยิ้มแกตอนเราหยอดแกนะ”

ประโยคสั้นๆ ที่ถูกพิมพ์ส่งมาในแชทไลน์ ทำเอาเราไปไม่ถูก

จะว่ายิ้มก็ยิ้มแหละ

จะว่าเขินก็คงเขินละมั่ง

จะว่าดีใจก็คงมากอยู่พอควร

จะว่ามีความสุข มันก็คงมากจนทำให้สมองสั่งการช้าไปชั่วขณะหนึ่ง

เสียงของเธอแค่ครั้งเดียว
ทำฉันให้ลอยล่องไปไกลสุดสายตา
มีอะไรมากกว่า ที่เคยได้พบมา
เกินกว่าคำบรรยาย

"แก แก"

"อะไร?"

"แก"

"หือ?"

"แกๆ"

"...?"

"แกกกกก ~"

"เรียกทำไม?"

"อยากเรียก ไม่ได้รึ?"

"ฮ่าๆ ก็ได้ อยากเรียกก็เรียกไป เรียกให้ได้ตลอดละ เพราะเราก็จะขานรับแกตลอดเหมือนกัน"

หากตอนนี้ ลองหลับตา เห็นภาพเดิมอีกครั้ง
"ฮ่าๆ น่ารักอะ"

"น่ารัก ก็รีบๆรักเราสิ"

ฉันเพียงอยากขอหยุด เวลาไว้ก่อน
เพียงชั่วคราวหากเธอ รับรู้ว่ามันไม่ง่ายดาย เท่าเดิม
ฉันเพียงอยากขอเธอ

"คิดถึงจัง"

"หาความจริงใจไม่ได้เลย"

"จริงๆนะ
: )
ยิ้มดิ
ฮ่าๆ"

ยิ้มของเธอแค่ครั้งเดียว
ความหมายดีๆ ที่เราไม่อยากร่ำลา
วันหนึ่งได้รู้ว่า อะไรที่สำคัญกว่า ยังจดจำในใจ

"ทำไมต้องไว้ผมหน้าม้าอะ?"

"ก็ไว้มาตั้งแต่เด็กแล้ว พอจะไว้ยาว ยาวได้สักพักก็ไปตัด"

"ปิดเหม่งว่างั้น?"

"ฮ่าๆ"

"ไหนขอดูเหม่งหน่อย"
ไม่พูดเปล่า มือไวอีกด้วย ยื่นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ มาค่อยเปิดผมหน้าม้าออกจากเหม่ง

"เฮ้ย!"
ไม่ให้ดูหรอก ไม่ใช่เพราะอายหรอกนะ แต่เพราะเขินต่างหาก อยู่ๆเอามือมาสัมผัสที่เหม่งแบบนี้ หน้านี่คงแดงเป็นลูกมะเขือเทศแน่นอน

"ฮ่าๆ"
หัวเราะอีกแล้ว แต่ชอบจัง

หากตอนนี้ ลองหลับตา เห็นภาพเดิมอีกครั้ง
: D

ฉันเพียงอยากขอหยุด เวลาไว้ก่อน
เพียงชั่วคราวหากเธอ รับรู้ว่ามันไม่ง่ายดาย เท่าเดิม
ฉันเพียงอยากขอเก็บ รอยยิ้มนี้ก่อน
รู้ว่ามีความหมาย บางอย่าง ขอแค่เรา ได้นึกถึงเวลานี้

"เรียกแฟนๆ นี่ขอเรายัง ไม่ขออะคนเรา"

"กลัวนก"

"ขอดิ รออยู่"

"จะไม่เทหรอ?"

"ถ้ากลัวก็ไม่ต้องพูด ปล่อยไป เป็นก็เป็น ไม่เป็นก็แล้วแต่"

"ฮ่าๆ"

"ไม่ขอจริงๆชะ?"

"ขอผ่านแชทเนียนะ?"

"แล้วแต่คุณ"

"สมเป็นแก"

"ก็แกคุยกับเรา ไม่เป็นเรา แกจะให้เราเป็นใคร?"

"เพี้ยน"

"ฮ่าๆ"

ฉันเพียงอยากขอหยุด เวลาไว้ก่อน
เพียงชั่วคราวหากเธอ รับรู้ว่ามันไม่ง่ายดาย เท่าเดิม
ฉันเพียงอยากขอเก็บ รอยยิ้มนี้ก่อน
รู้ว่ามีความหมาย บางอย่าง ขอแค่เรา ได้นึกถึงเวลานี้
SHARE

Comments