ความคิดของคนป่วย
หลังจากที่เขียนเนื้อหาส่วนใหญ่ที่ผ่านมา ไม่ค่อยเกี่ยวกับอาการป่วยโดยตรง แต่เป็นการเล่าพื้นเพของตนเองเสียส่วนใหญ่ว่าทำไมถึงป่วย ในตอนนี้จะมาบรรยายถึงสิ่งที่อยู่ในหัวให้ฟัง

ความคิด A
"เหนื่อยเหลือเกิน.. เหนื่อยเหลือทน ฉันจะไม่ไหวแล้วนะ ฉันไม่อยากอยู่บนโลกใบนี้อีกแล้ว"

ความคิด A จะเกิดขึ้นทุกครั้งเจอเรื่องแย่ๆ เจอเรื่องเลวร้าย เจอสิ่งที่กระทบกระเทือนจิตใจ ทำให้เกิดความรู้สึกเศร้าหมอง เสียใจ และจิตตก

ความคิด B
 "ไม่เอาน่า เดี๋ยวมันก็ผ่านไป เรื่องแย่กว่านี้เธอก็เคยผ่านมาได้แล้วนินา"

ความคิด B คืออารมณ์​ของคนที่วิ่งเล่นในสวนสวยๆ ในทุ่งลาเวนเดอร์ เป็นความคิดที่หาได้ยากในสังคมไทย และคนส่วนใหญ่ต้องการมาก

ความคิด A และ B ต่อสู้ในหัวฉันมายาวนาน

และน้อยครั้งนักที่ความคิด B จะชนะความคิด A
จนในที่สุดความคิด A ก็ยึดครองตัวฉันไป ฉันกลายเป็นคนซึมเศร้า ไม่มีเรี่ยวแรงทั้งกายใจที่จะทำอะไร ฉันสิ้นหวังเสียแล้ว

ฉันไม่อยากถูกความคิด A ครอบงำไปตลอดชีวิต เพราะความคิด A เริ่มชักชวนให้ฉันไปทักทายกับความตาย จึงหนีไปพึ่งยาของหมอ ที่จะช่วยยับยั้งความคิด A ให้บรรเทาลงบ้าง

และบางครั้ง ความคิด B ก็โผล่มาตอนที่ความคิด A ถูกยับยั้งเอาไว้ด้วยยา

ในช่วงนั้น ฉันจะฮึดทำอะไรนั่นนี่หลายอย่่าง มีแรงบันดาลใจ มี inspiration มีความสุข แฮปปี้

แต่พอขาดยา ความคิด A ก็จะกลับมาแข็งแรงอีก

แต่ทว่า... ในตอนนี้ แม้แต่ยาก็เอาความคิด A ไม่อยู่ ฉันกำลังแย่ลง... แย่ลง... และแย่ลง

ฉันรู้สึกว่า นี่มันเวรกรรมอะไรที่ฉันต้องกลายมาเป็นคนป่วยโรคซึมเศร้า ทำไมชีวิตคนผิดหวังจากความรักถึงได้ต้องซวยขนาดนี้ ที่ทำบุญ ที่ทำดี มันหักล้างกันไม่ได้เลยเหรอไงกัน ฉันรู้สึกเหนื่อยและท้อเต็มที

ใครก็ได้... ช่วยฉันที
SHARE
Written in this book
บันทึกจิตป่วย
Diary ของคนอัธยาศัยดีที่ป่วยเป็นโรคซึมเศร้า
Writer
Sweetpigiiz
Who's depressed
สาวไอทีผู้อัธยาศัยดี แต่ป่วยเป็นโรคซึมเศร้า

Comments