จะคบกับทุกคนที่เข้ามาชอบไม่ได้หรอกนะ


กี่ครั้งกี่หนแล้วที่ฉันปฏิเสธอย่างเย็นชากับทุกคำสารภาพรักที่ได้รับ
ฉันมันคนใจร้ายจริงๆนั่นแหละ
เนื่องจากเป็นคนที่เซ้นแรงมาก ทำให้รู้ทันพวกเขาเสมอ
และฉันก็มักจะลงดาบทันควัน
เมื่อรับรู้ว่าพวกเขากำลังตกลงมาในหลุมที่เราไม่ได้ตั้งใจขุด

ยอมรับว่ากับบางคนมันเกือบแล้วล่ะ เกือบทลายกำแพงนี้ได้แล้ว
แต่สุดท้ายก็ยังคงใจแข็งเหมือนเดิม

ใช่... ฉันทำมันพังทุกครั้ง

กลัวว่าหากปล่อยให้เขาเข้ามา
พอเริ่มคบไปสักพัก มันก็จะมีความคิดที่ว่า...


เฮ้อ เราน่าจะเป็นเพื่อนกันไปเนอะ จะได้ไม่ต้องเลิกกัน



แต่ที่น่าแปลกก็คงเพราะ
ฉันชอบที่จะไปแอบชอบมากกว่า


ชอบเอง เจ็บเอง หายเอง


เวลาแอบชอบใครมันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก
รู้สึกมีกำลังใจ รู้สึกใจเต้นแรง
แต่ไม่ต้องห่วงนะ
ทุกอย่างปลอดภัยดีภายใต้สีหน้าไม่สบอารมณ์ของฉัน

ทั้งที่ชอบเขามาก
แต่กลับทำเป็นรำคาญเขา โวยวาย หงุดหงิด
จะนิสัยไม่ดีกับเขาเป็นพิเศษ

คงเพราะทำตัวไม่ถูกละมั้ง




ฉันไม่เคยกดไลค์โพสของเขา
ทว่าหากถูกเขากดไลค์ละก็ จะยิ้มไม่ยอมหุบเลย

ฉันมักจะอัพสตอรี่บ่อยๆ
เพราะหวังว่าจะมีเขาเป็น1ในจำนวนที่เข้ามาดูฉัน





หลายครั้งที่อยากรวบรวมความกล้า
เป็นฝ่ายบอกชอบก่อนบ้าง

แต่พอย้อนนึกถึงสิ่งที่ตัวเองทำ
ก็ได้แต่ถอนหายใจออกมาเงียบๆ
เขาอาจจะปฏิเสธเราอย่างที่เรามักจะทำกับคนอื่นก็ได้

ก็เพราะว่า
จะคบกับทุกคนที่เข้ามาชอบไม่ได้ยังไงล่ะ


ถึงจะพูดไปแบบนั้น
ในใจก็ยังหวังอยู่ลึกๆ

มันคงจะดีนะ
ถ้าคนที่เราชอบ เขาก็ชอบเราเหมือนกัน

คงจะดีเนอะ
ถ้าเกิดว่าเป็นเธอละก็ อกหักอีกที
ฉันว่ามันคงไม่เป็นอะไรหรอก
:)

SHARE

Comments