[One-short] Night Mart (Eunwoo part) 45





เวลา 01.45 น.




นั่นคือเวลาที่ จองอึนอู ชอบลงมาซื้อของที่ไนท์มาร์ท และออกมานั่งตรงโต๊ะม้าหินอ่อนซึ่งเป็นที่ที่ค่อนข้างลับตาคน อยู่เป็นประจำ
ซึ่งนั่นเป็นเหตุผลข้อรองเท่านั้น





ส่วน 'เหตุผลหลัก' น่ะเหรอ?




ก็คงจะเป็นคุณนักศึกษาสัตวแพทยศาสตร์ปี 2 คนนั้นล่ะมั้ง?




ถ้าถามว่าทำไมเธอคนนั้นถึงเป็นเหตุผลหลักน่ะเหรอ?




ก็เพราะว่าเธอคนนั้นชอบนั่งทำงานหน้าแลปทอปในห้องของเธอ ณ เวลานี้ของทุกๆวันไงล่ะ 


เรื่องราวทั้งหมดมันเริ่มจาก...


คืนๆหนึ่งที่จองอึนอูลงมาซื้อบุหรี่ที่ไนท์มาร์ทเวลา 01.45 น.ตามสไตล์อารมณ์ติสท์ๆของเด็กสถาปัตย์ ปี 2 ดูเหมือนว่าจะเป็นคืนที่ค่อนข้างดูธรรมดา ถ้าเธอคนนั้นไม่มาเดินชนอึนอูเข้าอย่างจัง จนซองบุหรี่ที่ถือมาหลุดจากมือเธอ

"อุ๊ย! ขอโทษค่ะ คุณเป็นอะไรมากมั้ยคะ?" เธอคนนั้นกล่าวขอโทษอึนอู พลางก้มหยิบซองบุหรี่ที่พื้น อึนอูส่ายหัวเบาๆกับคำถามของเธอ "หื้ม?! ซองบุหรี่? นี่คุณสูบบุหรี่เหรอคะเนี่ย?" อึนอูพยักหน้าเบาๆ "พอดีว่านอนไม่หลับน่ะค่ะ" 
"อืมมม แบบนี้ ไม่ดีเลยนะคะ เราว่าคุณควรจะเคี้ยวหมากฝรั่งหรือไม่งั้นก็ดื่มนมอุ่นๆ น่าจะช่วยได้ดีกว่านะคะ" ยังไม่ทันที่อึนอูจะตอบอะไรเธอไป โทรศัพท์ของเธอคนนั้นก็ดังขึ้นมาซะก่อน



คังเยบินนนน นักศึกษาสัตวแพทย์ปี2 ขนมที่ฉันสั่งไปได้ยังงง ฉันหิวจะตายแล้วน้าาาา' 

โห...เป็นนักศึกษาสัตวแพทย์ปี 2ซะด้วย

 "จ้าๆ จะไปเดี๋ยวนี้แหล่ะคุณเมท แค่นี้นะ" เธอ ไม่สิ คังเยบิน วางสายโทรศัพท์แล้วรีบเข้าไปในไนท์มาร์ททันที อึนอูยังคงรู้สึกงงๆกับเหตุการณ์ที่มาไวไปไวนี้อยู่สักพัก จึงเดินไปที่โต๊ะม้าหินอ่อนที่ค่อนข้างลับตาคนหน่อยๆ 

อึนอูนั่งสูบและซึมซับมันไปเรื่อยๆ ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องสูบบุหรี่ด้วย คงจะทำให้ผ่อนคลายขึ้นละมั้ง 

อึนอูนั่งตรงนั้นไปสักพัก คังเยบินก็เดินออกมาพร้อมกับขนมที่เต็มถุงหิ้วและไส้กรอก 2 ชิ้น
อึนอูคงจะไม่รู้สึกอะไรถ้าคังเยบินไม่ให้ไส้กรอกชิ้นหนึ่งให้กับแมวจรจัดที่นอนอยู่ตัวหนึ่ง "กินเยอะๆน้า~~เจ้าแมว" คังเยบินพูดพลางลูบตัวแมวเบาๆ ภาพนี้ทำให้หัวใจของอึนอูเต้นผิดจังหวะ เพียงแค่เห็นรอยยิ้มกับการกระทำที่อ่อนโยนของคังเยบินเท่านั้นเอง 

คังเยบินนั่งมองเจ้าแมวกินไส้กรอกที่ให้ไปสักพัก ก็ลุกขึ้นแล้วเดินจากไป ซึ่งการกระทำทุกอย่างอยู่ในสายตาของอึนอูหมด




แต่ก็ไม่เพียงเท่านั้นหรอก













วันต่อมา อึนอูก็มาซื้อของที่ไนท์มาร์ทเหมือนกับเมื่อวาน เวลาเดิม นั่งโต๊ะม้าหินอ่อนตัวเดิม แต่เปลี่ยนของที่ซื้อจากบุหรี่กลายเป็นหมากฝรั่งแทนก็เท่านั้น ซึ่งคราวนี้คังเยบินไม่ได้ลงมาซื้อของเหมือนเมื่อวาน ไม่ได้ให้ไส้กรอกกับเจ้าแมวเหมือนเมื่อวาน แต่คังเยบินกลับนั่งอยู่กับหน้าจอแลปทอปที่ห้องของเธออยู่ อึนอูก็เพิ่งจะรู้ว่าที่นั่งตรงนี้สามารถมองเห็นคังเยบินนั่งทำงานที่ห้องของเธออีกด้วย




ดีชะมัด







นั่นแหล่ะคือจุดเริ่มต้นทั้งหมดของเวลา 01.45 น.ที่เธอมานั่งที่นี่อยู่ทุกๆวัน



หลังจากวันนั้นอึนอูก็ลงมาซื้อหมากฝรั่งมากินที่โต๊ะม้าหินอ่อนเวลา 01.45 น.ของทุกๆวัน บางวันก็เอาแบบสเก็ตภาพมานั่งทำด้วย จากที่อึนอูแค่ซื้อหมากฝรั่งมาแค่เคี้ยวเฉยๆก็พัฒนากลายเป็นเป่าหมากฝรั่งให้เป็นลูกโป่งด้วย 


เท่ใช่มั้ยล่ะ



แต่พอนานวันเข้าอึนอูก็เปลี่ยนบรรยากาศมากินนมอุ่นๆแทน เมื่อเข้าช่วงฤดูหนาว
อึนอูทำอย่างนี้อยู่ทุกๆวันจนกระทั่งวันหนึ่ง










คังเยบินไม่อยู่ห้อง









เนื่องจากไฟในห้องก็ไม่เปิดสักดวงประหนึ่งว่าไม่มีคนอยู่ เหลียวมองไปที่ไนท์มาร์ทก็ไม่เห็นคนที่ชื่อว่าคังเยบินอยู่ อ้อ ลืมบอกอย่างหนึ่ง


เจ้าแมวที่คังเยบินให้ไส้กรอกในวันนั้นน่ะ ตอนนี้มันมานอนตักอึนอูอยู่แหล่ะ เพราะหลังจากเหตุการณ์วันนั้น คังเยบินก็ไม่ลงมาซื้อของที่ไนท์มาร์ทอีกเลย อึนอูเลยตัดสินซื้อไส้กรอกให้เจ้าแมวนั้นเอง จนตอนนี้มันพัฒนาจากที่นอนบนพื้นกลายเป็นว่ามานอนบนตักอึนอูซะแล้ว 


อึนอูรู้สึกไร้เรี่ยวแรงเเปลกๆเมื่อไม่เห็นคังเยบินอย่างที่เคยเห็นทุกวัน ถ้าจะให้อึนอูเข้าไปทักอึนอูคงไม่กล้าสักเท่าไร ขนาดโดนพี่รหัสหินอย่าง
'อิมนายอง' ด่าว่า กาก แล้วอึนอูก็ยังคงไม่ไปทักคังเยบินอย่างที่ตั้งใจไว้ "เฮ้อ! สงสัยวันนี้ฉันคงต้องขึ้นห้องก่อนเวลาแล้วล่ะ เจ้าแมว"อึนอูพูดพลางลูบขนเจ้าแมวตัวนั้น "เมี้ยว~~" 

ระหว่างที่อึนอูกำลังเก็บของใส่กระเป๋าอยู่นั่นเอง ก็มีนมอุ่นสองแก้วมาวางบนโต๊ะที่อึนอูนั่งเสียก่อน อึนอูเงยหน้ามองคนมาใหม่




ขอโทษนะคะ ขอนั่งทานนมอุ่นด้วยได้มั้ยเอ่ย ^^









ให้ตายสิ...












End Eunwoo part.





















ก็ไม่มีอะไรมาก แค่แต่งคลายเครียดหลังสอบมิดเทอม4วันติดกันเสร็จแล้ว เฉยๆค่ะ
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ 🙏🙏
SHARE
Written in this book
SF Fiction
Writer
BabySnowFern
Student who is busy
|REDVELVET||PRISTIN||WJSN|

Comments

Nevfang
2 years ago
นูค่ดหล่อออ ยัยน้องก็ค่อน่ารัก นักศึกษาปีสอง ผู้รักแมววว อังงง
Reply
Nevfang
2 years ago
เนี่ย กดส่งทำไมก่อนจะพิมพ์จบหือ นังแป้นเล้ว

คือแบบเวลาในการพบรักดึกเกิ้น ไม่หลับไม่นอนกันอ่ะสองคน แล้วโรมิโอมากป้ะ ไปส่องหน้าต่างห้องสาวอ่ะแก ว่านอนสอนง่ายอีกต่างหาก ไม่ให้สูบก็ไม่สูบผัวที่ดี กี๊ดดด สำหรับนยัยน้องนะคะ น้องดีมากกก น้องรัก มว น้อนนน แอร้ย