0707
ฉันหลงใหลท้องฟ้าในยามเช้ามืด แสงพระอาทิตย์ตัดกับเมฆหมอกสลัวๆ ทำให้รู้สึกว่ายังพบความอบอุ่นในพื้นที่อันหนาวเหน็บแห่งนี้ แน่นอนว่ามันก็ไม่ได้หมายความว่าความหนาวนั้นจะทำลายหรือทำร้ายตัวฉันลงไปได้ เพราะว่าฉันนั้นชินกับความหนาวตรงนี้เสียแล้ว เพียงแต่ว่าความหนาวเช่นนี้อาจทำให้เจริญอาหารมากเกินไปหน่อย เนื่องจากเราต้องการความอบอุ่นมาประคับประคองร่างกายไปแต่ละวัน

ฉันคิดถึงคุณ ในเวลาที่ผ่านไปเนิ่นนาน และฉันยังนึกถึงได้ว่าคุณเป็นคนเดียวที่อยู่ในห้วงคำนึงฉันเกินปี ไม่รู้กี่ปีที่ผ่านมาแล้ว ซึ่งมันเป็นความจริงที่น่าเศร้าเมื่อนึกได้ว่าคุณเป็นคนเดียวที่ฉันปฏิสัมพันธ์และมีความสัมพันธ์ด้วยเกินร่วมปี หลังจากนั้นและก่อนหน้านั้นก็ไม่เคยมีใครที่ทำให้ฉันอยู่กับพวกเขาได้นานขนาดนั้น อาจเป็นเพราะความขี้เบื่อจนทำให้ฉันต้องหลบหนีอากาศร้อนเข้าสู่พื้นที่ที่เหน็บหนาว หรือไม่ก็อาจเพราะว่าความเหน็บหนาวตรงนั้นเป็นที่ๆ ฉันเคยอยู่เมื่อตอนมีคุณ 

แต่ฉันผ่านมาจนเกินกว่าจะถอยหลัง ฉันจะถอยหลังไปตรงไหนได้ ไปตรงที่ๆ มีคุณได้หรือไม่ ฉันนั้นไม่สามารถทำได้ ความรู้สึกที่พรั่งพรูเกินกว่าพรรณนาทำให้ฉันเผลอทักคุณไปเมื่อวันนั้น แต่ไม่สามารถตอบอะไรต่อคุณได้ มันกระอักกระอ่วนในจิตใจจนเกินกว่าจะทน และคุณก็คงรู้สึกเช่นกัน เพราะว่าเราไม่สามารถย้อนเวลานั้นกลับมาได้แล้ว แน่แหล่ะ ฉันก็ไม่อยากจะย้อนเวลานั้นกลัับมา ฉันคิดว่า ฉันแค่คิดถึงคุณในเวลาที่ฉันต้องการคงดีที่สุดแล้วเท่าที่ฉันจะทำได้

การย้อนเวลาคงไม่ใช่เรื่องที่ดีเท่าไหร่ในตอนนี้ อันที่จริงไม่ว่าเวลาไหนๆ ก็คงไม่ดีเหมือนกัน เหมือนกับที่ฉันเปิดเข้าไปดู On this day ในเฟสบุ๊คแล้วเห็นสเตตัสที่ฉันพิมพ์เกี่ยวกับคุณ เรายังคงความสัมพันธ์กันดีไว้ แค่นี้ก็ดีมากเกินพอแล้วที่คนแบบฉันจะสามารถอยู่ได้โดยปราศจากความรัก 

ท้องฟ้ายามเช้ามืดวันนี้ก็เหมือนจิตใจของฉัน มันไร้ความรัก ฉันก็ไม่เคยคิดว่าฉันมีความรักมาก่อน ฉันไม่คิดเลยว่าฉันจะเรียกอะไรได้ว่าความรักหรือไม่ในเมื่อจิตใจฉันมันค่อยๆ ตายลงช้าๆ ฉันแค่สงสัยในภาพโรแมนติกที่ฉันฉาบมันไว้ และฉันรู้ว่าฉันฉาบมันไว้ทับกับกำแพงที่สร้างขึ้นอีกที มันยังอยู่เสมอไม่เคยไปไหน ความสัมพันธ์ครั้งเก่าที่ไม่ใช่กับคุณ ที่มันไม่คืบหน้าต่อไปได้ ทั้งๆ ที่มันอีกนิดเดียวจะถึงปี มันก็คงเพราะว่ากำแพงที่ฉันสร้างเอาไว้ ฉันรู้แค่อย่างเดียวว่าฉันไม่เคยคิดจะสร้างกำแพงกับคุณ แต่นั่นก็ไม่ได้เป็นเพราะว่าความรัก อาจเป็นเพราะว่าตอนนั้นฉันยังเด็กเกินไป เกินกว่าที่จะมีกำแพงกับใครได้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันอ่อนไหวไปกับความทรงจำดีๆ เหล่านั้น เพียงแต่ ฉันเสพติดกับความคิดถึงตรงนั้น ที่ไม่สามารถไปถึงได้มากกว่า

ฉันคงเศร้า แต่ฉันไม่ได้เศร้ามาก มันเป็นแค่อาการยึดติดกับอดีตของฉันเอง และฉันก็หวังว่าสักวันฉันจะก้าวข้ามตรงจุดนี้ไปได้ สู่ความสัมพันธ์ใหม่ๆ ที่ยืดยาว


생일 축하해!
항상 행복하길 바라
SHARE

Comments