ร้านซักผ้า , 00:00 น.





เที่ยงคืนเป็นเวลาของการนอนหลับของใครหลายคน จะยกเว้นก็แต่เธอ 
หญิงที่กำลังหอบผ้าที่ยังไม่ได้ซักยัดลงตะกร้าหวาย
ก่อนที่จะหันไปมองตัวเองที่กระจกในห้อง
เธอถอนหายใจก่อนที่จะตัดสินใจรวบผมมามัดอย่างลวกๆ 
ภารกิจของเธอวันนี้คือเอาผ้าไปซักและกลับมาทำงานที่ค้างไว้ต่อ



ผมสีน้ำเงินที่ทำสีจนเด่นสะดุดตาของเธอตัดกับผิวที่ขาวซีด ถ้าอยู่ในตอนกลางวันเธอก็ต้องเป็นเป้าสายตาของคนอื่นอยู่ดี ความจริงเธอไม่ชอบตกเป็นเป้าสายตาและถนัดใช้ชีวิตแบบเงียบๆ



'ทำไมตอนซักผ้าร้านนี้'
'มันมีโปรตอนเที่ยงคืน ลดราคา'
'แปลกคน ไม่ชอบตากผ้าแบบมีแดดหรือไง'
'ไม่ใช่แบบนั้น'
'แค่ไม่อยากแย่งเครื่องซักผ้ากับคนอื่น'
'เบื่อชีวิตกลางวันอีกแล้ว'
'ทำนองนั้น'



หญิงสาวที่นั่งมองผ้าของตัวเองที่กำลังหมุนไปตามแรงของเครื่องซักผ้าฝาหน้า ก่อนที่จะหันสวมหูฟังสีเหลือง ตัดกับสีผมของเธอแบบสุดๆ
ความจริงเธอไม่ได้ฟังเพลง แต่กลับเรื่องเล่าที่โหลดมาจาก youtube ที่เด็ดๆของคงเป็นเสียงคุณลุงที่เล่าเรื่องราวตำนานแปลกๆ 



'ไม่กลัวหรือไง ออกมาซักผ้าตอนนี้'
'กลัวทำไม?'
'มืดแล้วไง'
'วิ่งแปปเดียวก็ถึงห้องแล้ว อีกอย่างคนก็เยอะ'



คนเยอะของเธอก็คงมีกันแค่ 3-4 คน
หนึ่งในนั้นก็นับรวมเธอไปแล้วอีกคน
เธอไม่ได้กลัวเรื่องการมืด แถบนี้สว่างและมีคนผ่านไปมาตลอด...เอาเข้าจริงๆ สิ่งที่เธอกลัวคือการไม่มีใครจริงๆต่างหาก
ตารางชีวิตเคยชินกับการตื่นมาทำงานแล้วนอน ถามหาเวลาที่ตรงกับเพื่อนตัวเอง มันก็ไม่ตรงกันตลอด



"สวัสดี"
"คะ?"
"สวัสดีครับ"
"ค่ะ สวัสดี"
"มารอผ้าเหมือนกันเหรอ"
"ใช่...นั้นไง"



บางทีการมาซักผ้าตอนดึกของเธอคือการมองดูคนอื่น การใช้ชีวิตกลางคืนของคนอื่นๆ คนเมาที่เพิ่งออกจากร้านเหล้าที่แวะมากินข้าวต้ม หรือเดินโซเซมาเกาะกระจกร้านสะดวกซื้อเพื่อนรอเพื่อน สุดท้ายก็เจอสาวกคนซักผ้าตอนดึกแบบเดียวกับเธอ



"ทำไมถึงมาซักผ้าตอนดึกล่ะ?"
"คนไม่เยอะดี"
"แล้วคุณล่ะ?"
"เหมือนกัน ไม่ต้องมาแย่งเครื่องซักผ้า"
"แถมมีโปร"
"ตลกดี เจอพวกเดียวกัน"





SHARE
Written in this book
00:27 น.
แด่ ห้วงอารมณ์ของความรัก ความคิดถึงและวัยหนุ่มสาว
Writer
talkxritta
Night Owl.
บทสนทนาบนโต๊ะน้ำชาและหน้าหนังสือ

Comments